ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ

ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΙΟΥ(;)

2012-01-22T16:04:00.000+02:00

Απο φίλο του μπλόγκ και γονέα παιδιού που φοιτά στο μουσικό γυμνάσιο Χίου (όπως τουλάχιστον υπογράφει ο ίδιος), πήραμε την παρακάτω επιστολή.
Λόγω του ότι δεν γνωρίζουμε τα γεγονότα, εκφράζουμε επιφυλάξεις για το μέγεθος των καταγγελιών. Επειδή όμως, ήδη απο πέρσι ακούγονται διάφορα μεταξύ των "παροικούντων", αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε την επιστολή. Ούτως ή άλλως αναφέρεται σε γεγονότα τα οποία διαδραματίζονται δημοσίως. Έτσι ο καθείς μπορεί να ελέγξει το βάσιμο των καταγγελιών! Ελπίζω μόνον, μεταξύ των ελεγχόντων να είναι και οι καθ' ύλην αρμόδιοι!

Αγαπητή "ΟΠΕΡΑ", γνωρίζοντας την ιδιαίτερη ευαισθησία σου σε θέματα μουσικής, παίρνω το θάρρος να σου απευθύνω αυτή την επιστολή με την παράκληση και την ελπίδα της δημοσίευσης. Δυστυχώς η ιδιότητα μου σαν γονέας παιδιού που φοιτά στο εν λόγω σχολείο, δεν μου επιτρέπει την δημοσιοποίηση του ονόματος μου (για λόγους ευνόητους). Πήρα την απόφαση να στείλω το παιδί μου στο μουσικό σχολείο για δύο λόγους. Ο πρώτος είχε να κάνει με την αγάπη του ίδιου του παιδιού για την μουσική. Ο δεύτερος σχετίζονταν με την δική μου πεποίθηση οτι τέτοιου είδους σχολεία βοηθούν το παιδί να μετουσιώσει την αγάπη αυτή σε στάση ζωής! Είχα ακούσει βέβαια για κάποια μικροπροβλήματα που παρουσιάζονταν εξ' αιτίας της συμπεριφοράς κάποιων καθηγητών οι οποίοι σχετίζονται με ιδιωτικά ωδεία. Απο την άλλη πλευρά όμως έβαζα στη ζυγαριά τα επιτεύγματα σχολείων όπως της Μυτιλήνης ή της Παλλήνης. Αυτά ήταν που μέτρησαν στην απόφαση μου. Η οποία δυστυχώς φαίνεται να ήταν μάλλον λανθασμένη.
Αγαπητό μπλόγκ, εδώ και δύο χρόνια διαπιστώνω οτι το σχολείο, απο τόπος καλλιέργειας των πραγματικών ιδανικών της μουσικής, μετατρέπεται σιγά - σιγά σε φυτώριο άγρας φτηνού εργατικού προσωπικού μπουζουκομάγαζων! Συγκεκριμένοι καθηγητές (οι οποίοι τυγχάνει να είναι και επαγγελματίες λαϊκοί μουσικοί) δελεάζουν έφηβους μαθητές γυμνασίου (αλλά και τούς ανεύθυνους γονείς τους τις περισσότερες φορές) και σύρουν τα νεαρά αυτά παιδιά σε εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα!!! Με την ανοχή του σχολείου αλλά και των γονέων, οι συγκεκριμένοι καθηγητές προσπαθούν να χτίσουν καριέρες στην πλάτη των παιδιών, έχοντας εξασφαλίσει καλό και φτηνό (μαύρο στην καθομιλουμένη) εργατικό δυναμικό!
Επειδή λοιπόν δεν έχω σκοπό να αφήσω το παιδί μου βορά στα νύχια του κάθε ατάλαντου πανηγυριτζή, αναγκάζομαι με την πρώτη ευκαιρία να αλλάξω σχολείο στο παιδί μου. Όσο για τούς υπόλοιπους γονείς ας φροντίσουν να μάθουν (όσοι φυσικά δεν το γνωρίζουν) οτι μουσικός δεν είναι μόνο ο αστέρας του πανηγυριού, της μπουζουκλερί ή της (επι το πιό μοδέρνο) "μουσικής σκηνής" και ας πράξουν ανάλογα!

Με εκτίμηση
Γονέας παιδιού του Μουσικού Γυμνασίου Χίου.

ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΟΛΩΝ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΦΥΓΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΝΤΟΛΗ ΔΙΑΚΟΠΗΣ

2011-11-20T22:06:00.001+02:00

ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΟΛΩΝ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΦΥΓΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΝΤΟΛΗ ΔΙΑΚΟΠΗΣ

ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ

ΦΤΩΧΟΥ

ΑΝΕΡΓΟΥ

ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΙΑΡΗ

ΜΙΚΡΟΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ

Εργαζόμενες-οι,

Από την πρώτη ημέρα που η Κυβέρνηση του κυρίου Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι θα μετατρέψει τη ΔΕΗ από υπηρέτη του λαού σε φοροεισπράκτορα και ότι θα χρησιμοποιήσει το αγαθό της Ηλεκτρικής Ενέργειας ως μοχλό εκβιασμού απέναντι στο φτωχό και τον άνεργο με τον πλέον σαφή τρόπο καταδικάσαμε αυτή την απαράδεκτη απόφαση και με έκτακτη Συνέντευξη Τύπου στις 16/9/2011 αναδείξαμε τις τραγικές επιπτώσεις που θα έχει αυτό το μέτρο τόσο στην κοινωνία αλλά και σε βάρος της ίδιας της ΔΕΗ.

Επειδή για εμάς ο ρόλος και η δράση του συνδικαλιστή δεν μπορεί να είναι ξεκομμένος από το τι συμβαίνει στην κοινωνία,

Επειδή για εμάς ο συνδικαλισμός είναι ιερή υπόθεση από την πρώτη στιγμή κάναμε γνωστό ότι με όλες μας τις δυνάμεις και με σύμμαχο και πρωτοπόρο την ελληνική κοινωνία αυτή την απαράδεκτη και ταυτοχρόνως εγκληματική απόφαση θα την εμποδίσουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Συγκεκριμένα, στη Συνέντευξη Τύπου είχαμε πει ότι με τον αγώνα μας θα παρέμβουμε σε 3 φάσεις προκειμένου να ακυρώσουμε αυτή την απαράδεκτη απόφαση.

Η πρώτη: Να εμποδίσουμε να φύγουν οι λογαριασμοί με το χαράτσι.

Η δεύτερη: εφόσον δεν τα καταφέρουμε στην πρώτη, να εμποδίσουμε να φύγουν οι εντολές διακοπής του ρεύματος σε όσους δεν θα έχουν πληρώσει το χαράτσι και

Η Τρίτη και η κυριότερη ότι με τα κορμιά μας, με τη φυσική μας παρουσία δίνοντας μάχη σώμα με σώμα στους δρόμους και τις γειτονιές όλης της χώρας θα εμποδίσουμε να κοπεί το ρεύμα στα σπίτια των φτωχών συνανθρώπων μας.

Όσον αφορά το τελευταίο σήμερα ανακοινώνουμε ότι σε εκατοντάδες πόλεις της χώρας, οι ομάδες περιφρούρησης σε συνεργασία με τα εργατικά κέντρα, Ομοσπονδίες, Σωματεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Κοινωνικούς φορείς, Ενώσεις πολιτών, είναι έτοιμες και όπου ακόμα δεν έχουν συσταθεί είναι ζήτημα ημερών.

Συνεπείς με τα όσα είχαμε πει

στις 13 Οκτώβρη επιχειρήσαμε να εμποδίσουμε την αποστολή των λογαριασμών.

Τότε η διοίκηση βρήκε εναλλακτικές λύσεις.

Σήμερα 20 Νοέμβρη και παρά την λυσσαλέα επίθεση που δεχθήκαμε από τα γιουσουφάκια του συστήματος μια ημέρα πριν φύγουν οι εντολές διακοπής του ρεύματος είμαστε εδώ στο μοναδικό σημείο, στο κέντρο από όπου φεύγουν οι εντολές διακοπής για όλη την Ελλάδα.

- Είμαστε εδώ γιατί ο ρόλος της ΔΕΗ δεν είναι ο ρόλος του φοροεισπράκτορα.

- Είμαστε εδώ γιατί το αγαθό της Ηλεκτρικής Ενέργειας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μοχλός εκβιασμού.

- Είμαστε εδώ γιατί αυτοί που ψήφισαν τον κατάπτυστο αυτό Νόμο δεν έκαναν καν τον κόπο να σκεφτούν «Μα ο άνεργος πως θα πληρώσει; Εμείς θα του κόψουμε και το ρεύμα;»

- Είμαστε εδώ γιατί αρνούμαστε να γίνουμε απάνθρωποι και εκτελεστές μικρών παιδιών και αρρώστων.

- Είμαστε εδώ γιατί σε εμάς δεν περισσεύει κανείς συνάνθρωπός μας.

- Είμαστε εδώ γιατί ακόμα κυλάει αίμα στις φλέβες μας.

- Είμαστε εδώ γιατί για εμάς οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους είναι πάνω από τις αγορές.

- Είμαστε εδώ για να εμποδίσουμε να φύγουν οι εντολές διακοπής του αγαθού της Ηλεκτρικής Ενέργειας που χωρίς αυτό κινδυνεύουν ζωές και κανείς δεν μπορεί να ζήσει.

Τέλος,

- Είμαστε εδώ γιατί δεν θέλουμε αύριο να ντρεπόμαστε.

Την τιμή και την αξιοπρέπεια μας δεν θα την πετάξουμε στον υπόνομο.

ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ

Ο ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ!!!

2011-11-18T23:27:00.002+02:00

Διαβάστε ανακοίνωση της Τ.Ε Ροδόπης τού ΛάΟΣ. Του κόμματος το οποίο ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, Ψαριανός (ναι, ο γνωστός χυδαιολόγος), δεν θεωρεί... ακροδεξιό! Εδω που τα λέμε, χεστήκαμε για το τι θεωρεί ακροδεξιό ο κάθε κλανιόμαγκας! Και δεν θα είχαμε ασχοληθεί καθόλου με το θέμα, αν δεν είναι πλέον εμφανέστατο οτι η δεξιά φράξια που εκκολάπτεται μέσα στη ΔΗΜΑΡ, είναι πολύ ισχυρότερη απο την (έστω γιαλατζί αλλά σαφώς πιο κεντρώα) σοσιαλδημοκρατική! Και για του λόγου το αληθές διαβάστε αυτό: http://aristeristrouthokamilos.blogspot.com/2011/11/blog-post_14.html

Αλλά ας επανέλθουμε. Ιδού και η ανακοίνωση των φίλων του Ψαριανού:

«17 Νοεμβρίου 1973. Στον χώρο του Πολυτεχνείου Αθηνών οι φοιτητές ξεκινούν την εξέγερση που έμελε να αποτελέσει την αρχή για την ανατροπή της δικτατορίας των συνταγματαρχών με αποτέλεσμα το θάνατο πολλών φοιτητών από τις δυνάμεις καταστολής της χούντας.

Αυτό είναι το κεντρικό νόημα όσων μαθαίνουν τα Ελληνόπουλα από την τρυφερή τους ακόμη ηλικία στις σχολικές γιορτές για το Πολυτεχνείο. Το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα φρόντισε γι’ αυτό θεσπίζοντας την γιορτή και μάλιστα τιμώντας την τουλάχιστον ισάξια με τις δύο άλλες εθνικές μας γιορτές. Η πραγματικότητα βεβαίως είναι διαφορετική:

ΠΡΩΤΟ ΨΕΜΑ: Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ανέτρεψε καμία Χούντα. Παραιτήθηκε ο Παπαδόπουλος και εγκαθιδρύθηκε ως δικτάτορας ο Ιωαννίδης, ο οποίος παραιτήθηκε τον Ιούλιο με τα γεγονότα της Κύπρου.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΨΕΜΑ: “Νεκροί του Πολυτεχνείου”.
Τιμούμε κάθε χρόνο γενικά και αόριστα τους δήθεν νεκρούς του Πολυτεχνείου χωρίς ονόματα γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρξαν. Τόσο η έρευνα του εισαγγελέα Τσεβά, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1974 και κατέληξε ότι δεν υπήρξε νεκρός εντός του Πολυτεχνείου – όσο και η επίσημη αναφορά του σοσιαλιστή αστυνομικού διευθυντή Γιώργου Σαμπάνη το 1981 τον οποίο είχε αποτάξει η Χούντα και είχε κάθε λόγο να ψευδολογήσει εις βάρος της Χούντας – αναφέρει ότι δεν υπήρξε κανείς νεκρός στον χώρο του Πολυτεχνείου και αναφέρει 12 νεκρούς για το τριήμερο των ταραχών σε όλη την Αθήνα και χωρίς να σχετίζονται με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Η προπαγάνδα όμως της Αριστεράς με την σύμφωνη γνώμη του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσαν αυτήν την ψεύτικη γιορτή για να αναδειχθούν πολιτικά στελέχη ως γενιά του Πολυτεχνείου και να φέρουν την χώρα εδώ που την έφεραν. Στην απόλυτη καταστροφή».

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ- ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ Η ΔΗΜ.ΑΡ. ΟΥΡΑΓΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

2011-11-13T11:25:00.000+02:00

Αναδημοσίευση απο το blog ΧΡΟΝΙΚΑ

Του
Θανάση Αθανασίου*

Η εικόνα που παρουσίασε, και εξακολουθεί να παρουσιάζει μέχρι στιγμής (8/11/2011) η ΔΗΜΑΡ, όσον αφορά τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις, είναι εικόνα αμηχανίας με θέσεις αόριστες και αντιφατικές: "Είμαστε υπέρ των άμεσων εκλογών", αλλά "είμαστε και υπέρ της συγκρότησης κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας" στην οποία "θα δούμε αν θα συμμετάσχουμε", «εδώ είμαστε να το συζητήσουμε», «δεν είμαστε αδιάφοροι γιατί είμαστε η αριστερά της ευθύνης» , «δεν συμμετέχουμε αλλά θα δούμε τι στάση θα κρατήσουμε απέναντι στη νέα κυβέρνηση» κλπ. Μια τέτοια εικόνα, αν...
μη τι άλλο, τραυματίζει τη σοβαρότητα και τη φερεγγυότητα του κόμματος δίνοντας την ευκαιρία να κατηγορηθεί η ΔΗΜΑΡ για καιροσκοπισμό ή για απουσία σταθερών πυλώνων όσον αφορά την οπτική κάτω από την οποία θεωρεί τις εκάστοτε εξελίξεις.

Ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, με κυρίαρχη δική τους ευθύνη, αφού «έκαψαν» όλες τις εναλλακτικές λύσεις, έχουν οδηγήσει τη χώρα, τους εργαζομένους, το λαό στην καταστροφή αλλά αδίστακτοι, όπως ήταν πάντα, παρουσιάζουν το καταστροφικό τους έργο σαν νίκη για την οποία, μάλιστα, είναι συλλογικά περήφανοι! Επειδή, όμως, είναι αλτρουϊστές επιθυμούν να συγκυβερνήσουν με άλλους για να μοιραστούν τη δόξα της σωτηρίας… Εν ολίγοις, επειδή ο λαός με την αντίστασή του τους εκτοπίζει από το κυβερνητικό πολιτικό σκηνικό και τους απειλεί με εξαφάνιση ψάχνουν να βρουν συνενόχους στην εγκληματική πολιτική τους προκειμένου να διασωθούν κομματικά, να ανασυγκροτηθούν και να διεκδικήσουν αναβαπτισμένοι πάλι την εξουσία. Ταυτόχρονα, επειδή η συνέχεια των άγριων αντιλαϊκών μέτρων είναι δεδομένη, ψάχνουν συνενόχους για να ευνουχίσουν την αντίσταση του λαού, της νεολαίας. Αυτό είναι το διάφανο πολιτικό νόημα της «κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας». Θα συναινέσει η ΔΗΜΑΡ σε ένα τέτοιο αντιλαϊκό σχεδιασμό των κομμάτων της διαπλοκής, της ολιγαρχίας και της διαφθοράς; Μόνο αν αναιρεθεί ως αριστερά μπορεί να γίνει αυτό…

Μα, «η χώρα οδηγείται σε άτακτη χρεοκοπία και έξοδο από την ευρωζώνη και την Ε.Ε., και εμείς, ως κόμμα της ευθύνης, οφείλουμε να συμβάλουμε θετικά», δηλαδή, πρώτον, να αποδεχτούμε κυβέρνηση «εθνικής συνεννόησης» και, δεύτερον, «να ψηφίσουμε τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου». Το ότι έφτασε η χώρα στο χείλος της άτακτης χρεοκοπίας είναι υπεύθυνο το παλιό πολιτικό σύστημα, κυρίως το ΠΑΣΟΚ για τους χειρισμούς των δύο τελευταίων ετών, καθώς, επίσης, συνυπεύθυνη είναι και η Ε.Ε. για τους δικούς της χειρισμούς. Από κοινού, σε συνέργεια, από διαφορετικούς δρόμους οδήγησαν τη χώρα εδώ που βρίσκεται σήμερα. Το ΠΑΣΟΚ γιατί ενώ θα μπορούσε εξαρχής – τότε, ακόμη, που η Ελλάδα είχε ισχυρότατα διαπραγματευτικά ατού – να πιέσει, να αναδιαπραγματευτεί συνολικά το χρέος, με επιμήκυνση, μείωση του επιτοκίου, περίοδο χάρητος, χωρίς κούρεμα, χωρίς την άγρια λιτότητα και χωρίς την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων με επικέντρωση στις βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η κοινωνία – στη δημόσια διοίκηση, τους θεσμούς, τις ανισότητες, τις συντεχνίες, το φορολογικό σύστημα, τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά, την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου και γενικά των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, κλπ, μέσα σε ένα κλίμα, τότε, πραγματικής λαϊκής συναίνεσης και της αριστεράς συμπεριλαμβανομένης – εδώ ταιριάζει το «αριστερά της ευθύνης» – ώστε σε εύλογο χρόνο να περάσουμε ομαλότερα σε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και στον εκσυγχρονισμό και εκδημοκρατισμό της χώρας, με την κοινωνία όρθια, αντί να κάμει αυτό, υπόγραψε την καταδίκη της χώρας συντρίβοντας το λαό της για να μη θίξει την κομματικοκρατία, την οικονομική ολιγαρχία και ό,τι πιο ληστρικό και άνομο υπηρετεί.

Συνυπεύθυνη είναι και η Ευρωπαϊκή Ένωση με προεξάρχουσες τη Γερμανία και τη Γαλλία που εξαρχής δεν αντιμετώπισαν το δημοσιονομικό ζήτημα της Ελλάδας και των λοιπών χωρών της ευρωζώνης ως ευρωπαϊκό ζήτημα για συνολική λύση αλλά οδηγούσαν βήμα-βήμα σε εθνικού τύπου λύσεις, ατελέσφορες, απάνθρωπα αντιλαϊκές, ως εκφραστές του πιο άγριου κερδοσκοπικού κεφαλαίου. Είναι, η Ε.Ε. απόλυτα συνυπεύθυνη γι’ αυτό. Αντί να λάβουν έγκαιρα και αποφασιστικά μέτρα που να προωθούν το βάθεμα, το ενιαίο, το ενοποιητικό, το δημοκρατικό χαρακτήρα της Ε.Ε, οδηγούσαν στον κατακερματισμό και στην επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα. Ναι είμαστε κόμμα ευρωπαϊστικό γι’ αυτό είμαστε απέναντι σε μια τέτοια Ευρώπη, γιατί εμείς, στο πλαίσιο πάντα της Ε.Ε., αγωνιζόμαστε για μια Ευρώπη πλήρως ενοποιημένη, δημοκρατική, με αλληλεγγύη και πολιτισμό, κοντά στους λαούς και όχι εκφραστή των πολυεθνικών. Αυτό σημαίνει για ένα κόμμα της αριστεράς ευρωπαϊκός προσανατολισμός και όχι υποταγή στις μπακάλικες, αντιλαϊκές, αντιδημοκρατικές πολιτικές των νεοφιλελεύθερων αντιδραστικών ολιγαρχιών. Το δίλημμα λοιπόν είναι δικό τους δημιούργημα, του ΠΑΣΟΚ και της Ε.Ε. και οφείλουν να το αντιμετωπίσουν αποκλειστικά αυτοί. Δεν είχαμε καμιά συμμετοχή στη δημιουργία αυτού του διλήμματος, δεν κληθήκαμε να συν-διαμορφώσουμε πολιτικές, ούτε ο ελληνικός λαός έχει δώσει εντολή για πολιτικές που τον εξαθλιώνουν. Αλλά, ακόμη, από πού απορρέει το δίλημμα; Είναι προφανές ότι αυτό απορρέει από ωμό εκβιασμό της Μέρκελ – Σαρκοζί και όχι από αντικειμενικές συνθήκες, ύστερα από τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου. Εν ολίγοις, μας λένε ότι ‘αν δεν συναινέσετε, δεν σας δίνουμε την έκτη δόση, δεν θα ενεργοποιήσουμε τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου θα σας χρεοκοπήσουμε’. Άλλωστε, ‘πριν αλέκτωρ λαλήσαι τρις’, ο πρόεδρος του Eurogroup, ιταμότατα, απαιτεί γραπτή διαβεβαίωση της νέας κυβέρνησης ότι αποδέχεται ολόκληρο το ‘πακέτο’ και, ακολούθως, άλλη γραπτή διαβεβαίωση ότι αποδέχεται και τα μέτρα που τη συνοδεύουν.

Γιατί; Για ποιο λόγο; Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συμφώνησε, υπέγραψε όλο το ‘πακέτο’, το κράτος έχει συνέχεια, τι άλλο θέλουν; Αυτό που θέλουν, προφανώς, είναι το απόλυτο φίμωμα του ελληνικού λαού, την αιχμαλωσία της πολιτικής ζωής του τόπου για δεκαετίες, την καταστολή των αγώνων και την περιθωριοποίηση του λαού, να μην υπάρχει αντιπολίτευση. Μας λένε, δηλαδή, υπαγορεύοντας όχι μόνο άγρια μέτρα λιτότητας αλλά και τις πολιτικές εξελίξεις, ότι ή θα είστε υποταγμένοι και πολιτικά ή θα σας χρεοκοπήσουμε. Μπορεί η ΔΗΜΑΡ να συναινέσει σ’ αυτό το κατασκευασμένο δίλημμα, όταν μάλιστα είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν και επόμενα; Μόνο αν αναιρεθεί ως κόμμα της αριστεράς…

Όταν ψηφίστηκαν οι αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου, βιάστηκαν πολύ να μιλήσουν κατηγορηματικά ότι «τώρα, σωθήκαμε» «το χρέος είναι βιώσιμο»! Ακόμη και αν τις αποφάσεις αυτές τις δούμε αποκλειστικά από την οπτική των αριθμών και τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας, συνεκτιμώντας και τη συμπεριφορά του επικρατούντος πολιτικού συστήματος – ξεχνώντας, προς στιγμήν, το λαό και τα βάσανά του, και τις αντιλαϊκές ρυθμίσεις που ως προϋποθέσεις συνοδεύουν τη συμφωνία αυτή, που, βέβαια, ένα κόμμα της αριστεράς δεν μπορεί να το κάνει αυτό – ακόμη και τότε, είναι σφάλμα να υποστηρίζεται ότι η βιωσιμότητα του χρέους, μακροπρόθεσμα, και μετά την υλοποίηση των εν λόγω αποφάσεων, είναι δεδομένη. Πολλοί σημαντικοί αναλυτές, διεθνώς, υποστηρίζουν τεκμηριωμένα το αντίθετο και ότι, μάλιστα, συντομότατα θα βρεθεί η χώρα πάλι μπροστά στα ίδια αδιέξοδα αφού το κύριο, το θεμελιώδες πρόβλημα, πέραν του δημοσιονομικού, είναι η ανταγωνιστικότητα και η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας. Χωρίς συνολική λύση ευρωπαϊκή, χωρίς μέτρα αναπτυξιακής πολιτικής μεγάλης εμβέλειας, χωρίς αποφασιστική φορολόγηση του νόμιμου και άνομου πλούτου, χωρίς ταχύτατη εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, χωρίς μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα με ξερίζωμα της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας που ως καρκίνωμα νεκρώνουν την κοινωνία και την οικονομία, χωρίς προστασία των λαϊκών εισοδημάτων και της λαϊκής ζήτησης καμιά πολιτική δεν έχει την ελάχιστη πιθανότητα να αναστρέψει την καταστροφή στην οποία έχει οδηγήσει το παλιό πολιτικό σύστημα. Αν έχει ένα λόγο ύπαρξης η ΔΗΜΑΡ, ως κόμμα της αριστεράς, αυτό το χρέος έχει να υπηρετήσει με συνέπεια και δυνατά, με λόγο καθαρό, σύγχρονο, ρεαλιστικό και υπεύθυνο και όχι να γίνεται ουραγός ακραίων αντιδραστικών, βαθιά αντιλαϊκών πολιτικών, τρέχοντας αμήχανη και φοβισμένη πίσω από ένα φθαρμένο, γελοίο και επικίνδυνο πολιτικό σύστημα.

Είναι φανερό, ότι, στο εξής και μέχρι τις εκλογές, με δεδομένη, πλέον, τη συναίνεση του παλιού πολιτικού συστήματος, οι λαϊκοί αγώνες θα χαρακτηρίζονται ως αντεθνικοί και καταστροφικοί για τη χώρα. Ότι η προσπάθειά τους θα είναι να απομονώσουν πολιτικά τους αγώνες και να τους αποδώσουν σε κάποιους ‘άφρονες’ της αριστεράς. Είναι βέβαιο ότι η καταστολή θα πάρει ακόμη πιο άγρια μορφή. Ακριβώς, τώρα είναι που η παρουσία της αριστεράς στο πολιτικό, ιδεολογικό και αγωνιστικό πεδίο πρέπει να είναι έντονη και με μυαλό, με προβολή θετικών, ρεαλιστικών, προτάσεων. Αυτό είναι, κυρίως, το καθήκον της Δημοκρατικής Αριστεράς. Το εργαλείο υπάρχει. Είναι οι θεμελιώδεις αποφάσεις του ιδρυτικού της συνεδρίου.

Επομένως: όχι στη λεγόμενη κυβέρνηση εθνικής ενότητας (ούτε ψήφο ανοχής), ναι σε άμεση προσφυγή στις κάλπες, όχι στις συμφωνίες της 26ης Οκτωβρίου, προβολή των θετικών θέσεών μας όπως αναφέρθηκαν προηγούμενα, σύμφωνα και με τις αποφάσεις του συνεδρίου μας. Και, πάνω απ’ όλα, συμβολή στην οργάνωση και θετική αγωνιστική παρουσία της κοινωνίας, των ανέργων, των μισθωτών, των συνταξιούχων, της νεολαίας, των λαϊκών στρωμάτων για να περισωθεί ό,τι είναι δυνατόν από την κατεδάφιση και συντριβή της κοινωνίας.

*Οικονομολόγος, μέλος της ΚΕ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Λουκάς Παπαδήμος: Ο ευπατρίδης των τραπεζών

2011-11-11T18:47:00.000+02:00

Λομπίστας του πολυεθνικού κεφαλαίου διορίζεται πρωθυπουργός ερήμην του λαού. Αντιδημοκρατική εκτροπή που πρέπει να ματαιωθεί με μαζικές και αποφασιστικές λαϊκές κινητοποιήσεις.

*Του Γιώργου Βασσάλου* ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συμφώνησαν τελικά, μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις, να διορίσουν από κοινού τον Λουκά Παπαδήμο ως πρωθυπουργό. Δημοκρατική Συμμαχία και ΛΑΟΣ στήριξαν ενθουσιωδώς τη διαδικασία αυτή, ενώ το ίδιο έκαναν πιο διακριτικά και η Δημοκρατική Αριστερά και οι Πράσινοι. Οι δυνάμεις αυτές συγκροτούν πλέον επισήμως το «κόμμα της τάξης» που βάζει πλάτη για να εφαρμοστεί η θέληση του ελληνικού και ξένου κεφαλαίου, πάνω στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό που ήδη ανέτρεψε με τις κινητοποιήσεις του έναν πρωθυπουργό που δεν τον εκπροσωπούσε πια με καμία έννοια. Το μέτωπο των πολιτικών αυτών δυνάμεων βάζει στο τιμόνι της χώρας έναν άνθρωπο που με καμία διαδικασία δεν έχει επιλέξει ο ελληνικός λαός. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι τυχαίος. Είναι μέλος του λόμπι που ονομάζεται Trilateral Commission (Τριμερής Επιτροπή). Πρόκειται για οργανισμό που έφτιαξαν στη δεκαετία του ’70 εκπρόσωποι πολυεθνικών εταιρειών από τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα της τότε εποχής (ΗΠΑ, Δ. Ευρώπη, Ιαπωνία) και είχε ως ρητό στόχο τον περιορισμό των δημοκρατικών κατακτήσεων των λαών και την αύξηση της εξουσίας των εταιρειών αυτών. Ιδού τι λέγεται για το λόμπι αυτό από την Αυστραλή ακαδημαϊκό Sharon Beder: H Trialteral Commission είναι ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο δίκτυα εταιρειών μπορούν να εντάξουν υψηλά ιστάμενους σε κυβερνήσεις και δημόσιες διοικήσεις μέσα σε συμμαχίες εναντίον της δημοκρατίας. Η Τριμερής Επιτροπή δημιουργήθηκε για να “διαμορφώσει τη δημόσια πολιτική” σε μια εποχή που η δημοκρατία έθετε εξοργιστικά εμπόδια στις πολυεθνικές. Το 1975, η Τριμερής Επιτροπή δημοσίευσε μια έκθεση με τίτλο “Η Κρίση της Δημοκρατίας”. Ανάμεσα στους συγγραφείς της ήταν ο γνωστός αντιδραστικός Samuel Huntington. Η έκθεση διαπίστωνε ότι “κάποια από τα προβλήματα διακυβέρνησης σήμερα οφείλονται στην υπερβολική δημοκρατία”. Η έκθεση είπε επίσης ότι “χρειάζεται πράγματι ένας βαθμός περιορισμού της δημοκρατίας” και ακόμα ότι “η αποτελεσματική λειτουργία ενός δημοκρατικού πολιτικού συστήματος απαιτεί ένα βαθμό απάθειας και μη ανάμειξης ενός μέρους ατόμων και ομάδων”. Ιδού λοιπόν η ομάδα πίεσης της οποίας είναι μέχρι σήμερα μέλος ο κύριος Παπαδήμος και της οποίας ακριβώς την ιδρυτική αποστολή έρχεται να εκπληρώσει στην Ελλάδα: να επιβάλει την απάθεια στον ελληνικό λαό που αγωνίζεται ενάντια στα άδικα μέτρα και να «μετριάσει» το δικαίωμά του να διαλέγει ποιος θα τον κυβερνάει. Ο ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος της Τριμερούς Επιτροπής David Rockfeller εξήγησε το σκοπό ύπαρξής της, λέγοντας ότι «πρέπει να μειωθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Κάποιος πρέπει να αναλάβει αυτά που έκανε η κυβέρνηση και οι εταιρείες φαίνονται να είναι οι οντότητες που είναι πιο λογικό να το κάνουν αυτό». Αυτό ακριβώς προβλέπει και το πρόγραμμα της Τρόικας που έρχεται να εφαρμόσει ο κύριος Παπαδήμος. Την παράδοση όλων των λειτουργιών της ελληνικής κοινωνίας σε πολυεθνικά αρπακτικά που είναι στην πράξη τα ίδια με αυτά που τον επέβαλαν μέσω του ελέγχου που ασκούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην κυρία Μέρκελ και στον κύριο Σαρκοζί. Στις 7 Νοεμβρίου, οι Financial Times έγραψαν: «...πρωτοκλασάτοι πολιτικοί, επιχειρηματίες και λομπίστες διενεργούν εντατικές συζητήσεις για να εντοπίσουν υποψηφίους για υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας». Να πώς σχηματίστηκε η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου ερήμην του λαού και με τις μεγάλες εταιρείες να έχουν καθοριστικό ρόλο. Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι επίσης ο πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ενός μη εκλεγμένου οργανισμού που δεν είναι υπόλογος σε κανέναν και καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Τέτοια σώματα είναι η Ομάδα των Τριάντα [1] και το Σκιώδες Συμβούλιο της ΕΚΤ (δείτε τα μέλη του στο τέλος αυτού του άρθρου). Την πολιτική θέληση των τραπεζών που συμμετέχουν σε αυτά τα λόμπι εκπλήρωνε και ο κ. Παπαδήμος όταν ήταν υποδιευθυντής της ΕΚΤ. Αποτελεί λοιπόν δοκιμασμένο μέλος της παγκόσμιας τραπεζικής ελίτ και αυτήν κυρίως αντιλαμβάνεται ως τη «μητέρα-πατρίδα» του. Δεν πρέπει να αναμένεται λοιπόν ότι ο κύριος αυτός θα «χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του και τις επαφές του για να ωφελήσει τον ελληνικό λαό», όπως λένε τα παπαγαλάκια. Πρόκειται για εκπρόσωπο του διεθνούς τραπεζικού και πολυεθνικού κεφαλαίου που έρχεται με τρόπο ανάλογο που τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα έφεραν στην εξουσία τον Μεταξά τη δεκαετία του ’30, καθώς και με τη θετική έγκριση των ευρωπαϊκών ελίτ. ενάντια στα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Βασική αποστολή του Λουκά Παπαδήμου είναι να επιβάλει στον ελληνικό λαό με αντιδημοκρατικό τρόπο την απόφαση της τελευταίας συνόδου της ΕΕ που προβλέπει την εγκατάσταση ελεγκτών της Κομισιόν (βλέπε task force) και της ΕΚΤ σε όλα τα υπουργεία, τη διαχείριση του τραπεζικού συστήματος απευθείας από την Τρόικα καθώς και το αποικιακό σχέδιο «Ήλιος» με το οποίο ξένες πολυεθνικές θα κλέβουν ηλιακή ενέργεια από την Ελλάδα για να καλύψουν ενεργειακές ανάγκες αλλού. Δεν υπάρχει λοιπόν άλλη αξιοπρεπής πολιτική επιλογή πέρα από την ένταση των κινητοποιήσεων απαιτώντας την άμεση διάλυση της κυβέρνησης αυτής, εκλογές τώρα και απόρριψη της απόφασης της συνόδου. [1] Περισσότερα γι’ αυτή την ομάδα σε πρόσφατη δημοσίευση του Παρατηρητηρίου της Ευρώπης των Πολυεθνικών

Ανοικτή επιστολή σε βουλευτή που κοιμήθηκε στην αντιπολίτευση και ξύπνησε στην κυβέρνηση!

2011-11-07T09:20:00.001+02:00

Πρίν απο μερικές ημέρες, έλαβα απο κάποιο απ' τα βουλευτικά γραφεία τού βουλευτή κ. Μουσουρούλη, ένα ηλεκτρονικό μήνυμα. Το μήνυμα αναφέρονταν σε κάποιες δραστηριότητες του βουλευτή καθώς και την διάθεση να με ενημερώνει για τις μελλοντικές του δραστηριότητες. Απάντησα αμέσως οτι δεν επιθυμώ καμία ενημέρωση απο βουλευτή μίας παράταξης η οποία είναι συνυπεύθυνη για το δράμα που περνάει αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία! Συνυπεύθυνη γιατί είναι η μία απο τις δύο που κυβέρνησε τη χώρα τα τελευταία χρόνια! Συνυπεύθυνη γιατί ακόμη και τώρα υποστηρίζει με νύχια και με δόντια τις ληστρικές δανειακές συμβάσεις που επιβάλει η γνωστή συμμορία ΔΝΤ – Τρόϊκα – ΕΕ, οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριωτών μας στην εξαθλίωση! Φαίνεται οτι η απάντηση μου καταχωρήθηκε εκεί ακριβώς που έχουν καταχωρηθεί και οι ανάγκες του Ελληνικού Λαού. Έτσι λοιπόν, λίγες μέρες αργότερα, μου ήρθε και δεύτερη ενημερωτική ηλεκτρονική επιστολή, απο το ίδιο γραφείο, με ένα video απο κάποια ομιλία του βουλευτή στήν βουλή.

Επειδή φαντάζομαι οτι και μία δεύτερη απευθείας απάντηση θα έχει την τύχη της πρώτης, θεώρησα καλύτερο να απευθυνθώ δημοσίως στον αποστολέα των “ενημερώσεων”, ζητώντας παράλληλα την κατανόηση των συμπατριωτών μου:

Αγαπητέ κύριε βουλευτά, παρά το γεγονός οτι έχω αρνηθεί την ενημέρωση για τις δραστηριότητες σας, χθές πάλι κάποιος απο τους υπαλλήλους (που σας παρέχει ΔΩΡΕΑΝ ο ελληνικός λαός) κάποιου γραφείου (που σας παρέχει ΔΩΡΕΑΝ ο ελληνικός λαός), χρησιμοποιώντας την σύνδεση στο internet (που σας παρέχει ΔΩΡΕΑΝ ο ελληνικός λαός), μου απέστειλε καινούργιο “ενημερωτικό” μήνυμα. Θα μπορούσα να καλέσω μία απο τις (7 ή 8 νομίζω) τηλεφωνικές συνδέσεις (που σας παρέχει ΔΩΡΕΑΝ ο ελληνικός λαός) και να αναφέρω και ρητά το αίτημα μου για “μή ενημέρωση”, όμως προτίμησα να το κάνω δημοσίως, αφενός για να μήν “παραπέσει” πάλι και αφετέρου επειδή γνωρίζω οτι αρκετοί συμπατριώτες μου συμμερίζονται το πρόβλημα . Το ενημερωτικό μήνυμα περιείχε video με τίτλο “Ομιλία Κωστή Μουσουρούλη στη Βουλη -Ψήφο Εμπιστοσύνης‏”. Δέν θα σταθώ καθόλου στην ουσία της ομιλίας αφού αποτελεί κουραστική επανάληψη εκατοντάδων κοινότυπων παρεμβάσεων (ο λαός τούς αποκαλεί “δεκάρικους”) που ακούμε καθημερινά επι πολλά χρόνια. Ούτε στο αντιαισθητικό και γελοίο του θεάματος της απεύθυνσης (και μάλιστα δια αυστηρού κουνήματος δακτύλου) σε (κατα πάσα πιθανότητα) άδεια έδρανα! Θα σταθώ μόνο στη σημειολογία αυτής της κίνησης. Γιατί στην πραγματικότητα το δάκτυλο το κουνάτε στα μούτρα μας κύριε Μουσουρούλη! Στα μούτρα του Ελληνικού Λαού! Πως αλλιώς να εξηγήσω το γεγονός ότι δείχνετε να μην έχετε καταλάβει τίποτε απο το δράμα του ελληνικού λαού και απο το ποιός ευθύνεται γιαυτό. Ούτε καν μετά απο την “θερμή” υποδοχή που σας επιφύλαξε η κοινωνία της Χίου στην παρέλαση της 28ης Οκτωβριου! Αν δεν κάνω λάθος σας κατέβασε απο την εξέδρα των “επισήμων” με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που κατέβασε τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης. Δεν αναρωτιέστε γιατί;

Κύριε Μουσουρούλη, φαίνεστε νέος άνθρωπος με όνειρα και διάθεση προσφοράς στον τόπο. Δυστυχώς όμως για σας διαλέξατε λάθος χρόνο και λάθος τρόπο. Το πολιτικό σύστημα που οικοδόμησε η παράταξη σας και το ΠΑΣΟΚ, καταρρέει κάτω απο την λαϊκή πίεση. Όσο γρηγορότερα καταρρεύσει τόσο γρηγορότερα θα αναπνεύσει και πάλι η ελληνική κοινωνία. Στην προσπάθεια σας να αποφύγετε αυτή την κατάρρευση έχετε (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) εξαπολύσει μια ανεύ προηγουμένου επίθεση στο εισόδημα, τις εργασιακές κατακτήσεις, το βιοτικό επίπεδο, τις κοινωνικές παροχές, τη ζωή του Ελληνικού λαού γενικά! Το ΠΑΣΟΚ φέρνει τούς στη βουλή τους νόμους που του επιβάλουν οι συμφωνίες (μνημόνιο) με τις διεθνείς και ντόπιες συμμορίες που συναλλάσσεται. Εσείς ψηφίζετε τούς σημαντικότερους απο αυτούς (πάνω απ' τούς μισούς), αρνούμενοι δήθεν με περίσσια κουτοπονηριά το μνημόνιο! Και αυτά μέχρι προχθές. Γιατί ο αρχηγός σας έριξε πλέον και το τελευταίο φύλο συκής. Από προχθές η παράταξη σας κύριε είναι και τυπικά υπέρ του Μνημονίου (του μνημονίου 2 που θα αντικαταστήσει το 1)! Συμμετέχετε σε κοινή κυβέρνηση με τούς υπόλοιπους εκτελεστές της κοινωνίας! Υπογράφετε τη θανατική καταδίκη του λαού και αυτός, μεγαλειώδης και μεγαλόψυχος, το μόνο που σας ζητά είναι να φύγετε “μια νύχτα μαγική σαν την Αργεντινή”! Μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε. Και για σας κτυπάει η καμπάνα και για τα υπόλοιπα μικρόψυχα δεκανίκια του σάπιου πολιτικού συστήματος!

Αυτοί είναι οι λόγοι λοιπόν, για τους οποίους δεν επιθυμώ πλέον καμία “ενημέρωση” απο το γραφείο σας κύριε Μουσουρούλη! Κυρίως όμως δεν επιθυμώ κανενός είδους “σωτηρία” απο την παράταξη σας, απο το ΠΑΣΟΚ ή (κυρίως) και απο τους δύο μαζί. Τη σωτηρία του ο λαός θα την πετύχει μόνος του! Με τούς αγώνες του, όπως κάνει εδω και αρκετούς αιώνες! Στο δρόμο, στη δουλειά, στο σχολείο, στο Πανεπιστήμιο. Μια σωτηρία που θα ξεκινά με τις ιαχές χαράς την ώρα που τα ελικόπτερα θα απομακρύνονται! Γιατί θα απομακρύνονται. Να είστε σίγουρος! Το ακριβές πλήρωμα δεν γνωρίζουμε ακόμη!

ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

2011-10-18T18:32:00.000+03:00

Επικαιροποιημένες Nομικές συμβουλές για Διαδηλωτές

(και όχι μόνο):

1. ΤΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ

Το φυλλάδιο που κρατάς στα χέρια σου περιέχει πληροφορίες για το νομικό πλαίσιο που αφορά το δικαίωμα της διαδήλωσης στην Ελλάδα, πρακτικές συμβουλές για την υλοποίηση αυτού του δικαιώματος πριν και κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, όπως και για τη συμπεριφορά σε περίπτωση προσαγωγής, σύλληψης και εμπλοκής με την ποινική δικαιοσύνη.

2. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗΣ / ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 11 του Συντάγματος, οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα, το δικαίωμα όμως αυτό ισχύει και για τους αλλοδαπούς.

Απόφυγε την κατοχή μαχαιριών ή σουγιάδων, ακόμη και αν τα χρειάζεσαι για άλλη χρήση (επαγγελματική κλπ.), καθώς και κάθε αντικειμένου που θα μπορούσε να θεωρηθεί κατάλληλο για άμυνα ή επίθεση (ρόπαλο κλπ), διότι έχουν συχνά κριθεί ως όπλα.

Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, αυτή θεωρείται παράνομη και δεν προστατεύεται από το Σύνταγμα, «όταν παύει να είναι ήσυχη και χωρίς όπλα και εκτρέπεται σε πράξεις βίας κατά προσώπων ή πραγμάτων». Στις παραπάνω περιπτώσεις, απαιτείται παρουσία εισαγγελέα και η απαγόρευση ή η πρόσκληση προς διάλυση γνωστοποιείται στο πλήθος τρεις φορές. Να σημειώσουμε, ότι στην Ελλάδα είναι σπάνια η σύλληψη με αποκλειστικό λόγο τη συμμετοχή σε παράνομη διαδήλωση.

3. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Άφησε στο σπίτι ατζέντες με τηλέφωνα.

Έχε μαζί σου το κινητό σου τηλέφωνο, αφού προηγουμένως έχεις αφαιρέσει από αυτό, τυχόν πληροφορίες που δεν θέλεις να γίνουν γνωστές σε περίπτωση σύλληψής σου. Σε περίπτωση σύλληψής σου, το πιθανότερο είναι ότι θα σου αφαιρεθεί το κινητό από την αστυνομία (όχι πάντα). Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα πρώτα λεπτά για να ειδοποιήσεις με γραπτά μηνύματα, οικείους σου ή δικηγόρο. Aν συλληφθείς και σου ζητηθεί να το παραδώσεις, αφαίρεσε πρώτα την κάρτα και αν αυτό δεν είναι δυνατόν, απενεργοποίησέ το.

Έχε μαζί σου:

Α. Ταυτότητα ή διαβατήριο.

Β. Τηλεκάρτα

Γ. Σημείωσε στο χέρι σου ή μάθε απέξω το τηλέφωνο της Ομάδας Νομικής

Υποστήριξης: 210-3829910.

Δ. Για την περίπτωση σύλληψης, κάποια φάρμακα που χρειάζεσαι οπωσδήποτε ή υγρό φακών.

Στην Ελλάδα θεωρείται παράνομο το να καλύπτεις το πρόσωπό σου, να φοράς μαντήλι η κουκούλα. Όσον αφορά γάντια ή άλλα προστατευτικά (περικνημίδες, γυαλιά κολύμβησης κλπ.), η χρήση τους θεωρείται επιβαρυντική περίσταση σε κάποια αδικήματα. Δεδομένου ότι στην Ελλάδα η αστυνομία χρησιμοποιεί ευρέως μεγάλες ποσότητες χημικών αερίων ενάντια στους διαδηλωτές, μπορείς να εφοδιαστείς με κατάλληλα αντιόξινα διαλύματα (malox, riopan κ.λ.π.) ένα κομμάτι πανί βαμβακερό και μπόλικο νερό για να πιείς σε περίπτωση που έρθεις σε επαφή με χημικά.

Μετά τη διαδήλωση φρόντισε να ενημερώσεις τους φίλους σου ότι είσαι καλά και συμφωνείστε ένα σημείο συνάντησης. Έτσι αποφεύγεται ο πανικός και οι άσκοπες αναζητήσεις οικείων προσώπων.

4. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ (ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ)

Σιγουρέψου ότι δεν μένεις μόνος/η σου και έχε τα μάτια και τα αυτιά σου ανοιχτά, ώστε να υπερασπιστείς και τον εαυτό σου αλλά και άλλους, καταθέτοντας, για παράδειγμα, σε περίπτωση προβλημάτων με την αστυνομία.

Σε περίπτωση που παραβρεθείς σε σύλληψη ή κακοποίηση διαδηλωτή, φρόντισε να πληροφορηθείς τα στοιχεία του (αρκεί το ονοματεπώνυμο!) και να ενημερώσεις την Ομάδα Νομικής Βοήθειας σχετικά με την ώρα, τον τόπο και τα περιστατικά του επεισοδίου. Χρήσιμο είναι αμέσως μόλις βρεθείς σε ασφαλές μέρος να καταγράψεις ό,τι είδες με κάθε δυνατή λεπτομέρεια και να φροντίσεις να φτάσει από σένα ή έμπιστό σου πρόσωπο στην Ομάδα Νομικής Βοήθειας. Τα στοιχεία σου, όπως και το περιεχόμενο της αναφοράς σου δεν θα γίνουν γνωστά σε κανέναν, πέρα από τα μέλη της ομάδας και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια, αν το επιθυμείς κι εσύ, σε νομικές ενέργειες υπεράσπισης διαδηλωτών ή κατά των οργάνων της τάξης που παρανόμησαν.

Σε περίπτωση που η διαδήλωση δεχθεί επίθεση από την αστυνομία (συνήθως με χημικά αέρια), φρόντισε να απομακρυνθείς από το σημείο συγκροτημένα μαζί με τους συντρόφους σου, χωρίς να τρέχεις. Ακολούθησε τον κύριο όγκο της πορείας και παρέμεινε στον κεντρικότερο δρόμο. Σε καμία περίπτωση μην προσπαθήσεις να φύγεις από τυχόν παράπλευρους, στενούς δρόμους και μην απομονωθείς. Συνήθως, ομάδες αστυνομικών βρίσκονται στα στενά και συλλαμβάνουν όσους τρέχουν πανικόβλητοι να ξεφύγουν από τα αέρια.

Στην περίπτωση που οδηγηθείς σε Νοσοκομείο λόγω προβλήματος από τη χρήση χημικών, πάρε αναλυτική γνωμάτευση και ειδοποίησε την Ομάδα Νομικής Βοήθειας. Η γνωμάτευση θα βοηθήσει για την μετέπειτα αγωγή αποζημίωσης.

5. ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

Μπορεί να σε σταματήσουν αστυνομικοί με στολή ή με πολιτικά, οπουδήποτε και να ζητήσουν να εξακριβώσουν τα στοιχεία σου. Από τον αστυνομικό με πολιτικά, απαίτησε την επίδειξη ταυτότητας. Κατόπιν επέδειξε ταυτότητα ή διαβατήριο. Από τη στιγμή που έχεις το σχετικό έγγραφο, δεν έχεις υποχρέωση να τον ακολουθήσεις στο τμήμα.

Οι αστυνομικοί απαγορεύεται να παρευρίσκονται μέσα στη συγκέντρωση ή την διαδήλωση. Πάντοτε όμως υπάρχουν αστυνομικοί με πολιτικά. Σε περίπτωση που αντιληφθείς κάποιον αστυνομικό ή σου ζητήσει αυτός τα στοιχεία σου, βρισκόμενος μέσα σε συγκέντρωση ή διαδήλωση, ενημέρωσε δυνατά τους άλλους γύρω σου και αφού πάρεις τα στοιχεία του, απαίτησε αμέσως την απομάκρυνσή του.

Στην περίπτωση που ζητήσει ο αστυνομικός να σου κάνει σωματική έρευνα, απαίτησε να μάθεις την αιτία, τους ακριβείς λόγους που οδηγούν τον συγκεκριμένο αστυνομικό να σε θεωρεί ύποπτο για διάπραξη αυτόφωρου κακουργήματος ή πλημμελήματος. Λόγοι που αφορούν την εμφάνισή σου ή το σημείο όπου βρίσκεσαι, δεν θεωρούνται επαρκείς. Αν ο αστυνομικός επιμείνει, απαίτησε να πληροφορηθείς τα στοιχεία του, και δήλωσέ του ότι σκοπεύεις να υποβάλεις μήνυση για δυσφήμιση και έργω εξύβριση, και θα επιδιώξεις αποζημίωση για την ηθική σου βλάβη.

Σε περίπτωση προσαγωγής στο Α.Τ., παρότι έχεις τα απαραίτητα έγγραφα:

Την στιγμή της σύλληψης/προσαγωγής, φώναξε δυνατά και καθαρά το ονοματεπώνυμό σου και την τυχόν συλλογικότητα (σύλλογο, πολιτική οργάνωση, σωματείο κλπ) στην οποία συμμετέχεις, και ότι σε συλλαμβάνουν άδικα (π.χ. Με λένε Γιάννη Παπαδόπουλο, είμαι μέλος του συλλόγου φοιτητών νομικής και με συλλαμβάνουν άδικα!). Να επαναλαμβάνεις τα παραπάνω συνέχεια, απευθυνόμενος στον κόσμο γύρω σου, μέχρι να σε μεταφέρουν στο περιπολικό. Η εμπειρία έχει δείξει ότι συχνά, αυτή η συμπεριφορά οδηγεί στην άμεση απελευθέρωση του συλληφθέντος - προσαχθέντος, εξασφαλίζει δε την ειδοποίηση των οικείων και της συλλογικότητας, καθώς επίσης και νομική βοήθεια.

Ζήτησε να μάθεις την αιτία της προσαγωγής σου.

Δήλωσε στους αστυνομικούς ότι παρανομούν, παραβιάζουν τα συνταγματικά σου δικαιώματα.

Ζήτησε τα ονόματα των αστυνομικών που σε συλλαμβάνουν ώστε να γνωρίζεις ποιους θα καταγγείλεις για παράνομη σύλληψη και παράνομη κατακράτηση (ακόμη και αν τελικώς δεν το κάνεις).

6. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΛΛΗΨΗΣ

Α. ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ.

1.Απαίτησε να μάθεις για ποιο συγκεκριμένα αδίκημα σε συλλαμβάνουν.

2. Ακολούθησε την συμπεριφορά που εκτέθηκε προηγουμένως. Π.χ. Δεν έχω κάνει καμία παράνομη πράξη. Είμαι ο/η.... μέλος του σωματείου/συλλόγου/πολιτικής οργάνωσης κλπ, και με συλλαμβάνουν άδικα.

(Συνήθως οι συλλήψεις είναι τυφλές. Με τον παραπάνω τρόπο ενημερώνεται ο κόσμος ότι γίνονται συλλήψεις, ειδοποιούνται δικηγόροι κλπ, ακολουθεί η έκφραση της κοινωνικής αλληλεγγύης των διαδηλωτών και οι αστυνομικοί λαμβάνουν υπ' όψη τους ότι γνωρίζεις τα δικαιώματά σου και προτίθεσαι να τα ασκήσεις, άρα είναι πιο προσεκτικοί και λιγότερο βίαιοι).

Β. ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ

Φρόντισε να μην απαντήσεις σε καμία ερώτηση των αστυνομικών, ούτε καν να εμπλακείς σε «φιλική κουβεντούλα». Οτιδήποτε πεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου ή εναντίον άλλων.

Ανταλλάξτε στοιχεία με τους άλλους συλληφθέντες, ώστε να ενημερωθεί εγκαίρως η Ομάδα Νομικής Βοήθειας σε περίπτωση που κάποιος αφεθεί ελεύθερος πιο νωρίς από τους άλλους.

Ενημέρωσε τους άλλους συλληφθέντες για την ύπαρξη Ομάδας Νομικής Βοήθειας και για τα δικαιώματά τους, σε περίπτωση που δεν τα γνωρίζουν. Διαμόρφωσε κατά το δυνατόν ατμόσφαιρα αλληλεγγύης, και συλλογικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων σας.

Γ. ΣΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Φρόντισε να ενημερωθείς αν κατηγορείσαι για κάτι ή αν πρόκειται για απλή προσαγωγή. Σε κάθε περίπτωση απαίτησε την άμεση επικοινωνία με δικηγόρο.

Στην περίπτωση της προσαγωγής, πίεσε για την άμεση απελευθέρωσή σου, ως εξής:

Σε κάθε αστυνομικό που περνά από μπροστά σου καθώς στέκεσαι και περιμένεις, επαναλαμβάνεις απαιτητικά τα παρακάτω.

1. Διαμαρτύρομαι για την παράνομη κατακράτησή μου και απαιτώ να αφεθώ αμέσως ελεύθερος.

2. Απαιτώ να επικοινωνήσω με το δικηγόρο μου τώρα αμέσως.

3. Γνωρίζω τα δικαιώματά μου και σκοπεύω να τα ασκήσω. Απαιτώ το όνομα των υπευθύνων για την παράνομη κατακράτησή μου προκειμένου να υποβάλω μήνυση.

4. Παρακίνησε και τους υπόλοιπους προσαχθέντες να κάνουν το ίδιο.

Μη θεωρήσεις δεδομένο ότι η «υπομονετική» στάση σου κατά τις ώρες της αναμονής θα σε βοηθήσει να ξεμπερδέψεις. Συνήθως, η αστυνομία συλλαμβάνει δεκάδες ανθρώπους χωρίς να τους ενημερώσει για την αιτία, τους χαρακτηρίζει όλους προσαχθέντες και μετά από πολλές ώρες, αποδίδει αδικήματα στους περισσότερους από αυτούς.

Θεώρησε δεδομένο, ότι καθώς εσύ θα πιέζεις μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα για την απελευθέρωσή σου, έξω από αυτό θα διαμαρτύρονται δικηγόροι για τον ίδιο λόγο και θα οργανώνονται εκδηλώσεις συμπαράστασης από τους υπόλοιπους διαδηλωτές. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ.

Σε περίπτωση σύλληψης και απαγγελίας κατηγοριών, κεντρική συμβουλή που πρέπει να διέπει όλη σου τη στάση είναι η ερμητική σιωπή σε οποιαδήποτε προσπάθεια των αστυνομικών να σε προσεγγίσουν. Δεν απαντάς σε άλλες ερωτήσεις, πέραν των στοιχείων ταυτότητας (π.χ. ούτε καν αν έχεις αδέλφια, πού εργάζεσαι κλπ.) και γενικά διατήρησε μία αποστασιοποιημένη στάση (αρνήσου κέρασμα καφέ κλπ.). Απαίτησε την επικοινωνία σου με συνήγορο. Αρνήσου να απολογηθείς προανακριτικά χωρίς δικηγόρο.

Αν παρά ταύτα, επιλέξεις να απολογηθείς χωρίς δικηγόρο, είναι χρήσιμο, να δώσεις προανακριτική κατάθεση με το παρακάτω περιεχόμενο: «Συμμετείχα σε ειρηνική διαδήλωση όπως δικαιούμαι από το ελληνικό σύνταγμα. Δεν διέπραξα καμία παράνομη πράξη. Η σύλληψή μου είναι απολύτως παράνομη, το ίδιο και η κράτησή μου. Προτίθεμαι να υποβάλω μήνυση και γι' αυτό ζητώ να μου ανακοινωθούν τα ονόματα των υπευθύνων. Αναλυτικά θα απολογηθώ ενώπιον των δικαστικών αρχών».

Αρνήσου να απαντήσεις σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη ερώτηση, πλην των παραπάνω αναφερόμενων ως εξής: «Αρνούμαι να απαντήσω δεδομένου ότι μετά την παράνομη σύλληψή μου για δήθεν αδικήματα τα οποία ουδέποτε διέπραξα, αμφιβάλω για την νόμιμη διεξαγωγή προανάκρισης από την αστυνομία. Επιφυλάσσομαι και πάλι να απαντήσω ενώπιον των εισαγγελικών και δικαστικών αρχών.»

Ακόμα και αν κρίνεις ότι κάτι μπορεί να διευκολύνει τη θέση σου, έχεις κάθε χρονικό περιθώριο να το καταθέσεις αργότερα, αφού θα έχεις μιλήσει με δικηγόρο και τους οικείους σου.

Μην δέχεσαι τίποτα πόσιμο ή φαγώσιμο εκτός από συσκευασμένα είδη (π.χ. μπουκάλι νερό, κρουασάν κλπ.). Επίσης δεν υπογράφεις κανένα έγγραφο χωρίς την παρουσία δικηγόρου, με εξαίρεση το έγγραφο της προανακριτικής σου απολογίας, εφόσον έχεις απολογηθεί με τη θέλησή σου και εφόσον έχει το παραπάνω περιεχόμενο.

Βασικά δικαιώματα στο αστυνομικό τμήμα:

1. Έχεις δικαίωμα να ζητήσεις το έντυπο με τα δικαιώματά σου στη μητρική σου γλώσσα.

2. Έχεις δικαίωμα να κάνεις ένα επιτυχημένο τηλεφώνημα. Αν ειδοποιήσεις την Ομάδα Νομικής Βοήθειας, δώσε μας κάποιες απαραίτητες πληροφορίες (ονοματεπώνυμο, τμήμα που κρατείσαι, πού και πότε συνελήφθης, υπηκοότητα και σε ποια γλώσσα συνεννοείσαι).

3. Έχεις δικαίωμα να επιλέξεις δικηγόρο της αρεσκείας σου. Σε περίπτωση που επικοινωνήσεις με την Ομάδα, θα φροντίσουμε να έρθει δικηγόρος το συντομότερο. Επίσης μπορούμε να ειδοποιήσουμε δικηγόρο της επιλογής σου, εφόσον μας δώσεις τα στοιχεία του.

4. Μπορούν να σου αφαιρέσουν όλα τα κινητά αντικείμενα (π.χ. ρολόι, κινητό, χρήματα, κλειδιά). Έχεις δικαίωμα να απαιτήσεις τη σύνταξη σχετικού καταλόγου. Παράδωσε το κινητό μόνο αφού αφαιρέσεις την κάρτα και σε κάθε περίπτωση αποενεργοποίησέ το.

5. Αν είσαι γυναίκα, απαίτησε να σου γίνει σωματική έρευνα από γυναίκα αστυνομικό.

6. Αν έχεις τραυματιστεί, απαίτησε: 1) Την άμεση μεταφορά σου σε νοσοκομείο, ακόμη και στην περίπτωση φαινομενικά ελαφρού τραυματισμού. Ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις την εξέλιξη μιας σωματικής βλάβης και επιπλέον περιφρουρείς τη σωματική σου ακεραιότητα από τυχόν νέες επιθετικές διαθέσεις κάποιου αστυνομικού. 2) Την εξέτασή σου από ιατροδικαστή και την έκδοση σχετικής γνωμάτευσης.

Η αστυνομία οφείλει να σε οδηγήσει το συντομότερο δυνατό στον εισαγγελέα, σε κάθε περίπτωση εντός 24 ωρών. Αν παρέλθει ένα 24ωρο από τη σύλληψή σου χωρίς να έχεις οδηγηθεί στον Εισαγγελέα, απαίτησε να αφεθείς ελεύθερος, ακόμη και αν σου έχουν αποδοθεί κατηγορίες.

Δ. ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ

Ο Εισαγγελέας σου απαγγέλλει κατηγορίες και:

Α. Θα σε παραπέμψει να δικαστείς με την αυτόφωρη διαδικασία εάν η κατηγορία είναι πλημμέλημα ή

Β. Θα σε παραπέμψει σε Ανακριτή εάν η κατηγορία είναι κακούργημα.

7. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΦΟΥ ΑΦΕΘΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΑΓΩΓΗ Η ΣΥΛΛΗΨΗ

Ειδοποίησε τους οικείους σου ότι είσαι ελεύθερος/η και την Ομάδα Νομικής Βοήθειας (για την κατηγορία που τυχόν σου απαγγέλθηκε, για άλλα άτομα που τυχόν κρατούνται ακόμα). Μην «φλυαρείς» για τις πράξεις σου ούτε στους οικείους σου, δεν σε εξυπηρετεί σε τίποτα και μπορεί να σε ακούσουν και «λάθος άνθρωποι».

Σε περίπτωση που έχεις κακοποιηθεί, φρόντισε να εξεταστείς σε δημόσιο νοσοκομείο και ζήτα αντίγραφο της γνωμάτευσης.

8. ΜΑΡΤΥΡΙΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ

Από την στιγμή που θα προσαχθείς σε αστυνομικό τμήμα να ξέρεις ότι οτιδήποτε καταθέσεις για τον εαυτό σου η τρίτο μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου ή να επιβαρύνει χωρίς τη θέλησή σου ανθρώπους που πιθανόν να είναι αθώοι.

Μην ξεχνάς: η γνώση είναι δύναμη! Σκοπός τους είναι να μας τρομοκρατήσουν. Όμως, σ' αυτούς τους καιρούς, καθένας από μας, σε κάθε στιγμή, από τη διαδήλωση, μέχρι την αντιμετώπιση της κρατικής καταστολής, δεν παύει να είναι ενεργό κομμάτι του κινήματος...

ΤΩΡΑ!

2011-10-17T18:59:00.000+03:00

Ξεσηκωμός

Η πιο μεγάλη μάχη είναι… ΤΩΡΑ!

Γενική Απεργία 19/20 Οκτώβρη

Βρισκόμαστε πλέον στην πιο κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της κοινωνικής πλειοψηφίας στην χώρα μας, για την ζωή των εργαζόμενων, των άνεργων, της νεολαίας, των ανθρώπων του μόχθου και του μεροκάματου, για όλους εμάς και τα παιδιά μας.

Σήμερα η κρίση εξαπλώνεται ανεξέλεγκτη καθώς οι «αγορές», το αδηφάγο τραπεζικό κεφάλαιο έχει αρθεί πάνω από τις πολιτικές ηγεσίες και απαιτεί σαν πεινασμένο τέρας την θυσία ανθρώπινων ζωών, ολόκληρων κοινωνιών για να τραφεί.

Τούτη εδώ η κυβέρνηση –υπάλληλος των χρηματαγορών, αυτός ο άθλιος θίασος με την στήριξη και την συνέργεια όλου του συστήματος εξουσίας και του πολιτικού μετώπου της αντίδρασης (Παπανδρέου, Σαμαράς Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη), που ανέλαβε να εξυπηρετήσει όλα τα πειράματα της ΕΕ και των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση της σκασμένης φούσκας των νεοφιλελεύθερων στρατηγικών δεκαετιών, παρέδωσε τον λαό της Ελλάδας σαν διαθέσιμο πειραματόζωο στις δοκιμές τους.

Αυτό είναι το μέτρο και για το μέλλον των υπόλοιπων ευρωπαϊκών λαών!

Κι όμως η θέση μας ως «αδύνατου κρίκου» μας καθιστά ταυτόχρονα πολύ ισχυρούς! Ακριβώς επειδή εδώ δίνεται η μάχη των μαχών για το μέλλον όλης της Ευρώπης. Πρώτα απ’ όλα όμως για το μέλλον των δικών μας παιδιών, για την ζωή μας την ίδια.

Υπάρχει μια προϋπόθεση. Να σπάσει αυτός ο κρίκος, να ηττηθεί η πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας, να τους διώξουμε, να αμφισβητηθεί η «λογική» των δανειστών, του γαλλογερμανικού διευθυντηρίου της ΕΕ, της ΕΚΤ και του αμερικάνικου ΔΝΤ.

Ολοένα και πιο επικίνδυνοι καθώς ωριμάζει η στιγμή της πτώσης

Η αιχμή του δόρατος αυτής της πολιτικής, η κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκεται στην πιο αδύνατη στιγμή της. Κινδυνεύει να διαλυθεί μέσα από τις ίδιες τις αντιφάσεις της πολιτικής της, μέσα από την καθημερινή αποκάλυψη της αλήθειας πως δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για το χρέος εκτός από την βύθιση της κοινωνίας στην φτώχεια και την απελπισία, στην βαρβαρότητα και την βία.

Καθώς όμως αργοπεθαίνει σκοτώνει μαζί και την χώρα και τον λαό της κάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της βρώμικης δουλιάς για την επόμενη κυβερνητική εκδοχή του πολιτικού μετώπου της αντίδρασης!

Μέσα στον πανικό και την παρακμή της προχωρά σε πρωτοφανή αύξησης της καταστολής και της βίας με τη προσφυγή σε δολοφονικές επιχειρήσεις των ειδικών μονάδων της αστυνομίας, καθώς ολοένα και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια εξεγείρονται.

Η κοινωνία εφαρμόζει την παύση πληρωμών προς τους δανειστές

Κάτι τέτοιο δεν είναι μελλοντικός στόχος. Είναι η μάχη που δίνει αυτή την ώρα η κοινωνία. Που αρνείται να πληρώσει τα χαράτσια. Που αρνείται να δεχθεί την καθίζηση των εργασιακών κεκτημένων. Που αρνείται να δεχθεί την ανεργία. Που αρνείται να δεχθεί τον θάνατο της όποιας δημοκρατίας. Που αρνείται να δεχθεί μια νεολαία μαστουρωμένη από απελπισία, άφωνη και άβουλη χωρίς μέλλον και όνειρα!

Είναι η μάχη που δίνεται στις πλατείες και τις λαϊκές συνελεύσεις, στις καταλήψεις των δημόσιων κτιρίων και των χωματερών, στις απεργίες σε κάθε κλάδο και εργασιακό χώρο χωριστά, είναι η μάχη που δίνουμε σήμερα!

Είναι η μάχη που δίνει η κοινωνία διαμορφώνοντας στην πράξη τους όρους της πιο πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας ξεπερνώντας τις αυταπάτες για «κοινωνικούς αυτοματισμούς», ξεπερνώντας το παρωχημένο και σάπιο πολιτικό σύστημα εξουσίας, ξεπερνώντας την αδυναμία των σκουριασμένων και σαστισμένων ηγεσιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, ξεπερνώντας και την ίδια την αριστερά και πιέζοντάς την να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων ή να πάψει να υπάρχει!

Η Αριστερά να πρωτοστατήσει για το πλατύ μέτωπο

Εδώ υπάρχει μια ευκαιρία και μία υποχρέωση. Να υπάρξει η πολιτική έκφραση αυτού του αγώνα. Να υπάρξει η Αριστερά που θα παίξει τον ρόλο της συγκέντρωσης όλης της κοινωνικής δύναμης. Που θα πρωτοστατήσει της συγκρότησης αυτού του πλατιού κοινωνικού μετώπου.

Ο κόσμος ένοιωσε ανακούφιση και χαρά, μετά τόσο καιρό, από την κοινή ανακοίνωση δυνάμεων της αριστεράς. Ξαναγεννήθηκε η προσδοκία. Ας της δώσουμε φτερά να πετάξει.

Μπορούμε να συναντηθούμε σε ένα κοινό πρόγραμμα για: Παύση Πληρωμών – Σύγκρουση με την Ευρωζώνη – Εθνικοποίηση τραπεζών και κοινής ωφέλειας – Σχεδιασμό, με στόχο τη δημοκρατία και την κοινωνική πρόοδο.

Ας αποτελέσουμε την αφετηρία για ένα μεγάλο μέτωπο του λαού, ένα νέο ΕΑΜ.

Έφτασε πια ο χρόνος ώστε από το ειδικό να περάσουμε στο γενικό, από το συνδικαλιστικό στο πολιτικό, από την κλαδική απεργία στην καθολική πολιτική απεργία: Να φύγουν τώρα τρόικα και κυβέρνηση.

Τετάρτη 19 και Πέμπτη 20 Οκτώβρη: Μένουμε Σύνταγμα – περικυκλώνουμε την Βουλή!

Κυριακή 23 Οκτώβρη την ώρα που συνεδριάζουν στις Βρυξέλλες: και πάλι στο Σύνταγμα!

Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Ο ΡΑΝ ΤΑΝ ΠΛΑΝ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

2011-09-15T15:37:00.000+03:00

Διαβάζοντας το άρθρο του Άγγελου Μανταδάκη στην σημερινή Αυγή, δεν μπόρεσα να αποφύγω τον συνειρμό!
Δεν έχουν περάσει παρα μόνο μερικές εβδομάδες από τότε που το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, καλούσε τις δυνάμεις τις Αριστεράς σε διάλογο με σκοπό την κοινή δράση. Και τότε το ΚΚΕ είχε αρνηθεί για τούς γνωστούς δικούς του λόγους (πολιτικούς πάντως). Το ίδιο είχε κάνει και ο ΣΥΝ! Τους λόγους; Μας άφηνε να τούς μαντέψουμε. Ή δεν υπήρχε ανάγκη κοινής δράσης της Αριστεράς πρίν από μερικές εβδομάδες, ή (το πιό πιθανό) η παρουσία του ακατονόμαστου (Α.Αλαβάνου επι το λαϊκότερο), αρκούσε για να υπερσκελίσει οποιοδήποτε πολιτικό λόγο για άρνηση συνεργασίας!
Και φτάνουμε στις μέρες μας... Με τη γνωστή διαφορά φάσης (που χαρακτηρίζει τόσο τον αγαπημένο μας σκύλο, όσο και τον ΣΥΝ της εποχής Τσίπρα), ο Συν καλεί και αυτός τις ...δυνάμεις της Αριστεράς (και τον κυρ - Φώτη μέσα), σε διάλογο. Και εισπράττει την απάντηση που πρίν λίγο είχε δώσει ο ίδιος. Γιαυτό σύντροφοι, μήν σπαταλάτε τα δάκρυα σας! Κυρίως μην τα ρίχνετε στις συνεκτικές ικανότητες του Αρχηγού (που παρεμπιπτόντως, νοσταλγεί και το παλιό ΠΑΣΟΚ)! Οι λόγοι βρίσκονται αλλού! Όσο συντομότερα κατανοήσετε οτι ο οπορτουνισμός, οι κολοτούμπες και οι προσωπικές μικροματαιοδοξίες, απέχουν παρασάγγες απο την Αριστερή πολιτική, τόσο περισσότερα θα προσφέρετε στην πολυπόθητη ενότητα! Αλλιώς θα εξακολουθήσετε την τακτική Ραν Ταν Πλαν. Θα περιμένετε τι θα εξαγγείλει ο ακατονόμαστος, για να το αρνηθείτε τώρα και να το υιοθετήσετε σε λίγο! Και αυτό δεν είναι καλό! Γιατί αφ' ενός μεν ο ακατονόμαστος, με την πολιτική οξυδέρκεια που τον διακρίνει, θα σας προλαβαίνει πάντα! Αφ' ετέρου (και αυτό είναι το σημαντικότερο) ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος της συνήθειας. Αν συνηθίσετε την συμπεριφορά Ραν Ταν Πλαν, θα σας πατάει ο καπιταλισμός την ουρά σήμερα και θα φωνάζετε "αχ" σε έξι χρόνια!!!

ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ

2011-09-12T15:37:00.002+03:00

Αναδημοσίευση απο το blog UDemand

Αν κάποιος πιστεύει ότι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πει πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος. Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι’ αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια; Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;

Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία…

2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.

2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.

2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο. Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει ότι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία. Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΌΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.

H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα. Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα. Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.

Μίλησαν για όλα αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ; Φυσικά ΟΧΙ!

Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ’ όλον τον κόσμο.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ!

2011-09-03T00:11:00.002+03:00

Αναδημοσίευση απο ΤΟ ΒΗΜΑ:

Handelsblatt: « Τι θα συνέβαινε αν η Ελλάδα έφευγε από το ευρώ»

Ενα φανταστικό σενάριο γερμανών οικονομολόγων

Με ένα, επιστημονικά ελεγμένο, φανταστικό όσο και φρικιαστικό σενάριο έρχεται σήμερα η οικονομική Handelsblatt να καταγράψει τι θα συνέβαινε αν η Ελλάδα αποχωρούσε από το ευρώ. Υπό τον τίτλο « Τι θα συμβεί αν?…»

Ομάδα οικονομολόγων της εφημερίδας με επικεφαλής τον Dirk Heilmann σκιαγράφησαν το „Worst-Case-Szenario“, πώς δηλ. θα μπορούσε να επέλθει η διάλυση της ευρωζώνης. Επιστημονικός συνεργάτης της ομάδας των οικονομολόγων που το επεξεργάστηκαν ήταν ο καθηγητής Clemens Fuest, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

- Σύμφωνα με το σενάριο αυτό, το Φεβρουάριο του 2012 η κρίση χρέους στην Ελλάδα οξύνεται, οι αντοχές και η προθυμία των Ελλήνων για μεταρρυθμίσεις έχουν φθάσει στα όρια τους, η κοινή γνώμη εξεγείρεται και η κυβέρνηση Παπανδρέου πέφτει αφού χάνει την ψήφο εμπιστοσύνης στη βουλή.

- Ο νέος πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ανακοινώνει τον Απρίλιο 2012 την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και την επαναφορά της δραχμής. Η αλλαγή ευρώ και νέας δραχμής γίνεται στην αρχή 1:1, όλες οι καταθέσεις στις τράπεζες μετατρέπονται στο νέο νόμισμα και η Αθήνα προτείνει την ανταλλαγή των κρατικών ομολόγων στο νέο νόμισμα στο 80% της ονομαστικής τους αξίας. Η κυβέρνηση κρατάει επί τρεις ημέρες κλειστές τις τράπεζες, εξαγγέλλει ελέγχους συναλλάγματος και απαγορεύει την εξαγωγή ευρώ στο εξωτερικό Τα χρηματιστήρια Φραγκφούρτης και Παρισιού υφίστανται καθίζηση, το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου καταρρέει.

- Τρεις μέρες αργότερα οι ελληνικές τράπεζες δίνουν τα ευρώ με σφραγίδα που λέει «Νέα Δραχμή». Στα ΑΤΜ μπορούν να σηκώσουν οι Έλληνες ένα χαρτονόμισμα των 50 ευρώ ανά λογαριασμό. Η αστυνομία στις μεγάλες πόλεις φυλάσσει τράπεζες και δημόσια κτήρια. Οι καταθέτες σε Πορτογαλία, Ισπανία, Ιρλανδία και Ισπανία προσπαθούν να αποσύρουν από τις τράπεζες τις καταθέσεις τους. Οι τράπεζες ανοίγουν για λίγες μόνο ώρες. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων διπλασιάζουν τα κονδύλια του μηχανισμού στήριξης. Η τραπεζική κρίση έχει φθάσει ήδη στην Ευρώπη.

- Τον Ιούνιο 2012 η τραπεζική κρίση οξύνεται ακόμα περισσότερο. Η Πορτογαλία αποχωρεί από την ευρωζώνη. Στην Ισπανία και τη Γαλλία λαμβάνουν χώρα μαζικές διαδηλώσεις κατά των νέων μέτρων λιτότητας που επιβάλει η ευρωζώνη.

- Τον Ιούλιο 2012, ύστερα και από πιέσεις του Προέδρου Ομπάμα, οι Βρυξέλλες αποφασίζουν την καθιέρωση ευρωομολόγων. Οι ΗΠΑ φοβούνται νέα παγκόσμια οικονομική κρίση. Γερμανία και Γαλλία εκδίδουν ευρωομόλογα 100 δις προκειμένου να στηρίξουν την Ισπανία και την Ιταλία. Στη Γερμανία βουλευτές του συνασπισμού παραιτούνται σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καθιέρωση ευρωομολόγων.

- Τέλη του ίδιου μήνα η γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ χάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής, η οποία αρνείται να δεχθεί ευρωομόλογα. Το κόμμα των Φιλελευθέρων αποχωρεί από τον συνασπισμό και η κ.Μέρκελ κυβερνά μέχρι τις επόμενες εκλογές με κυβέρνηση μειοψηφίας με την ανοχή των σοσιαλδημοκρατών. Εντυπωσιακή πτώση του χρηματιστηρίου. Σε Ρώμη, Παρίσι και Μαδρίτη χιλιάδες διαδηλωτές διαμαρτύρονται κατά της Γερμανίας.

- Ένα μήνα αργότερα Μέρκελ και Σαρκοζύ αποφασίζουν σε μυστική τους συνάντηση την καθιέρωση του «ευρώ του Βορρά» και καλούν να μετάσχουν Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Φινλανδία, Εσθονία, Αυστρία και Σλοβενία.

- Η γερμανική βουλή εγκρίνει μετά από δύο εβδομάδες τη συμμετοχή της Γερμανίας στο ευρώ του Βορρά και την καθιέρωση κοινής δημοσιονομικής πολιτικής . Στην ευρωζώνη ανήκει τώρα το 1/3 των χωρών της ΕΕ.

- Η αποδεκατισμένη ΕΚΤ αποδεικνύεται ότι δεν είναι πια σε θέση να εξασφαλίσει την νομισματική σταθερότητα. Η τιμή του νέου ευρώ υπερτιμάται σε σχέση με τα νομίσματα των χωρών που έχουν εκδιωχθεί. Τα γερμανικά προϊόντα είναι πανάκριβα και οι καταναλωτές στα κράτη της νοτίου Ευρώπης δεν τα αγοράζουν. Η γερμανικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Στις αγορές επικρατεί χάος και οι ευρωσκεπτικιστές παίρνουν το πάνω χέρι. Με δημοψηφίσματα περιορίζεται η ελεύθερη διακίνηση στην Ευρώπη και η εσωτερική αγορά. Ο πρώην καγκελάριος (σ.σ.: ο Γκέρχαρτ Σρέντερ) υπενθυμίζει ότι ήδη πριν χρόνια προειδοποιούσε ότι αν παραμελήσει κανείς την Ευρώπη, δεν θα απομείνει τελικά στο τέλος τίποτε άλλο από αυτήν εκτός από ένα ιστορικό γεγονός..

«ΘΕΑΤΡΟ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ»

2011-09-02T13:41:00.001+03:00

Λίγες ώρες κράτησε το θέατρο με το έργο «επανάσταση Βενιζέλου» ή «πολιτική επαναδιαπραγμάτευση με την τρόικα» και κατέληξε σε ένα σημερινό θλιβερό μονόλογο του Υπουργού Οικονομικών που παρείχε πάλι «γη και ύδωρ» στα παγκόσμια καπιταλιστικά κέντρα και τους πρόσφερε, μεταξύ άλλων, την «εργασιακή εφεδρεία» σε όλο το εύρος του δημόσιου τομέα.

Η σημερινή παράσταση έρχεται και συμπληρώνει τη χθεσινή ιλαροτραγωδία με το πόρισμα της ειδικής επιτροπής της βουλής, με το αυτονόητο (και προ ενάμιση χρόνου) συμπέρασμα ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος, είναι μη διαχειρίσιμο, δηλαδή ανεξέλεγκτο. Η δυναμική του δημόσιου χρέους είναι τέτοια, που δεν δύναται να σταθεροποιηθεί, ούτε καν στο επίπεδο του 150%-160%. Άνθρακες, λοιπόν η «περίφημη» συμφωνία της 21ης Ιουλίου, που έγινε σύμφωνα με τα συμφέροντα των πιστωτών. Βέβαια, η επιτροπή αυτή -που σημειωτέον αποτελείται από ανθρώπους της κυβέρνησης που διόρισε ο κ. Παπακωνσταντίνου - εισηγείται την συνέχεια μιας πολιτικής που οδηγεί την Ελλάδα στην άβυσσο. Ανακάλυψαν τελικά όχι την Αμερική, αλλά την Ινδία και μάλιστα στην Ελλάδα, το 2011. Γελοία, όμως, αποδεικνύεται για μια άλλη φορά η ελληνική κυβέρνηση με επικεφαλής πια τον Β. Βενιζέλο, που διαψεύδει τους δικούς της οικονομολόγους, της επιτροπής, επιχειρώντας τελικά όχι μόνο την κατάργηση του κοινωνικού κράτους, αλλά και της απλής αριθμητικής.

Η συνέχεια του ελληνικού δράματος, είναι η «ελεγχόμενη» και μόνιμη χρεοκοπία, υπό καθεστώς διαρκούς διεθνούς ελέγχου, ύφεσης και στασιμότητας στην οικονομία, με συνεπακόλουθα, την μαζική ανεργία, την νέα μετανάστευση και την κοινωνική δυστυχία, χωρίς να αποκλείονται καταστάσεις σαν και αυτές που γνώρισε η Αργεντινή.

Μοναδική λύση για την Ελλάδα, είναι η αθέτηση πληρωμών έναντι των πιστωτών της, ακόμη και αν αυτή η στάση συνεπάγεται την έξοδο από το ευρώ. Μόνο με αυτό τον τρόπο, θα γίνει αναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους, με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του, σύμφωνα με τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και το συμφέρον και τις ανάγκες του λαού μας. Μόνο έτσι, θα απαλλαγούμε από την διοίκηση της τρόικας, θα εξοικονομηθούν μακροπρόθεσμα πόροι, και θα μπορέσει να ασκηθεί μια οικονομική και αναπτυξιακή πολιτική με κέντρο τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες. Αυτή είναι και η έξοδος από την ελληνική τραγωδία, με ενισχυμένες τις δυνάμεις της εργασίας αλλά και την δημοκρατία.

ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Αθήνα,2/9/2011

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΛΕΩΝΙΔΑ!

2011-08-28T18:47:00.000+03:00

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΛΕΩΝΙΔΑ! ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ, ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ, ΤΟΝ ΜΗΤΣΟ... ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ...

Ο ΚΑΜΙΝΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ. ΣΕΙΡΑ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΔΈΝΤΡΑ!

2011-08-28T14:31:00.000+03:00

Από τις 17 Αυγούστου ο νεος δήμαρχος Καμίνης σε συνεργασία με την ΕΥΔΑΠ και την αστυνομία διέκοψαν την κεντρική παροχή νερού στο πάρκο της Κύπρου. Είναι το μοναδικό πάρκο στην πόλη που δεν έχει ούτε σταγόνα νερό. Τα δεντρα του που φυτεύτηκαν και μεγάλωσαν με τόσο κόπο από περίοικους κι αλληλεγγυους θεωρήθηκαν παρανομα και καταδικάστηκαν σε αφανισμό.

Πρόκειται για απίστευτη αλητεία που το μηνυμά της είναι σαφές. Εφόσον το πάρκο εξακολουθεί να είναι πάντα χώρος κοινωνικής αντίστασης κι αυτοοργανωσης πρεπει να καταστραφεί. Τα δεντρα να ξεραθούν, οι αγωνιζόμενοι ανθρωποι να απομακρυνθούν και ο χώρος να γίνει πιάτσα διακίνησης ναρκωτικών.

Ήδη τα δέντρα έχουν αρχίσει να ξεραίνονται, ιδίως τα μικρότερα και τα πλατύφυλλα, και αργοπεθαίνουν το ένα μετα το άλλο παρά την προσπαθεια να ποτιστούν με μπιτόνια και κουβαδες από τα σπίτια της γειτονιάς.

Είναι πάρα πολλά για να τα προλάβουμε όλα. Ωστόσο η προσπάθεια συνεχίζεται και θα συνεχίζεται ότι κι αν γίνει, και αυτή η η νεα υπουλη επιχείρηση του Δήμου να καταστρεψει το μικρό αγωνιζόμενο παρκο, που έγινε σύμβολο των αγώνων για τους δημόσιους χώρους, θα αποτύχει. Διομιση χρόνια τώρα οι αγωνιζόμενοι στο πάρκο με τη βοήθεια πολλών αλληλέγγυων αντιμετωπίσανε τα πάντα, θα τα καταφερουν και τώρα...

All that jazz, η Αριστερά του ευρωομόλογου!

2011-08-22T17:53:00.000+03:00

του Σπύρου Μαρκέτου

Στην αξέχαστη ταινία Αll That Jazz, του Μπομπ Φος, πρωταγωνιστής είναι ένας γοητευτικός και ανυπόταχτος σκηνοθέτης, που τον παίζει ο Ρόυ Σάιντερ. Η ζωή που κάνει τον σκοτώνει: γυναίκες, ποτά, τσιγάρα, ξενύχτια, και πολλή πολλή δουλειά. Η καρδιά του τον προειδοποιεί, αλλά εκείνος φυσικά δεν κόβει τίποτε απ’ όλα αυτά, ώσπου επέρχεται το μοιραίο. Στην πορεία όμως ο ήρωας αλλάζει.

Αποστασιοποιείται από το εφήμερο, μέσα στο οποίο ως τότε κολυμπούσε σαν το ψάρι στο νερό. Όχι απλώς πεθαίνει σοφότερος, αλλά συνάμα αποστάζει, από τον ίδιο τον τρόπο που βιώνει την πορεία προς το τέλος, το ύστατό του έργο, το αριστούργημά του. Στοχάζεται όσα νιώθει, ώσπου τα μεταμορφώνει σε αξέχαστη τέχνη.

Όπως τα αναλύει σιγά σιγά, πέντε συναισθήματα κυριαρχούν διαδοχικά σ’ αυτή την αμείλικτη πορεία: οργή, άρνηση, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή. Αρχικά θυμωμένος που εμφανίζεται ο θάνατος ενώ είχε τόσο πολλά ακόμη να κάνει στη ζωή του, έπειτα ο ήρωας αρνείται ότι οι προειδοποιήσεις είναι πραγματικές. Μετά θέλει να διαπραγματευτεί, ζητά χρόνο. Όταν και η διαπραγμάτευση αποδεικνύεται μάταιη, έρχεται η κατάθλιψη, ώσπου ακολουθεί η συμφιλίωση με την πραγματικότητα, η αποδοχή του μοιραίου. Στο μεταξύ η ζωή του έχει πλουτίσει με διαστάσεις που της έλειπαν προηγουμένως, και η τέχνη του κορυφώνεται. Γι’ αυτό και το τέλος γίνεται τραγικό.

Υπάρχει περίπτωση άραγε ν’ αποκτήσει τέτοιες τραγικές διαστάσεις και η αυτού μεγαλειότης το ευρώ, καθώς ψυχορραγεί; Λέτε τώρα πια, στα τελευταία του, ν’ αλλάξει συνήθειες και χαρακτήρα, και από εργαλείο αποθησαυρισμού μιας απειροελάχιστης ελίτ τραπεζιτών να γίνει όργανο φιλολαϊκής αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου, σύγκλισης βορά και νότου, εμπέδωσης της κοινωνικής δημοκρατίας απ’ άκρη σ’ άκρη της ευρωζώνης, και σωτηρίας της ευρωπεριφέρειας, της ίδιας που αυτό ακριβώς έσυρε αδίστακτα και προγραμματισμένα στην κρίση; Με μέσο, ίσως, το ευρωομόλογο; Λέτε μάλιστα να μπορέσει να σωθεί χάρη σε μια τέτοια συγκλονιστική μεταστροφή, ν’ αναγεννηθεί στο δρόμο προς τη Δαμασκό, να γίνει ευρώ του λαού;

Κάτι τέτοιο υποστηρίζουν, δημόσια τουλάχιστον, αυτοί που εξακολουθούν να το θέλουν βασιλιά στη χώρα μας, από τον πρωθυπουργό και τον επίδοξο αντικαταστάτη του στα δεξιά, μέχρι τον κ. Τσίπρα (που διεκδικεί μάλιστα την πατρότητα της ιδέας του ευρωομόλογου) και τον κατά τα λοιπά συμπαθή τέως λογογράφο του πρωθυπουργού, Γιάννη Βαρουφάκη, στ’ αριστερά.

Ένα ευρώ των λαών, στηριγμένο στον ανεξάντλητο πακτωλό των ευρωομολόγων. Αφού δεν ενώνονται πολιτικά οι ευρωπαϊκοί λαοί, ας ενώσουνε τουλάχιστον τα χρέη τους. Ισότητα στο χρέος! Αν τώρα πια εγκαταλείφθηκε ακόμη και ως ρητορικός τόπος η κοινωνική δικαιοσύνη, τουλάχιστον ας βρούμε κοινά επιτόκια δανεισμού. Κάτω οι διακρίσεις! Καιρός ν’ αρχίσουν να μας εκμεταλλεύονται ισότιμα και δίκαια οι τραπεζίτες. Απαιτούμε και θα επιβάλουμε τούτη τη ρεαλιστική μεταρρύθμιση! Θα μπορούσε ποτέ να βρει καλύτερη διεκδίκηση η αριστερά;

Αρκεί να βάλουν στα κατάλληλα χαρτάκια την υπογραφή τους ο Τρισέ και οι πρωθυπουργοί, φαντάζονται οι οπαδοί του ευρωομόλογου, και το πρόβλημα του δημόσιου χρέους θα λυθεί. Αντί οι λαοί να κινηθούν για ν’ αλλάξουν τους όρους του παιχνιδιού, διαγράφοντας το χρέος, αρκεί οι εκλεγμένοι τους αντιπρόσωποι να υποβάλουν ευσεβάστως το ριζοσπαστικό αίτημα του κοινού ομόλογου στις αρμόδιες αρχές, κι εκείνες θα κάνουν τις κατάλληλες τεχνοκρατικές κινήσεις και το πρόβλημα θα εξατμιστεί. Το ευρώ θα σταθεί ξανά όρθιο, το ίδιο και οι αναξιοπαθούντες τραπεζίτες, που θα συνεχίσουν να εισπράττουν κανονικά τα τοκοχρεωλύσιά τους.

Ευρώ ροδαλό, τράπεζες χορτάτες, τι άλλο πια μπορεί να θέλει η αριστερά; Ποιός άλλος δηλαδή θα σώσει το ευρώ και τις τράπεζες; Μήπως οι σημερινές κυβερνήσεις, που άλλο δεν καταφέρνουν ως τώρα παρά να τις φουντάρουν;

Οι ύμνοι του ευρωομόλογου πάντως παιανίζονται στην ελάσσονα συνήθως κλίμακα, όχι στη μείζονα. Η στρατηγική πωλήσεων, εύστοχα, βασίζεται στην καλλιέργεια φόβου, νάρκωσης και αδιαφορίας μάλλον παρά ενθουσιασμού. Παρουσιάζεται σαν κάτι το ασήμαντο, για το οποίο δεν αξίζει να μαλώνουμε. «Το ζήτημα δεν είναι το νόμισμα ή το ευρωομόλογο», γράφει ένας καλοπροαίρετος αριστερός, «αλλά η επιβίωση της κοινωνίας· ας μην ψάχνουμε λοιπόν διαχωριστικές γραμμές».

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο αρμόδιος για την οικονομική πολιτική του Συνασπισμού: «Το πραγματικό δίλημμα για τις δυνάμεις της εργασίας και τα κοινωνικά κινήματα δεν είναι η επιλογή εθνικού νομίσματος».[1] Να συσπειρωθούμε επιτέλους, παραμερίζοντας τις ανούσιες διαφορές που μας χωρίζουν· τίποτε δεν θα είναι πιο πειστικό και αποτελεσματικό από μια αριστερά που, ενωμένη, θα υποστηρίζει ταυτόχρονα και το ευρωομόλογο και τη δραχμή.

Μετά τη συνάντηση Μέρκελ-Σαρκοζύ, που έβγαλε το ευρωομόλογο από την άμεση ατζέντα των κυβερνώντων, κινδυνεύουμε να το δούμε σύνθημα της λεγόμενης ευρωπαϊστικής αριστεράς. Ελάχιστα θ’ αφορά την Ελλάδα, που μάλλον θα έχει εκπαραθυρωθεί από τον οίκο του ευρώ προτού αυτός καταρρεύσει σαν τον οίκο των Ώσερ. Ωστόσο η ιδέα αυτή είναι ένα ανέκδοτο. Δεν απαντά στα βασικά προβλήματα της κρίσης, έχει άλυτες εσωτερικές αντιφάσεις, και είναι πολιτικά αδύνατο να περπατήσει.

Ότι ασχολείται μαζί του η ευρωκρατική ελίτ, δείχνει απλώς την αμηχανία της μπροστά στο αδιέξοδο. Ακόμη και αν εφαρμοστεί, μερικούς μήνες μετά θα προκαλέσει ακόμη χειρότερη κρίση. Η ζωή ενός κοινού ομόλογου δεν θα είναι ούτε μακριά ούτε ανέφελη· βασικός σκοπός του, να ναρκώσει τις κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις, του λαού αλλά και των ίδιων των αστών, ώσπου να βρεθούν λιγότερο πρόσκαιρες λύσεις.

Φυσικά αυτά τα ξέρουν και οι υποθετικοί αγοραστές του, γιατί ένα ομόλογο δεν αρκεί να το εκδόσεις, πρέπει να βρεθούν και κάποιοι που θα τούς το πουλήσεις, και αυτοί οι κάποιοι, ακριβώς επειδή δεν βλέπουν ενιαία και ασφαλή πολιτική εξουσία που να το στηρίζει, απαιτούν εξωφρενικές αποδόσεις. Τα ξέρουν και τα τονίζουν και οι σώφρονες συντηρητικοί αντίπαλοι της ιδέας. Η δήθεν ευρωπαϊστική αριστερά όμως αρνείται να καταλάβει πως λύση δεν είναι να βρεθούν νέα τρυκ για να πληρωθούν οι τοκογλύφοι, αλλά να πάψουν επιτέλους να πληρώνονται. Όχι ευρωομόλογο, αλλά Δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε.

Με δυο λόγια το ευρωομόλογο είναι, για να χρησιμοποιήσουμε έναν επίκαιρο όρο των ημερών, μπάφος. Ένα παραισθησιογόνο που βοηθά ώστε η κοινωνική και η πολιτική αντιπολίτευση, ο δρόμος και η αριστερά, να μένουν χωριστά και κοιμισμένες. Ξέρετε όμως γιατί είναι ιδιαίτερα θλιβερό να βλέπεις αριστερούς να πέφτουν και σ’ αυτή την παγίδα; γιατί καταλαβαίνεις ότι εξακολουθούν να ελπίζουν σε μαγικές λύσεις, και ιδίως είναι έτοιμοι να καταπιούν ακόμη και τη χειρότερη ανοησία, αρκεί να οδηγεί τον κόσμο σε αποκινητοποίηση.

Νοσταλγούν το χτες και φοβούνται το αύριο, τρέμουν ακόμη και στη σκέψη ότι έχουμε μπει σε μια νέα ιστορική περίοδο πόλωσης και συγκρούσεων που απαιτεί κριτική εγρήγορση και μαζική κινητοποίηση, ξεχνούν ότι νόημα ύπαρξης έχει η αριστερά μόνον όσο παλεύει για την αξιοπρέπεια και την ένωση και τη σωτηρία του λαού, δυο χρόνια τώρα ντρέπονται να μιλήσουν για στάση πληρωμών και διαγραφή του χρέους, και αρνούνται να φωνάξουν, μαζί με τον κόσμο της πλατείας, «Δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε».

Αυτή η αριστερά, που φοβάται και θλίβεται για το θάνατο του ευρώ, τώρα βρίσκεται στο μεσαίο στάδιο, μαζί με αρκετό άλλο κόσμο βέβαια. Διαπραγματεύεται, προσπαθεί μάταια να κερδίσει χρόνο. Πολλοί άλλοι, σ’ όλη την Ευρώπη, έχουν ήδη περάσει στο στάδιο της κατάθλιψης· είναι οι συνήθως λαλίστατοι αναλυτές που τώρα πλέον μιλούν επί παντός επιστητού εκτός από τις τύχες του κοινού νομίσματος, καθώς και οι λεγόμενοι επενδυτές που κατά μάζες ψηφίζουν με τα πόδια, εγκαταλείποντας το ευρώ για την ασφάλεια του χρυσού και του ασημιού.

Αρκετοί πάλι έχουνε μείνει στο στάδιο της άρνησης· για παράδειγμα, η ελληνική κυβέρνηση που, ενώ ολόγυρά της η ευρωζώνη διαλύεται, κουτοπόνηρα παριστάνει πως όλα προχωρούνε σύμφωνα με το σχέδιο κι ετοιμάζεται μάλιστα, βάζοντας μπουρλότο στα πανεπιστήμια, ν’ ανοίξει νέα μέτωπα. Αλλά πιο ενδιαφέρον απ’ όλα είναι το στρατόπεδο των οργισμένων.

Δεν θα περίμενε κανείς ν’ ανήκουν σ’ αυτό το στρατόπεδο εκείνοι που παίρνουν τις κρίσιμες αποφάσεις, αλλά στην πραγματικότητα αυτό συμβαίνει. Ο Τρισέ, η Μέρκελ και ο Σαρκοζύ, μαζί τους και οι άχρωμες στρατιές των αυλικών και των μυστικοσυμβούλων τους, δεν ήταν προετοιμασμένοι ν’ αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις που τους ξεπερνούν. Βλέποντας πως το ευρώ σκάζει στα δικά τους χέρια, δεν είναι καθόλου μα καθόλου ευχαριστημένοι. Δεν έχουν όραμα, δεν ξέρουν τι θέλουν, δεν ξέρουν τι να κάνουν, πόσο μάλλον πώς να το κάνουν. Και έτσι μαστιγώνουν τα κύματα.

Οι ευρωκράτες πληρώνουν τώρα την οικονομική αλαζονεία τους, ανάλογη της στρατιωτικής αλαζονείας που οδήγησε τους αμερικανούς στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Κυβερνούν ένα τεράστιο σκάφος, ένα αεροπλανοφόρο που μπροστά του μεριάζουν καίκια και βαρκάκια. Λίγο καθυστερημένα αντιλαμβάνονται ότι το έριξαν σε ξέρα, και θα τούς ζητηθούν ευθύνες. Εμβρόντητοι, γιατί βέβαια δεν διαβάζουν ούτε Ντέηβιντ Χάρβεϋ ούτε Ιμμάνουελ Βαλλερστάιν, τώρα έχουν αγριέψει. Θέλουν ν’ αντιμετωπίσουν την κρίση με επιδείξεις πυγμής, πάνω κάτω όπως ταχτοποιεί τους βρετανούς ταραξίες ο Κάμερον. Φυσικά, το μόνο που καταφέρνουν είναι να την χειροτερεύουν. Κεντρικό τους μέλημα η προστασία του ευρώ, των τραπεζών και των χρηματιστηρίων; ήδη ανατινάζουν το κοινό νόμισμα, σβήνουν κάθε εμπιστοσύνη στις τράπεζες και καταβαραθρώνουν τις μετοχές.

Στις συνθήκες που δημιουργούν η αριστερά θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει, αν δεν ήταν τόσο κοιμισμένες οι ηγεσίες της.

Αντί ν’ αναλώνεται η κοινοβουλευτική αριστερά σε μάχες υπέρ του ευρώ και των ευρωομόλογων, θα έπρεπε εδώ και πολύ καιρό να δίνει τις αληθινές μάχες, μάχες ιδεών και μάχες στις πλατείες. Πρώτο και αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής μάχης είναι βέβαια η έξοδος από το ευρώ, που θα μας ξαναδώσει δική μας νομισματική και δημοσιονομική πολιτική. Αλλά βέβαια αυτό δεν αρκεί· κανείς δε νοσταλγεί τη δραχμή του Ανδρέα και του Σημίτη. Μια φιλολαϊκή οικονομική πολιτική χρειάζεται μια νέα Τράπεζα της Ελλάδας, δημόσια και όχι ιδιωτική όπως η σημερινή, η οποία θα εκδίδει το εθνικό νόμισμα και θα ελέγχει την ισοτιμία του υπό δημοκρατικό έλεγχο.

Οι αποφάσεις της κεντρικής τράπεζας επηρεάζουν άμεσα το ύψος της ανεργίας και άλλα ζητήματα στα οποία επιβάλλεται να έχει φωνή ο λαός. Χωρίς πολιτικό έλεγχό της, δημοκρατία δεν νοείται.

Η αριστερά πρέπει επίσης ν’ απαιτήσει, πολύ πιο βροντερά απ’ όσο τώρα κάνει, την κοινωνικοποίηση όσων τραπεζών δεν επιβιώνουν χωρίς κρατική ενίσχυση, δηλαδή πρακτικά όλων, ώστε αφενός να πάρει από τα χέρια της ισχυρότερης σήμερα μερίδας καπιταλιστών τη θεσμική βάση της εξουσίας τους, και αφετέρου ν’ ανοίξει το δρόμο για την ανοικοδόμηση της οικονομίας με δημοκρατικό σχεδιασμό, έλεγχο των κεφαλαιακών ροών και εξίσωση των απολαβών.

Επιστρέφοντας στη δραχμή και σχίζοντας τον ευρωζουρλομανδύα μπορούμε να σταματήσουμε την επέλαση του καπιταλισμού και να δημιουργήσουμε βάσεις για έξοδο από αυτόν. Αδύνατο να γίνουν αυτά μέσα στο ευρώ, να ποιό είναι το απλό μας επιχείρημα. Αλλά δεν είναι και σίγουρο ότι θα γίνουν έξω από αυτό, δεν πρόκειται να γίνουν χωρίς αγώνα.

Βγαίνουμε από το ευρώ, παύουμε να πληρώνουμε τους τοκογλύφους και διαγράφουμε το χρέος, κοινωνικοποιούμε το τραπεζικό σύστημα, και ανοίγουμε δρόμο για τη διατροφική και ενεργειακή επάρκεια, την αποανάπτυξη και την άνθιση της συλλογικότητας. Σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης και ραγδαίας άρσης των οικονομικών ανισοτήτων. Αν όχι τώρα, πότε; Όλα αυτά όμως δεν μπορούν να γίνουν χωρίς ρήξεις. Ολοένα περισσότερος κόσμος το καταλαβαίνει, και κατεβαίνει με πάθος στις πλατείες, αλλά όχι η δήθεν ευρωπαϊστική, στην πραγματικότητα απλώς συντηρητική, ηγεσία του Συν. Η οργή των αρχόντων μας δίνει μια ιστορική ευκαιρία να προωθήσουμε τούτο το πρόγραμμα· αν την χάσουμε, γινόμαστε Κίνα. Τόσο απλό είναι το δίλημμα που έχουμε μπροστά μας.

[1] Γιάννης Μηλιός, « Οι ταξικές στρατηγικές έχουν γίνει φανερές. Ας το εκμεταλλευτούμε!», Αυγή, Κυριακή 21 Αυγούστου 2011.

πηγή Η λέσχη

ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΟΥΔΑΚΙΑ ΜΑΣ ΒΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠ' ΤΟ ΕΥΡΩ;

2011-08-21T14:05:00.003+03:00

Ωραία ερώτηση! Μόνο που πρέπει να αναρωτηθούμε πόσα απ' αυτά έχουμε χάσει, παραμένοντας στο Ευρώ! Αν υπάρχει δηλαδή κατι για να χάσουμε!

Τέλος πάντων... Βρήκα μία ωραία απάντηση στο μπλογκ: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους" και την αναδημοσιεύω.

Αυτό που πραγματικά θα γίνει σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ είναι ότι οι καθημερινές συναλλαγές θα συνεχίσουν να γίνονται σε ευρώ, οι καταθέσεις θα παραμείνουν σε ευρώ ως συνάλλαγμα και το μόνο που θα προσμετρείται σε δραχμές θα είναι το μηδαμινό σχεδόν χρέος μας, αφού θα έχουμε κηρύξει πτώχευση, και το "έλλειμμα" το οποίο θα έχει θετικό πρόσημο αφού ένα τεράστιο ποσό που θα πήγαινε σε αποπληρωμή δανείων θα έχει διαγραφεί με φυσικό επακόλουθο ο προϋπολογισμός της χώρας μας θα ήταν κατά πολύ ξελαφρωμένος. Θα είχαμε βέβαια ένα μικρό πρόβλημα με την ισοτιμία ευρώ δραχμής αλλά αυτό θα λυνόταν χάρη σε σωστές τοποθετήσεις των αποθεματικών μας, γύρισμα δηλαδή σε δολάρια και χρυσό. Το ευρώ θα κατρακυλούσε μετά την έξοδο μας από το ευρώ ακόμη και έναντι της δραχμής! Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι είναι αλήθεια αυτό που είχε πει ο πρώην πρωθυπουργός Σημίτης ότι δηλαδή θα χάσουμε το 30% των χρημάτων μας, έχει αναλογιστεί κανείς πόσο τοις εκατό έχουμε χάσει ήδη από τα μέτρα, τις αυξήσεις, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και τον πληθωρισμό και πόσο θα χάσουμε ακόμη;
Η Ισλανδία που πτώχευσε πανηγυρικά το 2008 είχε ρυθμό ανάπτυξης ένα χρόνο μετά την πτώχευση -6,6%, ενώ για το 2010 προβλέπεται στο -3,0 αύξηση δηλαδή κατά 3,6% (άπιαστο όνειρο για την Ελλάδα). Επίσης η "πτωχευμένη" Ισλανδία έχει 36.750$ κατά κεφαλήν εισόδημα, με το αντίστοιχο για την Ελλάδα το 2009 και προ ΔΝΤ 32,100$, ενώ το 2008 χρονιά της πτώχευσης είχε 42.700$, διαφορά μόνο 7,2%, όσο δηλαδή και το ποσό που θα έχανε ετήσια ο Έλληνας από την αύξηση ΦΠΑ και του ειδικού φόρου στα καύσιμα!
Για όσους δεν γνωρίζουν, η Ισλανδία είναι μια χώρα που η οικονομία της βασίζεται κατά 70% στις υπηρεσίες, κατά 24% στη μικρή και ήπια βιομηχανία-βιοτεχνία και 6% σε αγροτική παραγωγή. Είναι μια χώρα χωρίς τουρισμό με μόλις 309.000 κατοίκους!!
Μετά την πτώχευση το μόνο που μάθαμε για την Ισλανδία είναι ότι είχε ένα ηφαίστειο με περίεργο όνομα, ενώ για την ανάκαμψη της οικονομίας της μέσα σε δυο χρόνια δεν μίλησε ποτέ κανένας.

Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΙ Ο "ΑΛΛΟΣ" Ο "ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ"!

2011-08-10T11:03:00.000+03:00

Ακουσα χθές βράδυ, στην εκπομπή του Ρουμελιώτη στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ, τον σοσιαλιστή Αλέξη Μητρόπουλο και έφριξα! Το τι έλεγε ο στόμας του μεγαλοδικηγόρου δεν περιγράφεται! Αυτοί λέει που προσδοκούν εξεγέρσεις των λαών ματαιοπονούν. Οι λαοί που θα εξεγερθούν θα φάνε το ξύλο της αλεπούς και θα γυρίσουν στα σπίτια τους!!! Το μόνο που μπορεί να μας βγάλει απο την κρίση είναι μια παγκόσμια συνεννόηση (!!!). Φυσικά μεταξυ των δυνάμεων του κεφαλαίου προσθέτω εγω! Αφου οι λαοί θα είναι σπίτια τους! Και για να ακριβολογούμε, στο τελευταίο σπίτι τους ίσως! Και να φανταστεί κανείς οτι αυτός ο κύριος ήταν ο εκλεκτός του άλλου Alexis (του δικού μας ντε), για την θέση του υποψήφιου περιφερειάρχη Αττικής. Και μάλιστα στη θέση του Αλέκου Αλαβάνου!!! Θα κουβάλαγε λέει τις ορδές των σοσιαλιστών που θα έφευγαν απο το ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ! Άλλη μια πολιτική πατάτα και μάλιστα με εντελώς ταπεινά κίνητρα! Για να δούμε θα ακούσουμε ποτέ κάποια αυτοκριτική απο τον Alexis και το γνωστό πρασινοκόκκινο επιτελείο;

ΚΑΜΙΝΗΣ: Ο "ΤΙΠΟΤΑ" ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ "ΚΑΘΟΛΟΥ"

2011-07-31T18:07:00.000+03:00

Είχε αρχίσει να την βαριέται τη θεσούλα στην οποία τον είχαν διορίσει. Εντάξει, ο παχ(ο)υλός μισθουλάκος έτρεχε! Οι εφημεριδούλες όλο και ανέφεραν το ονοματάκι του δίπλα σε δήθεν "γνωματεύσεις" του "Συνήγορου του Πολίτη", στις οποίες κανείς δεν έδινε σημασία. Εξ άλλου γιαυτό είχαν τοποθετήσει εκεί έναν άχρωμο "Τιποτα"! Για να μην τον ενοχλεί το γράψιμο στο γνωστό σημείο.

Αποφάσισε λοιπόν να ανέλθει κλίμακα. Πάλι με καλό μισθουλάκο αλλά με εξουσία μεγαλύτερη. Τόση που θα του εξασφάλιζε την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των αφεντικών του! Δήμαρχος! Τι ωραία που ακούγεται! Αρχηγός του Δήμου. Όχι "Συνήγορος" του κάθε μαλάκα (του οποίου χρειαζόμαστε μόνο την ψήφο). Βρήκε μάλιστα αρχικό συμπαραστάτη στο πρόσωπο του αρχηγού της κοστουμάτης, βαρετής, εξουσιολιγούρικης «Αριστερας της Ευθύνης»(!!!). Με τη γλώσσα έξω ο κυρ-Φώτης και με το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, τον προτείνει για Δήμαρχο! Επιτέλους ισως να βρέθηκε το κλειδί που θα του άνοιγε την πολυπόθητη πόρτα του ΠΑΣΟΚ. Τόσα χρόνια συνεργασίας μαυτούς τους …αριστεριστές του ΣΥΡΙΖΑ, τον είχαν βλάψει ανεπανόρθωτα. Ακόμη και ένα απλό γευματάκι με τους Μίχαλους ή η παραμικρή νύξη για προσχώρηση στο ΠΑΣΟΚ, τους έκανε έξαλους!

Όμως και ο Τίποτα – Καμίνης, δεν κάθισε με σταυρωμένα τα χέρια. Όπως ο κάθε αξιοπρεπής και υπεύθυνος πολίτης (μπλιάααχ) στη θέση του, άρχισε να εκλιπαρεί και να εκβιάζει ταυτόχρονα. «Ή με υποστηρίζει και το ΠΑΣΟΚ, ή δεν κατεβαίνω καθόλου». Με δεδομένη την υποψηφιότητα Κακλαμάνη, η υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ, σήμαινε στην ουσία διορισμό! Ήξερε τι έκανε ο Τίποτα. Είπαμε, Τίποτα δεν σημαίνει απαραιτήτως και βλάξ! Και οι Χιώτες είμαστε γνωστοί για την κουτοπονηριά μας.

Από την πλευρά του και το ΠΑΣΟΚ δεν είχε να χάσει τίποτα. Και τον κυρ – Φώτη θα εξακολουθούσε να έχει έξω απ την πόρτα του, σαν σκυλάκι με την γλώσσα έξω ( ο συντηρητισμός του κυρ – Φώτη , δεν τον αφήνει ακόμη και τώρα να αντιληφθεί ότι ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει. Ότι το σκαλάκι που μπορεί να τον ανεβάσει στην κυβέρνηση, την προεδρεία της Δημοκρατίας ή όπου αλλού ονειρεύεται, έχει οριστικά χαθεί) και ένα απόλυτο υποχείριο θα μπορούσε να έχει στον θώκο του Δημάρχου. Εξ άλλου ο Καμίνης ήταν δοκιμασμένα υπάκουος. Τόσα χρόνια Συνήγορος του Πολίτη και ποτέ δεν εμπόδισε τους θεσμούς να επιτελέσουν το θεάρεστο έργο τους. Στην Ελλάδα ακόμη ο βασανιστής – απατεώνας Ψωμιάδης, κυκλοφορεί ελεύθερος, ενώ πιτσιρικάδες ηθικοί αυτουργοί σε «εκρήξεις» στρακαστρούκας μέσα σε κατσαρόλα, εκτίουν ποινή 130 χρόνων!!!

Κανείς λοιπόν δεν έχανε από την προαγωγή ενός Τίποτα σε ένα Καθόλου! Εκτός ίσως από τα εκατομμύρια των απλών πολιτών οι οποίοι φορτώθηκαν ένα ακόμη παράσιτο.

Δεν άργησε λοιπόν η ώρα που όλοι περιμέναμε. Η ώρα που ο Καμίνης θα έδειχνε την ευγνωμοσύνη του για την προαγωγή! Αφου έκανε την κοτούλα όταν τα ΜΑΤ των αφεντικων του, έστελναν στα νοσοκομεία εκατοντάδες δημοτών του, δηλητηρίαζαν και κατέστρεφαν την πόλη του, την δυσφημούσαν υψώνοντας μεταλλικά τείχη στο κέντρο της, τον ενόχλησαν οι σκηνές και τα πανώ του κινήματος της πλατείας. Έτσι είναι εξάλλου η αισθητική του υποταγμένου γλύφτη. Πιάνει (μόνο) τις πολύ μικρές λεπτομέρειες. Οι άλλες του «διαφεύγουν». Σιγά τώρα μην σκάσουμε για την εγκληματικότητα, τους άστεγους, τις φασιστικές συμμορίες, τα δηλητήρια των δολοφόνων Ματατζήδων! Αφου οι σκηνές ενοχλούν το θωρηκτό Παγκάλιν, τον Καρατζαφύρερ και την κόρη του βρικόλακα (όλο το μνημονιακό σκυλολόι δηλ.) οι σκηνές είναι που πρέπει να φύγουν. Σιγά τώρα μην καθόμαστε να ασχολούμαστε με το πώς περνάει ο κάθε γύφτος που μένει στην Κυψέλη ή τα Πατήσια! Ας πάει Βόρεια προάστεια!

Πάντως Καμίνη μου, να είσαι σίγουρος ότι στο μέλλον θα υπάρξει ένας τουλάχιστον που θα σε ευγνωμονεί. Ποιος; Μα ο καλλιτέχνης που θα κληθεί να φιλοτεχνίσει τον ανδριάντα σου. Θα είναι η πιο ευκολή δουλειά που θα έχει πάρει! Γιατί ο ανδριάντας του Τίποτα, είναι και αυτός τίποτα! Μηδέν! Έτσι είναι οι γλύφτες της εξουσίας Καμινάκο μου, μετά την ημερομηνία λήξης τους (δες την κιτρινιάρα νυφίτσα, τον Σιμήτη. Θυμάται κανείς ότι υπήρξε πρωθυπουργός!). Σαν τους βρικόλακες. Χωρίς είδωλο. Χωμένοι στα πιο μουχλιασμένα χρονοντούλαπα της Ιστορίας. Εκει που κανείς δεν πρόκειται να τους αναζητήσει ποτέ!

Τοποθέτηση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για τη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής

2011-07-22T21:36:00.001+03:00

Η κυβέρνηση συνεχίζει την αρνητική και επικίνδυνη πορεία της, δίχως κανείς να γνωρίζει αν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει – θα λογοδοτήσει κάποια στιγμή, κι όχι μόνο εκλογικά, στον ελληνικό λαό, στις στρατιές των ανέργων και των υπό απειλή εργαζομένων. Η ΝΔ, που η μόνη θέση που είχε ήταν «η μη συμμετοχή των ιδιωτών», βρέθηκε στην πιο αντιδραστική πτέρυγα, μαζί με τους πληρωμένους εκφραστές των funds που απειλούν για «επιλεκτική χρεοκοπία» μέσω των αμερικανικών οίκων αξιολόγησης. Γίνεται σαφές ότι η αντίθεση στο μνημόνιο , την οποία εκφράζει και η ΝΔ, δεν αρκεί από μόνη της με κανένα τρόπο για να αλλάξει πορεία η χώρα μας. Ένας είναι ο δρόμος. Παύση πληρωμών στο τοκογλυφικό χρέος. Δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου. Άρνηση υποταγής στις εντολές της ευρωζώνης που οδηγεί σε ρήξη με το ευρώ, το οποίο άλλους είναι που θα πονέσει και μάλιστα πολύ, και μπορεί να ανοίξει και ένα νέο πεδίο απελευθερωμένων κινήσεων στην οικονομική μας πολιτική και να εκφρασθεί ως αίτημα μιας αλληλέγγυας οικονομικής, ακόμα και νομισματικής, συνεργασίας, στην Ευρώπη. Εθνικοποίηση όλου του τραπεζικού τομέα. Νέο δημοκρατικό δημόσιο, εργαλείο για την οικονομική ανασυγκρότηση. Κράτος στην υπηρεσία της κοινωνίας. Δημοκρατία με ουσιαστική συμμετοχή και έλεγχο της οικονομίας και της κοινωνίας από τον κόσμο της εργασίας και τον λαό γενικότερα. Όλοι από τον Σεπτέμβρη στο Σύνταγμα.

Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Πρώτο : Στη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. η Ελλάδα ήταν ουσιαστικώς απούσα. Χωρίς θέσεις, χωρίς άποψη, χωρίς διεκδικήσεις, παρότι η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης της ευρωζώνης. Η χρησιμότητα του κ. Παπανδρέου ήταν μόνο για τις καρτ- ποστάλ και τις αναμνηστικές φωτογραφίες. Μπορεί να μοιάζει αυστηρή αυτή η άποψη, αλλά τη συμμερίζονται όλοι οι αναλυτές του διεθνούς οικονομικού τύπου.

Δεύτερο : Το κεντρικό ζήτημα στη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης ήταν η ίδια η ύπαρξη της, η επιβίωση του ευρώ και η αποτροπή της κατάρρευσής του. Στην πραγματικότητα η ίδια η Σύνοδος νομιμοποίησε τη συμφωνία Γερμανίας, Γαλλίας, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με ελάχιστες άλλες χώρες να επηρεάζουν τις διαπραγματεύσεις, όπως η Φιλανδία και η Ολλανδία. Δεν ήταν σύνοδος αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό. Ήταν μια σύνοδος διάσωσης του ευρώ, και οι αποφάσεις γι’ αυτό το θέμα καθόρισαν την επιλογή για το ελληνικό χρέος, που από άποψη αριθμών είναι σχεδόν αμελητέο για τα οικονομικά μεγέθη της ευρωζώνης.

Τρίτο : Η Ευρωζώνη βρέθηκε χθες σε ένα σκληρό δίλημμα, σε ένα δίπολο, με ενδιάμεσες βέβαια παραλλαγές. Από τη μια να μη υπάρξει παρέμβαση στο ελληνικό πρόβλημα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα με την οικονομία της σε συνεχή πτώση και με τα δημοσιονομικά της σε κατάρρευση, με την πλήρη αποτυχία του Μνημονίου, εκ των πραγμάτων να οδηγείται με ταχύτητα σε ολοκληρωτική «αθέτηση πληρωμών» (default, δημοσιογραφική μετάφραση «χρεοκοπία»), η οποία σε συνδυασμό με τις πιστωτικές αναταράξεις σε δύο μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης, την Ισπανία και την Ιταλία, θα οδηγούσε στο ενδεχόμενο κατάρρευσης όλου του συστήματος και του ευρώ. Από την άλλη να στεγανοποιήσει πάλι το ελληνικό πρόβλημα, να το βάλει σε καραντίνα και ταυτόχρονα να διευρύνει τον ρόλο των ευρωπαϊκών πιστωτικών μηχανισμών για να καθησυχάσει τις αγορές σε σχέση με την Ιταλία και την Ισπανία.

Τέταρτο : Η επιλογή αυτή δεν ήταν μόνο της Ευρωζώνης αλλά επηρεάσθηκε από τα παγκόσμια καπιταλιστικά κέντρα, όπως φάνηκε από τις θετικές τοποθετήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τις έντονες παρεμβάσεις των ΗΠΑ. Τυχόν κλονισμός του ευρώ σε συνδυασμό με τη μικρή έστω πιθανότητα αθέτησης πληρωμών στις ΗΠΑ λόγω ασυμφωνίας Ρεπουμπλικάνων – Δημοκρατικών και την ενεργοποίηση των CDS, των ασφάλιστρων κινδύνου, θα οδηγούσε σε μια μεγαλύτερη ίσως, παγκόσμια κρίση από εκείνη του 2008.

Πέμπτο : Το μεγάλο αυτό δίλημμα εκφραζόταν και στο επιμέρους δίλημμα ειδικά για τους πιστωτές της Ελλάδας και τις χώρες που οι τράπεζές τους διαθέτουν σημαντικό αριθμό ομολόγων. Να κινδυνεύσουν να τα χάσουν όλα ή να εξασφαλίσουν όσα περισσότερα μπορούν για τις τοκογλυφικές τοποθετήσεις τους; Σε πολιτικό επίπεδο το δίλημμα εκφράζονταν έτσι : Να γίνει όλη η Ελλάδα Κερατέα και όλοι οι Έλληνες ταξιτζήδες, να γεννηθεί μια Βολιβία μέσα στην Ευρώπη ή να στηριχθεί το σημερινό πειθήνιο από τα δύο μεγάλα κόμματα, ακίνδυνο συνολικά πολιτικό σύστημα; Κατ’ ακολουθία και του γενικότερου διλήμματος, η επιλογή κινήθηκε προς τον δεύτερο πόλο.

Έκτο : Σε αυτά τα πλαίσια μπορούν να κατανοηθούν τα μέτρα που λήφθηκαν για την Ελλάδα όπως το νέο δάνειο, οι μειώσεις επιτοκίων, οι χαριστικές περίοδοι, η επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης, η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα με ανταλλαγές ομολόγων ή με επέκταση τους (swaps και rollover). Με τον τρόπο αυτό επιδιώκουν να αποτρέψουν την πλήρη αθέτηση πληρωμών από την Ελλάδα στην οποία οδηγούνταν με τους παραπάνω κινδύνους για τον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο καπιταλισμό και να διατηρήσουν την οικονομία της και την κοινωνία της σε «κατάσταση φυτού» σε ένα παγκόσμιο πείραμα Φρανκενστάιν με άγνωστη έκβαση.

Έβδομο : Το ενδεχόμενο αυτό είναι εντελώς αμφίβολο να επιτύχει λόγω των δομικών προβλημάτων της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας που επιτείνονται στην Ευρώπη λόγω της οργανικής αποτυχίας του εγχειρήματος της Ευρωζώνης και εκδηλώνονται στη σφαίρα των κρατικών χρεών και με τη διεκδίκηση των αγορών να έχουν την πρωτοκαθεδρία απέναντι στις καπιταλιστικές κυβερνήσεις. Ακόμα και στην περίπτωση επιτυχίας του θα σημάνει επ’ αόριστον καθεστώς στασιμότητας, κοινωνικής αγριότητας, μέτρα βίας και ένα κράτος χωρίς κυριαρχία. Ένα καθεστώς που ο λαός οφείλει να συντρίψει το γρηγορότερο δυνατό.

Όγδοο : Ιδιαίτερη σημασία έχει το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, με την εκποίηση μιας ανεκτίμητης δημόσιας περιουσίας που αντί να χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά έξω από τα πλαίσια του κομματισμού και της διαφθοράς προς άμεσο όφελος των αναγκών της κοινωνικής πλειοψηφίας, προσφέρεται προς εκποίηση στην ξένη και ντόπια «πλουτοκρατία». Η αναφορά του πρωθυπουργού σε «εγγυήσεις» της Ελλάδας σύμφωνα με το αίτημα της Φιλανδίας και άλλων, δείχνει ότι υπάρχουν «ψιλά γράμματα» και «μυστικά άρθρα» στη συμφωνία αυτή.

Ένατο : Η κυβέρνηση συνεχίζει την αρνητική και επικίνδυνη πορεία της, δίχως κανείς να γνωρίζει αν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει – θα λογοδοτήσει κάποια στιγμή, κι όχι μόνο εκλογικά, στον ελληνικό λαό, στις στρατιές των ανέργων και των υπό απειλή εργαζομένων. Η ΝΔ, που η μόνη θέση που είχε ήταν «η μη συμμετοχή των ιδιωτών», βρέθηκε στην πιο αντιδραστική πτέρυγα, μαζί με τους πληρωμένους εκφραστές των funds που απειλούν για «επιλεκτική χρεοκοπία» μέσω των αμερικανικών οίκων αξιολόγησης. Γίνεται σαφές ότι η αντίθεση στο μνημόνιο , την οποία εκφράζει και η ΝΔ, δεν αρκεί από μόνη της με κανένα τρόπο για να αλλάξει πορεία η χώρα μας.

Δέκατο : Ένας είναι ο δρόμος. Παύση πληρωμών στο τοκογλυφικό χρέος. Δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου. Άρνηση υποταγής στις εντολές της ευρωζώνης που οδηγεί σε ρήξη με το ευρώ, το οποίο άλλους είναι που θα πονέσει και μάλιστα πολύ, και μπορεί να ανοίξει και ένα νέο πεδίο απελευθερωμένων κινήσεων στην οικονομική μας πολιτική και να εκφρασθεί ως αίτημα μιας αλληλέγγυας οικονομικής, ακόμα και νομισματικής, συνεργασίας, στην Ευρώπη. Εθνικοποίηση όλου του τραπεζικού τομέα. Νέο δημοκρατικό δημόσιο, εργαλείο για την οικονομική ανασυγκρότηση. Κράτος στην υπηρεσία της κοινωνίας. Δημοκρατία με ουσιαστική συμμετοχή και έλεγχο της οικονομίας και της κοινωνίας από τον κόσμο της εργασίας και τον λαό γενικότερα.

Όλοι από τον Σεπτέμβρη στο Σύνταγμα.

Μια πολιτική πρόταση για τον Γιάννη Χρήστου

2011-07-21T17:59:00.000+03:00

Αναδημοσίευση απο την "Ελευθεροτυπία" 18/7/2011

Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

«Θα ,θελα να ξεφύγει ο Γιάννης Χρήστου από την εστέτ, ακαδημαϊκή εικόνα που του προσδόθηκε, μετά θάνατον. Νέος άνθρωπος ήταν κι εκείνος όταν έγραφε αυτή τη μουσική».

Νέος άνθρωπος είναι κι ο πιανίστας, συνθέτης και μουσικός επιμελητής Κωστής Ζουλιάτης, περισσότερο γνωστός ως «Κοστίνιο», με το ψευδώνυμο δηλαδή που έχει ως βασικός πιανίστας και ιδρυτικό μέλος της alternative μπάντας «Night on Earth». Ωρα να μάθουμε τον «Κοστίνιο» και με μια άλλη ιδιότητα. Αυτή του σκηνοθέτη ενός μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ, με τίτλο «Anaparastasis» -όπως κι ο περίφημος μουσικός κύκλος του Γιάννη Χρήστου- και θέμα τη ζωή, το έργο, την προσωπικότητα αλλά και το ιδιαίτερο πνεύμα του μεγάλου στοχαστή της ελληνικής μουσικής που είχε γεννηθεί στο Κάιρο το 1926 και πέθανε πρόωρα σε ένα τραγικό αυτοκινητικό δυστύχημα, ανήμερα των γενεθλίων του, 8 Ιανουαρίου του 1970.

Το ντοκιμαντέρ, που ολοκληρώνεται αυτό τον καιρό, επιχειρεί, για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση, να αναδείξει το μεγαλείο ενός συνθέτη για τον οποίο το ευρύ κοινό έχει μία ελλειμματική πληροφόρηση. Το περιεχόμενο και τα κείμενα προέρχονται κυρίως από τη διετή έρευνα (2002-2004) που είχε κάνει ο Ζουλιάτης, εν όψει της οπτικοακουστικής, πτυχιακής του εργασίας για το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Ο πρώην φοιτητής και νυν υποψήφιος διδάκτωρ, με θέμα τη φιλοσοφική σκέψη του Χρήστου (1926-1970), συνέχισε, όμως, την έρευνά του, συγκεντρώνοντας και συνδέοντας πληροφορίες, τεκμήρια και ντοκουμέντα. Στα 32 του, ο «Κοστίνιο», δημιουργικά «εμμονικός» με την περίπτωση Χρήστου, έχει στα χέρια του και σπανιότατο αρχειακό υλικό το οποίο αξιοποιεί φυσικά στο ντοκιμαντέρ του.

Σπάνια ντοκουμέντα

Παρουσιάζεται στο ντοκιμαντέρ για πρώτη φορά ολόκληρο το ιστορικό φιλμάκι του Μίμη Κουγιουμτζή από τις πρόβες του Θεάτρου Τέχνης (1965-68). Το, άγνωστο μέχρι τώρα, 10λεπτο ντοκουμέντο (γυρισμένο σε super 8 mm), με οικογενειακές στιγμές του Χρήστου από την Αλεξάνδρεια. Σπάνια ηχητικά ντοκουμέντα. Αρχειακό υλικό από συνεντεύξεις στην ΕΡΤ, στις οποίες μιλούν για τον συνθέτη ο Κάρολος Κουν και η χορογράφος Ντόρα Τσάτσου-Συμεωνίδου. Συνεντεύξεις που πήρε ο ίδιος ο Ζουλιάτης από φίλους και συνεργάτες του συνθέτη. Μιλά πρώτα πρώτα το ζευγάρι του εικαστικού Γρηγόρη Σεμιτέκολο και της πιανίστα Νέλλης Σεμιτέκολο που υπήρξαν στενότατοι φίλοι του Χρήστου, αλλά και συνεπιβάτες του στο μοιραίο αυτοκίνητο που τον οδήγησε στον τραγικό θάνατο. Μιλούν ακόμα ο πρόσφατα χαμένος συνθέτης και παιδαγωγός Στέφανος Βασιλειάδης, οι συνθέτες Θεόδωρος Αντωνίου, Φίλιππος Τσαλαχούρης, Χάρης Ξανθουδάκης και ο αρχιμουσικός Μίλτος Λογιάδης. Το ντοκιμαντέρ προβάλλει ακόμα ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό, αλλά και τα αποτέλεσματα ολοκληρωμένης επιτόπιας έρευνας στους σταθμούς που αναφέρονται στη μυθική βιογραφία του συνθέτη: Κέμπριτζ, αρχείο Βιτγκενστάιν, Μουσική Ακαδημία Τσιτζάνα κ.λπ.

«Η περίπτωση του Γιάννη Χρήστου ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των εκπροσώπων της σύγχρονης δημιουργίας, των οποίων η σημασία δεν έχει μέχρι σήμερα κριθεί αξιοκρατικά. Ελάχιστα ή ελλειπτικά γνωστός στο μουσικό σύμπαν, έχει άτακτα καταχωριστεί στη γενιά των πρωτοποριακών συνθετών του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, χωρίς να τυγχάνει του κύρους ονομάτων όπως π.χ. ο Ξενάκης», παρατηρεί ο Ζουλιάτης. Σ' αυτή τη συνολική αποκατάσταση προσδοκεί. Κι όχι μόνον. Λέει ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για την επαναφορά του Χρήστου στο σύγχρονο ρεπερτόριο. Κι εύχεται ο αναβρασμός να επιτύχει και τη δισκογραφική επανέκδοση του έργου του -που έχει εξαντληθεί.

Σε νεανικά στέκια

Δεν είστε όμως σκηνοθέτης. Πώς δουλέψατε για το ντοκιμαντέρ;

«Μουσικά. Εμπιστεύτηκα τον ρυθμό των εικόνων».

Σε όλα αυτά υπάρχει και μια ουσιαστική λεπτομέρεια: Το ντοκιμαντέρ ολοκληρώνεται με τη μέθοδο του donate, των μικρών χορηγιών δηλαδή από κάθε ενδιαφερόμενο. Αν και κοινή πρακτική στο εξωτερικό, στη χώρα μας αυτός ο τρόπος ενίσχυσης, μόνον άλλη μία φορά εφαρμόστηκε, για το ντοκιμαντέρ «Debtocracy» του Αρη Χατζηστεφάνου. Ο στόχος είναι, πέρα από την ουσιαστική βοήθεια, να δοθεί έμφαση στη σημασία μιας δημοκρατικής «συμπαραγωγής». Ηδη ο Ζουλιάτης έχει εξασφαλίσει χορηγικές συμμετοχές από το εξωτερικό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προβολή του ντοκιμαντέρ έχουν άλλωστε ήδη δείξει φορείς όπως η Σύγχρονη Οπερα του Βερολίνου.

Γιατί δεν απευθυνθήκατε σε κανονικούς παραγωγούς;

«Οι "παραδοσιακοί" παραγωγοί είχαν μια καχυποψία ως προς την ανταπόκριση της αγοράς στο ντοκιμαντέρ. Λειτουργούν με αυτούς τους όρους. Αγνοούν ίσως το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τον Χρήστου -που δεν απευθύνεται σ' εκείνη την Ελλάδα η οποία κλείνει την Ορχήστρα των Χρωμάτων».

Η διανομή κι η προβολή του ντοκιμαντέρ πώς θα γίνουν;

«Εχω μια εμμονή στο παραδοσιακό σύστημα προβολής. Ηδη σχεδιάζουμε από το φθινόπωρο να γίνουν προβολές σε όλες τις ελληνικές πόλεις και να συνδυαστούν με ομιλίες ή συναυλίες με έργα του Χρήστου. Αλλά θέλω να προβληθεί και σε νεανικά στέκια, ακόμα και σε καταλήψεις, χωρίς εισιτήριο. Δεν θέλω ακόμα μία ακαδημαϊκή προσέγγιση του Χρήστου. Θέλουμε να καταθέσουμε μια σχεδόν πολιτική πρόταση».

* Αποσπάσματα του ντοκιμαντέρ «Anaparastasis» (σε μοντάζ Κλ. Κυριακίδη, ήχο Δ. Μυγιάκη) κυκλοφορούν στο YouTube ή στο website της ταινίας (http:// anaparastasis.info). Εκεί στην ένδειξη «donate» βρίσκει κανείς αναλυτικές οδηγίες για τους τρόπους χορηγικής συνεισφοράς.*

ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΥΛΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΕ ΑΓΑΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ!

2011-07-20T10:00:00.003+03:00

Αναδημοσίευση απο την "Ελευθεροτυπία". Οι υπογραμμίσεις δικές μου.

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ

Εκφωνώντας μια ομόφωνη ετυμηγορία επί της ενοχής, που χαρακτηρίστηκε ως «απόφαση παραδειγματισμού και εξόντωσης», η πρόεδρος του δικαστηρίου του Κορυδαλλού μοίρασε στη συνέχεια σαν να 'ταν στραγάλια, 130 χρόνια φυλακής σε επτά κατηγορούμενους στη «δίκη των αποτυπωμάτων», όπως εύστοχα έχει πολιτογραφηθεί η υπόθεση της «Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς».

Ο επίλογος της δίκης γράφτηκε χθες με δύο απαλλαγές και μια σειρά από βαριές καταδίκες -από 11 μέχρι 37 χρόνια κάθειρξη (κατά συγχώνευση)- με βάση τον νέο νόμο-«τσεκούρι», τον αποκαλούμενο «τρομονόμο νούμερο 2», ένα νόμο που βρήκε αρωγό στα πρόσωπα των τριών δικαστών που συγκρότησαν τη σύνθεση του δικαστηρίου, οι οποίοι εξάντλησαν την αυστηρότητά τους στην επιμέτρηση των ποινών αλλά και αρνούμενοι την αναστολή εκτέλεσης ποινής, που αιτήθηκαν όπως εδικαιούντο, η Κωνσταντίνα Καρακατσάνη και ο Παναγιώτης Μασούρας.

«Καλύτερα να συμμετέχει κανείς σε παραδικαστικό κύκλωμα σ' αυτή τη χώρα παρά να δικάζεται για κατσαρόλες», είπε σε μια αποστροφή του λόγου της η Ζωή Κωνσταντοπούλου (συνήγορος Καρακατσάνη), βλέποντας το αίτημα όλων των υπερασπιστών για αναλογικότητα να πέφτει στο κενό.

Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι η απόφαση του δικαστηρίου ήτανδυσμενέστερη από την εισήγηση του εισαγγελέα, Δημήτρη Δασούλα, και ως προς την ενοχή και ως προς το ύψος των ποινών και ως προς την αναγνώριση ελαφρυντικών και ως προς τα δύο αιτήματα που υποβλήθηκαν για αναστολή εκτέλεσης ποινής (σ.σ. ο εισαγγελέας πρότεινε να γίνουν δεκτά).

Οι καταδικασθέντες κρίθηκαν ένοχοι για περισσότερες πράξεις από αυτές που είχε προτείνει ο εισαγγελέας και άκουσαν μεγαλύτερες ποινές από τις ποινές της εισήγησής του.

Μάλιστα η πρόεδρος του δικαστηρίου, Μαρία Βαρελά, κάποιες από τις φορές που ανέβηκε στην έδρα για να εκφωνήσει αποφάσεις απηύθυνε ερωτήσεις στον εισαγγελέα για το περιεχόμενο εισηγήσεων που ήδη είχε διατυπώσει, κάνοντας τους παράγοντες της δίκης να αναρωτιούνται, αν πράγματι άκουγε τις προτάσεις του κ. Δασούλα.

Απόφαση επί της ενοχής

Το δικαστήριο:

* Απάλλαξε λόγω αμφιβολιών τους Ερρίκο Ράλλη και Νίκο Βογιατζάκη.

* Απάλλαξε τον Εμμανουήλ Γιόσπα από τις κατηγορίες που αφορούσαν συμμετοχή στην οργάνωση, αλλά τον έκρινε ένοχο κλοπής (σφραγίδας νοσοκομείου), πλαστογραφίας ενός δελτίου φοιτητικής ταυτότητας και ληστείας από κοινού με άλλους άγνωστους δράστες που αφορούσε την αφαίρεση κάποιων μπλοκ κλήσεων δημοτικής αστυνομίας.

*Εκρινε ένοχους τους Χάρη Χατζημιχελάκη και Παναγιώτη Αργυρού για μια σειρά κακουργηματικών πράξεων, όπως συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση και ηθική αυτουργία στις εκρήξεις στις οικίες των πρώην υπουργών Χηνοφώτη και Κατσέλη και στο υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης. Ενοχοι κρίθηκαν και για την κατασκευή και κατοχή των εν λόγω μηχανισμών.

*Εκρινε ενόχους τους Γιώργο Καραγιαννίδη, Παναγιώτη Μασούρα, Κωνσταντίνα Καρακατσάνη και Αλέξανδρο Μητρούσια για ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση και απλή συνδρομή στην έκρηξη που σημειώθηκε στο σπίτι της Λούκας Κατσέλη αλλά και για την κατασκευή και κατοχή του εκρηκτικού μηχανισμού που τοποθετήθηκε στην οικία της πρώην υπουργού.

Οι τέσσερις τελευταίοι κατηγορούμενοι κρίθηκαν αθώοι από τις κατηγορίες που αφορούσαν τις εκρήξεις στο υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης και την οικία Χηνοφώτη.

Σύμφωνα με την απόφαση, οι φυσικοί αυτουργοί όλων των εκρήξεων παραμένουν άγνωστοι.

Για τους Γιόσπα, Μητρούσια, Καρακατσάνη και Μασούρα το δικαστήριο αναγνώρισε το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας.

Ο εισαγγελέας είχε εισηγηθεί την αναγνώριση του ελαφρυντικού της μετεφηβικής ηλικίας σε όλους τους κατηγορούμενους που κατά την τέλεση των πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκαν δεν είχαν συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας τους (σ.σ. για μειωμένη ποινή).

Επιπλέον, είχε εισηγηθεί και την αναγνώριση του ελαφρυντικού του πρότερου έντιμου βίου στους Μητρούσια, Μασούρα και Καρακατσάνη και Γιόσπα. Για τον Γιόσπα πρότεινε και το ελαφρυντικό της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς.

Οι ποινές

Επιβλήθηκαν, κατά συγχώνευση, οι ποινές:

* Στον Χάρη Χατζημιχελάκη κάθειρξη 37 ετών και τεσσάρων μηνών (εκτιτέα 25 έτη).

**Στον Παναγιώτη Αργυρού κάθειρξη 37 χρόνια (εκτιτέα 25).

**Στον Γιώργο Καραγιαννίδη κάθειρξη 20 χρόνων.

**Στον Παναγιώτη Μασούρα κάθειρξη 11 χρόνων και έξι μήνων.

**Στην Κωνσταντίνα Καρακατσάνη κάθειρξη 11 χρόνων.

**Στον Αλέξανδρο Μητρούσια κάθειρξη 11 χρόνων.

**Στον Εμμανουήλ Γιόσπα φυλάκιση δύο ετών και εννέα μηνών, με τριετή αναστολή.

Σημειώνεται ότι ο Αλέξανδρος Μητρούσιας δεν θέλησε να υποβάλει αίτημα αναστολής εκτέλεσης ποινής. Στο δικαστήριο δεν παρέστησαν οι Χατζημιχελάκης και Αργυρού (που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στην οργάνωση), και ο Γιώργος Καραγιαννίδης. Οι τρεις τελευταίοι

δικάστηκαν και καταδικάστηκαν ανυπεράσπιστοι, καθώς από τις πρώτες συνεδριάσεις αποχώρησαν από την αίθουσα και δεν εκπροσωπούνταν από δικηγόρο, διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης. Χωρίς δικηγόρο παρίστατο και ο Παναγιώτης Μασούρας που χθες απευθυνόμενος προς τους δικαστές ρώτησε πώς συνάδουν τα χρόνια που του επιβλήθηκαν «για ένα μήνα που λέτε, με την απόφασή σας, ότι ήμουν στην οργάνωση;».

«Θρίαμβος σκοπιμότητας»

Σε δήλωσή τους οι υπερασπιστές της Καρακατσάνη (Νίκος Κωνσταντόπουλος-Ζωή Κωνσταντοπούλου) υποστήριξαν ότι η απόφαση «αποτελεί θρίαμβο της σκοπιμότητας και πικρή ήττα της νομιμότητας».

«Και επειδή -τόνισαν- υποτίθεται ότι από 3 κατσαρόλες που ανεφλέγησαν χωρίς θύματα και χωρίς ζημιές κλονίστηκαν οι συνταγματικές δομές της χώρας, τόσο μάλιστα που πρέπει να εξοντωθούν και να σταλούν στο πυρ το εξώτερον 19χρονα και 20χρονα παιδιά, για να τσακιστεί η αξιοπρέπειά τους και να συνθλιβεί η ύπαρξή της, ας ειπωθούν τα εξής:

Τη Δημοκρατία και το Σύνταγμα δεν απειλούν οι κατσαρόλες αλλά η διαπλοκή της δικαστικής εξουσίας με τις άλλες εξουσίες, οι δίκες σκοπιμότητας, η πλήρης περιφρόνηση στο Κράτος Δικαίου»

ΜΕΤΩΠΟ; ΝΑΙ! ΜΕ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

2011-07-19T09:51:00.002+03:00

Αναδημοσιευση απο το "ΜΕΤΩΠΟ"

Τοποθέτηση του Γ.Σαπουνά στην 4η Συνδιάσκεψη του Σύριζα

Μιλώντας από την πλευρά της Αντικαπιταλιστικής Πολιτικής Ομάδας και του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής και έχοντας ακούσει την τοποθέτηση του προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρα, θα ήθελα να συμβάλω στην συζήτηση με μερικές παρατηρήσεις.

Στις σημερινές συνθήκες η επίκληση της ενότητας αποτελεί πλέον κοινοτυπία. Και ποιός δεν μιλά γι αυτήν! Παρόλαυτά οφείλουμε να είμαστε συγκεκριμένοι. Ποια ενότητα; του κινήματος; του λαού; της αριστεράς; των «αντιμνημονιακών»; όλων όσων είναι αντίθετοι με την κυβέρνηση Παπανδρέου;

Η ενότητα δεν είναι προϊόν πολλών και διαφορετικών απόψεων ή πολύ περισσότερο προθέσεων και διακηρύξεων που με κάποιο τρόπο, μπαίνοντας σε κάποιο «μίξερ» ανακατεύονται και προκύπτει η γραμμή της «ενότητας».

Ούτε βέβαια μπορεί να είναι αποτελεσματική μια διαδικασία απλής εκλογικής συγκόλλησης με την ελπίδα και την προσδοκία ενός αυξημένου ποσοστού.

Στην πραγματικότητα μιλάμε για την πολιτική άποψη, την γραμμή που επιτυγχάνει αυτό τον στόχο δηλαδή κατακτά την ηγεμονία και δημιουργεί τους όρους για την συγκέντρωση της δύναμης.

Το ζητούμενο είναι αυτή η άποψη.

Το σωστό λοιπόν είναι να μιλάμε όχι γενικόλογα για την «ενότητα» αλλά για την συγκέντρωση της δύναμης. Την συγκέντρωση των κοινωνικών δυνάμεων, του κόσμου της εργασίας, της ευρείας κοινωνικής συμμαχίας που πλήττεται από την κυβερνητική πολιτική, του κινήματος.

Έτσι αποκτά νόημα και η «ενότητα» των πολιτικών δυνάμεων που φιλοδοξούν να εκφράσουν αποτελεσματικά την κοινωνική πλειοψηφία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Από την σκοπιά της αριστεράς αυτή η άποψη πρέπει καταρχάς να χαρακτηρίζεται και μάλιστα σήμερα περισσότερο από ποτέ από την αναφορά στον στρατηγικό στόχο, στο όραμα της ανατροπής του καπιταλισμού και του ανοίγματος του δρόμου για μια άλλη κοινωνία δικαιοσύνης και δημοκρατίας, στο σοσιαλιστικό όραμα.

Μια τέτοια αναφορά δεν αρκεί ασφαλώς καθώς η ζητούμενη άποψη, η πολιτική γραμμή κρίνεται στο πεδίο της αποτελεσματικότητας, πλην όμως είναι αναγκαία σαν μια πρώτη σαφή απάντηση στο επίκαιρο ζήτημα πως «δεν είμαστε όλοι ίδιοι».

Ποιο είναι σήμερα το διακύβευμα; Κανείς θα μπορούσε να πει πως είναι ο βρόγχος του δημόσιου χρέους. Το χρέος είναι ένα οικονομικό, πολιτικό και εν τέλει ταξικό πρόβλημα στο όνομα του οποίου επιχειρείται σήμερα η πιο βάρβαρη και βίαιη αναδιανομή του πλούτου υπέρ του κεφαλαίου και εις βάρος της εργασίας, η πιο βάρβαρη επίθεση στις κατακτήσεις πολύχρονων και σκληρών κοινωνικών αγώνων, στα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Πρόκειται πράγματι για έναν πόλεμο ενάντια στην πλειοψηφία της κοινωνίας.

Από την πλευρά των αστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων όλες οι απαντήσεις – δεν είναι και πολλές – αφορούν την αντιμετώπιση των προβλημάτων που γεννά η κρίση γι αυτούς, για τα κέρδη τους και την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει εκδοχή που να μην φορτώνει τα βάρη της κρίσης στους πολλούς, στον κόσμο της εργασίας και την κοινωνική πλειοψηφία. Η ολομέτωπη ταξική επίθεση διεξάγεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ευρώπης (και όχι μόνο) με ή χωρίς την αιχμή του χρέους.

Στα πλαίσια της αριστεράς στην Ελλάδα διεξάγεται μια συζήτηση με αιχμή τις επιλογές στην νομισματική πολιτική: Το «ευρώ – ταμπού» και η «δραχμή – ταμπού». Όμως η προτεραιότητα του νομίσματος σαν αιχμή και καθοριστικός παράγοντας για την αριστερή διέξοδο αποτελεί υποταγή στην αστική ατζέντα. Κάθε μια απ’ αυτές τις επιλογές αποτελεί ταυτόχρονα έκφραση και αντίστοιχη επιλογή των ίδιων των αστών καθώς εκφράζει τις αντιθετικές τάσεις του ίδιου του κεφαλαίου, την διεθνική και την εθνική. Το γεγονός ότι σήμερα οι ευρωπαϊκές αστικές τάξεις υπερασπίζονται το ευρώ και την ΕΕ δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν στην «εργαλειοθήκη» τους και οι επιλογές των εθνικών αναδιπλώσεων και αντίστοιχα των εθνικών νομισμάτων. Φωνές όπως του Κρανιδιώτη και του Μαρκεζίνη το βεβαιώνουν ήδη από σήμερα.

Η επιλογή της δραχμής ως αιχμή της εναλλακτικής της αριστεράς συνοδεύεται στην καλύτερη περίπτωση από στοιχεία προπαγάνδας για ένα ευρύτερο αντικαπιταλιστικό πλαίσιο που όμως σε καμιά περίπτωση δεν εξασφαλίζεται από την επιλογή της δραχμής και της εξόδου από την ΕΕ. Στην χειρότερη περίπτωση η επιλογή αυτή συνοδεύεται από ιδεολογικές αφηγήσεις παρωχημένες κατά την γνώμη μας, καθώς αφορούν τις ηττημένες ιστορικά θεωρίες της εξάρτησης ή κατά το λαϊκότερο της «ψωροκώσταινας» και στοχεύουν σε ανύπαρκτες προοπτικές του «σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα».

Τα σημαντικότερα προβλήματα μ’ αυτές τις προσεγγίσεις είναι αφενός ότι δεν έλκουν την κοινωνική ακροαματικότητα καθώς ενστικτωδώς ένας ολόκληρος κόσμος διαισθάνεται πως η δραχμή και η εθνική περιχαράκωση θα σημάνει ακόμη περισσότερη φτώχεια και αφετέρου ότι αυτή η γραμμή μπορεί να προπαγανδίζεται από την αριστερά αλλά δεν μπορεί να υλοποιηθεί απ’ αυτήν. Αντίθετα μέσα στα πλαίσια της αγοράς και του καπιταλισμού με διαφορετικές ασφαλώς προϋποθέσεις και στοχεύσεις, είναι η δεξιά και μάλιστα το χειρότερο πρόσωπό της που δύναται αν οι αστοί το επιλέξουν, να υλοποιήσει μια εθνικιστική γραμμή με προμετωπίδα την δραχμή, με βαρύ κόστος για τον κόσμο της εργασίας και τον λαό γενικότερα.

Αν όμως η επιμονή στην προτεραιότητα της δραχμής και της εξόδου από την ΕΕ μπορεί να χαρακτηριστεί σαν άστοχη προπαγάνδα ή και επιμονή σε παρωχημένες ιδεολογικές αφηγήσεις δεν ισχύει το ίδιο για την επιμονή στο «ευρώ – ταμπού». Η θέση αυτή που χαρακτηρίζει τις αναλύσεις και τις πολιτικές επιλογές της ηγετικής ομάδας του Συνασπισμού είναι εκτεθειμένη να κατηγορηθεί όχι πια σαν άστοχη προπαγάνδα αλλά σαν στήριξη και συνέργεια, αντικειμενικά, στην πολιτική που υλοποιείται σήμερα σε βάρος του κόσμου της εργασίας και του λαού γενικότερα στην Ελλάδα μα και σ’ όλη την Ευρώπη. Η στήριξη του ευρώ σήμερα δεν αποτελεί εν δυνάμει κίνδυνο αλλά άμεση ένταξη και συμμετοχή στο κυρίαρχο πλαίσιο των ευρωπαϊκών αρχουσών τάξεων και την κοινή στρατηγική τους. Καθόλου τυχαία απόψεις και εκδοχές που απορρέουν απ’ αυτόν τον περιορισμό όπως το ευρωομόλογο εκφωνούνται σήμερα από τους ίδιους τους αντιπάλους, από τους ευρωσοσιαλιστές και τον Γ. Παπανδρέου.

Η επιλογή του νομίσματος και της νομισματικής πολιτικής δεν μπορεί να αποτελεί προτεραιότητα για την αριστερά παρά μόνο συνέπεια. Αντίθετα προτεραιότητα αποτελεί η απόρριψη του πλαισίου της ασκούμενης σήμερα πολιτικής από την ΕΕ, την τρόικα και την κυβέρνηση και πρωτίστως η απόρριψη και άμεση αναστροφή των ταξικών μέτρων που παίρνονται στο όνομα της αντιμετώπισης του χρέους: το ευρώ αλλά ακόμη και η ίδια η ΕΕ δεν αποτελούν ταμπού!

Ξεφεύγοντας από τα όρια των περίκλειστων ιδεολογικών αφηγήσεων, είτε αφορούν την προσδοκία και το όραμα της «αυτάρκους σοσιαλιστικής Ελλάδας» είτε κάποιου «ταυτόχρονου ευρωπαϊκού σοσιαλιστικού μετασχηματισμού» η χρήσιμη προσέγγιση είναι αυτή του «αδύναμου κρίκου». Απ’ αυτή την σκοπιά, της Ελλάδας ως αδύναμου κρίκου του ευρωπαϊκού ή ακόμη και διεθνούς καπιταλισμού, η ουσία βρίσκεται στο πως αυτός ο κρίκος δύναται και πρέπει να σπάσει για το σύστημα την ώρα που θα καθίσταται ισχυρός κρίκος για τους εργαζόμενους, τους ευρωπαϊκούς λαούς και την αριστερά, δημιουργώντας ένα ντόμινο ανατρεπτικών εξελίξεων σε όλη την Ευρώπη σε σοσιαλιστική κατεύθυνση. Κάτι τέτοιο δεν εξασφαλίζεται υπό τον περιορισμό της αποδοχής των επιλογών και των δυνατοτήτων που προσφέρει η σκληρή νεοφιλελεύθερη και άκρως αντιδημοκρατική ΕΕ αλλά ούτε βέβαια και η εχθρική για ντόπιους και λοιπούς ευρωπαίους εργαζόμενους προοπτική της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής (καπιταλιστικής) οικονομίας και αντίστοιχα της εθνικής οικονομίας της καθεμιάς ευρωπαϊκής χώρας.

Οι αιχμές και οι προτεραιότητες της αριστεράς και ιδιαίτερα στην «Ελλάδα – αδύναμο κρίκο», πρέπει να αφορούν τους όρους της ταξικής επιβολής των συμφερόντων του κόσμου της εργασίας σε βάρος του κεφαλαίου.

Πρώτο βήμα η παύση πληρωμών προς τους δανειστές με ταυτόχρονη εθνικοποίηση των τραπεζών και των βασικότερων τομέων της οικονομίας. Εμβάθυνση της Δημοκρατίας με άμεση θέσπιση του δημοκρατικού, κοινωνικού και εργατικού ελέγχου στην οικονομία και την κοινωνία ευρύτερα. Ανοικοδόμηση της οικονομίας με μοχλό το κοινωνικό και δημοκρατικά ελεγχόμενο κράτος.

Μπορούμε να αποφύγουμε το δίλλημα ή μειοψηφικής απεύθυνσης ιδεολογική προπαγάνδα ή μαζική πολιτική με δεξιά διολίσθηση εντός της αστικής ατζέντας. Σήμερα είναι δυνατό να οικοδομήσουμε μια μαζική αντικαπιταλιστική πολιτική ξεκινώντας από την εμπιστοσύνη και την ολόθερμη πολιτική, ιδεολογική μα και άμεσα υλική στήριξη της κοινωνικής αυτενέργειας και αυτοοργάνωσης.

Το σημείο εκκίνησης είναι ακριβώς η εμπιστοσύνη στο κοινωνικό υποκείμενο και την κίνησή του που στις μέρες πήρε και ονοματεπώνυμο: «Πλατεία Συντάγματος».

Κατανοώντας πως όλος αυτός ο κόσμος εντάσσεται στα πλαίσια μιας μεγάλης, πλειοψηφικής κοινωνικής συμμαχίας που σήμερα δεν εκφράζεται αποτελεσματικά από τα «κόμματα της εξουσίας» αλλά αντίθετα έχει κάθε λόγο και συμφέρον να συγκρουστεί μαζί τους, με την υφιστάμενη πολιτική, με την κυβέρνηση και την τρόικα, επιχειρούμε να διατυπώσουμε την πολιτική πρόταση που να συγκροτεί την συμμαχία πολιτικά σε κατεύθυνση αριστερής διεξόδου και σοσιαλιστικής προοπτικής. Προϋπόθεση για ένα τέτοιο «πρόγραμμα» είναι να αναγνωρίζουμε την ανάγκη να τίθενται επικεφαλείς της κοινωνικής συμμαχίας τα συμφέροντα και τα αιτήματα του κόσμου της εργασίας έναντι των άλλων στρωμάτων και τάξεων που προλεταριοποιούνται. Να συμβάλουμε στην στήριξη και την διάδοση των νέων μορφών συλλογικότητας και οργάνωσης των αντιστάσεων («πλατείες» - κινήματα ανυπακοής) γεφυρώνοντας τες με τις παλιές μορφές (εργατικά σωματεία – απεργίες). Να προωθήσουμε το κυρίαρχο αίτημα για Δημοκρατία δίνοντάς του τα βαθύτερα νοήματα και περιεχόμενα (πραγματική δημοκρατία στην οικονομία και την κοινωνική οργάνωση).

Να οικοδομήσουμε το πολιτικό υποκείμενο που αντιστοιχεί στα παραπάνω με υποδειγματική και προβεβλημένη δημοκρατική λειτουργία. Απ’ αυτή την άποψη ακούγοντας τον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ να λέει στην τοποθέτησή του διακηρυκτικά και αυτοκριτικά πως στην παρούσα διαδικασία (4^η ΠΣ) θα υλοποιήσουμε βήματα δημοκρατικής συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ που έπρεπε να είχαμε υλοποιήσει προ καιρού θα μπορούσε κανείς να πει: «κάλιο αργά παρά ποτέ».

Αλλά όχι! Σήμερα δεν αρκεί αυτό. Γιατί στην πραγματικότητα δεν αρκεί ο ΣΥΡΙΖΑ για να υλοποιήσει αυτά τα καθήκοντα. Κανένας από τους υφιστάμενους σχηματισμούς της αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δεν φαίνεται να επαρκεί ώστε διευρυνόμενος να επιτύχει την αναγκαία συγκέντρωση δύναμης. Για λόγους δίκαιους και άδικους έχουν συμπεριληφθεί όλοι στο κάδρο αν όχι της πλήρους απόρριψης μαζί με το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα, πάντως της αδυναμίας να δώσουν την απάντηση στα μάτια της μείζονος κοινωνίας. Σήμερα αναζητείται η «επανίδρυση» του υποκειμένου της Ριζοσπαστικής Αριστεράς που θα εμπνεύσει την εμπιστοσύνη της κοινωνικής πλειοψηφίας και πρώτα απ’ όλα των πρωτοπόρων δυναμικών μειοψηφιών των αντιστάσεων και των κινημάτων.

Μια τέτοια στόχευση ασφαλώς αναζητά και την εκλογική της έκφραση και δυνατότητα. Δεν μπορεί όμως να οικοδομηθεί πρωτίστως πάνω στην προσδοκία του εκλογικού ποσοστού. Κυρίως γιατί το διακύβευμα δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά μέσω των εκλογών και μόνο. Ως εκ τούτου δεν μπορεί η προσπάθεια της αριστεράς να βασίζεται κατά προτεραιότητα σε ρηχούς υπολογισμούς αθροισμάτων και συγκολλήσεων ομάδων και προσωπικοτήτων και μάλιστα ακόμη και κάποιων με συμμετοχή στις προηγούμενες κυβερνήσεις της σοσιαλδημοκρατίας.

Δεν γίνεται να ζητάμε από τον κόσμο που μάχεται και εκδηλώνει την οργή του να αυτοπεριοριστεί ώστε να εκφραστεί την ώρα των εκλογών μαυρίζοντας την κυβέρνηση.

Πρέπει να εντοπίσουμε την κρίσιμη αντίφαση που εμφανίζει στις μέρες μας ο ΣΥΡΙΖΑ: τα δημοσκοπικά ποσοστά ανεβαίνουν όμως η οργανωμένη σχέση, η ζωντανή δημοκρατική, πολιτική και ιδεολογική σχέση με το κίνημα και την κοινωνία πέφτει! Το διαπιστώνουμε αυτό και στην τρέχουσα διαδικασία.

Τέλος μια παρατήρηση για την σχέση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής με τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια από τις πρόσφατες συναντήσεις του Μετώπου με μια από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ένας καλός σύντροφος διατύπωσε την (παλιά) άποψη πως το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής αποτελεί ανταγωνιστικό πολιτικό σχέδιο προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Πραγματική έλλειψη κατανόησης της πραγματικότητας. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής επιχειρεί να συμβάλει στην συγκρότηση της άποψης που είναι αναγκαία για να εξασφαλίσει την συγκέντρωση της κοινωνικής δύναμης και την διαδικασία συγκρότησης του αντίστοιχου πολιτικού υποκειμένου. Σ’ αυτή του την προσπάθεια εκτιμούμε πως ήδη έχουμε συμβάλει στην συζήτηση που διεξάγεται στην αριστερά και στο κίνημα. Θέσεις όπως ο «αδύναμος κρίκος», η απαίτηση για «άμεση ανατροπή της κυβέρνησης, της τρόικας και του χρέους», «το ευρώ δεν είναι ταμπού», «να γίνει η πλατεία Συντάγματος πλατεία Ταχρίρ» κ.α. που υιοθετήθηκαν από χώρους της αριστεράς, από το κίνημα και από τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η δικιά μας συμβολή. Μάλιστα μ’ αυτό τον τρόπο και καθώς ακόμη η πολιτική γεωγραφία της αριστεράς κατανοείται από την κοινωνία όπως διαμορφώθηκε πριν την όξυνση και την επιτάχυνση της κρίσης, έχουμε συμβάλει και στο ίδιο το σημερινό δημοσκοπικό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ζητούμενο σήμερα είναι η υπέρβαση των υφιστάμενων σχημάτων της αριστεράς σε μια ευρύτερη μετωπική συγκρότηση με πυρήνα την Ριζοσπαστική Αριστερά και πολύ μεγαλύτερο εύρος που να αντιστοιχεί στην κοινωνική δύναμη και δυναμική που σήμερα είναι πολιτικά διασπασμένη και ανέστια.

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

2011-07-02T08:28:00.000+03:00

ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΦΡΟΥΡΟΥΝ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ (ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΧΡΙ ΠΡΟΤΙΝΟΣ) ΤΣΟΥΡΗ, ΣΤΗ ΧΙΟ!

ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ; ΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΣΤΗ ΦΤΩΧΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ, ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΣΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ!

ΣΑΝ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΣΙΡΑΚΙ ΤΩΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟΠΑΠΑΝΔΡΕΩΝ!

ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ! ΧΩΡΙΣ ΝΤΡΟΠΗ! ΧΩΡΙΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΧΗΜΙΚΩΝ!

2011-06-27T15:17:00.000+03:00

Οι Επόμενες ημέρες θα είναι δύσκολες. Η κοινωνική αγανάκτηση έχει φτάσει στο zenith και το κοινό συναίσθημα όλου του Ελληνικού λαού... θα δίνει ραντεβού του στο Σύνταγμα. Μαζί τους όμως θα είναι και το κράτος της αστυνόμευσης, με όλα τα comfort. Δακρυγόνα, ασφυξιογόνα κλπ.

Το άρθρο περιλαμβάνει μια σειρά από οδηγίες επιβίωσης στον Χημικό Πόλεμο των ΜΑΤ κατά των Ελλήνων Πολιτών. ο πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε σε περίπτωση έκθεσης σε χημικά είναι ότι δεν πρόκειται για το χειρότερο πράγμα που μπορεί να μας συμβεί. Ο φόβος που συνδέεται με αυτά είναι μεγάλος, αλλά στην πραγματικότητα, με λίγη προσοχή μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε χωρίς μεγάλο πρόβλημα. Η επίδρασή τους είναι πάντα προσωρινή .

Υπάρχουν πολλές φήμες σχετικά με την αντιμετώπισή τους, πολλές από τις οποίες μπορεί να αποβούν βλαβερές, να εντείνουν τα συμπτώματα, ή έστω να παράσχουν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας.

1. ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ.

Το κυριότερο δακρυγόνο αέριο που χρησιμοποιείται στην ελλάδα είναι το CS. Αυτό περιέχουν και οι χειροβομβίδες και τα ψεκαστήρια. Η κύρια χρήση του είναι στην αντιμετώπιση διαδηλώσεων και εξεγέρσεων στις φυλακές, σαν μέσο εξουδετέρωσης.

Σε πολύ μικρές ποσότητες το CS έχει απλά μια ερεθιστική μυρωδιά. Σε μεγαλύτερες ποσότητες τα μάτια κλείνουν ανεξέλεγκτα, καίγονται και δακρύζουν ασταμάτητα. Η μύτη καίγεται και τρέχει και το υγρό δέρμα νιώθει έντονα καψίματα. Προκαλείται έντονος βήχας και ασφυξία στο λαιμό και το θώρακα. Συχνά παρατηρείται ζαλάδα ή ναυτία. Σε πολύ μεγάλες δόσεις προκαλούνται επικίνδυνα εγκαύματα στο δέρμα και εκτεταμένη καταστροφή των ιστών, ενώ η άμεση επαφή με τα μάτια μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή του κερατοειδούς. Προκαλούνται προβλήματα στο γαστρεντερικό σύστημα και φλεγμονές στο δέρμα και το αναπνευστικό σύστημα. Τα άτομα που πάσχουν από άσθμα ή υπέρταση μπορεί να αντιμετωπίσουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα και να χρειαστεί η άμεση εισαγωγή τους σε νοσοκομείο.

Όλα τα αποτελέσματα παρουσιάζονται 20 με 60 δευτερόλεπτα μετά τη ρίψη του δακρυγόνου και διαρκούν από 10 έως 30 λεπτά από τη στιγμή που μετακινούμαστε σε καθαρή ατμόσφαιρα. Το ψεκαστήρι αδειάζει με συνεχή χρήση 16 δευτερολέπτων, φτάνει αμέσως σε απόσταση 20 - 30 μέτρων και το δακρυγόνο διαχέεται σε απόσταση 200 - 300 μέτρων. Δεν επηρεάζεται από τη βροχή (έτσι λένε) ή τη Θερμοκρασία της ατμόσφαιρας (εμείς ξέρουμε ότι το δροσερό νερό σε 15 λεπτά έχει εξουδετερώσει τη μισή δράση του δακρυγόνου).

Η ευαισθησία στα δακρυγόνα διαφέρει από άτομο σε άτομο. Εξαρτάται από τη συναισθηματική κατάσταση, τη νευρικότητα, τη φυσική δραστηριότητα, τη θερμοκρασία και την υγρασία του σώματος. Όσο πιο θερμό και υγρό είναι το σώμα, τόσο μεγαλύτερη η δράση των δακρυγόνων. Γενικά, η αδρεναλίνη είναι το καλύτερο αντίδοτο.

2. ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ.

Α)Σώμα
Προληπτiκά: Πριν ξεκινήσουμε από το σπίτι, επιβάλλεται να έχει προηγηθεί ένα καλό μπάνιο, ώστε να απομακρυνθούν από το σώμα ακόμα και τα ίχνη λιπαρότητας. και να μειωθεί η δυνατότητα του σώματος να ιδρώνει. Επιβάλλονται τα μακριά ρούχα για να αποφευχθούν τα εγκαύματα ή απλά ο πόνος που προκαλεί το κάψιμο στο δέρμα. Καλό είναι να αποφεύγονται τα συνθετικά ρούχα (για παράδειγμα τα μπουφάν flying) γιατί απορροφούν μεγάλη ποσότητα χημικών καi ενισχύουν τον ιδρώτα, που βοηθά τα δακρυγόνα στη δράση τους και γίνεται πιο έντονο το κάψιμο. Να προτιμούνται τα βαμβακερά υφάσματα (κολεγιακά, φούτερ, τζην, βαμβακερές φόρμες, τα δερμάτινα μπουφάν δεν είναι πρόβλημα αλλά μόνο σε πολύ κρύο καιρό).

Σε περίπτωση έκθεσης σε δακρυγόνα, τα ρούχα πρέπει να αλλάζουν με την πρώτη ευκαιρία και να μπαίνουν αμέσως σε νερό με πολύ σαπούνι ή σε διάλυμα σόδας (ακολουθούν οδηγίες για την παρασκευή του διαλύματος σόδας) για τουλάχιστον 15 λεπτά. 'Επειτα μπορούν να πλυθούν κανονικά.

Β) Λαιμός και πρόσωπο, μάτια.

Οι πιο ευαίσθητες περιοχές είναι αυτές του λαιμού και του προσώπου, οι οποίες είναι συνήθως και οι πιo εκτεθειμένες στα δακρυγόνα. Το χημικό αέριο εκμεταλλεύεται την υγρασία του σώματος στα σημεία αυτά (λιπαρότητα δέρματος και ιδρώτας) για να δράσει.

Σε περίπτωση έκθεσης σε δακρυγόνα: Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ώσπου να δράσουν για τα καλά τα δακρυγόνα έχουμε περιθώριο 20 ολόκληρα δευτερόλεπτα για να αντιδράσουμε. Αυτό βέβαια ισχύει στην περίπτωση που δεν μας ρίχνουν οι 'Ελληνες καλοί αστυνομικοί των ΜΑΤ με το ψεκαστήρι απευθείας στη μούρη. Αυτό σημαίνει ότι προλαβαίνουμε να φορέσουμε τα γυαλιά αν είναι απαραίτητο να τα έχουμε μαζί μας και να βάλουμε τις μάσκες (βλέπετε παρακάτω) ή τα μαντήλια στο πρόσωπο. Είναι αυτονόητο ότι για να μείνουμε στη θέση μας και να τα κάνουμε όλα αυτά χρειάζεται ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.

1ον. Το ΛΕΜΟΝΙ κάνει καλό στη ΜΥΤΗ, γιατί διευκολύνει την αναπνοή (την εισπνοή), αλλά ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το βάζουμε στα ΜΑΤΙΑ και στο ΠΡΟΣΩΠΟ επειδή τα περισσότερα χημικά ΕΙΝΑΙ ΟΞΙΝΑ, οπότε βάζοντας λεμόνι (ή ξύδι ή μηλόξυδο ή ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΟΞΥ - όσο ασθενές κι αν είναι) σε γυμνό δέρμα, χειροτερεύουμε την κατάσταση!

2ον. Το maalox είναι υδατικό διάλυμα ΒΑΣΗΣ, οπότε ενδείκνυται για να το ρίξουμε στο πρόσωπό μας κατά τη ρίψη χημικών, αφού αυτά είναι συνήθως ΟΞΙΝΑ. Έτσι, γίνεται εξουδετέρωση των ΟΞΕΩΝ των χημικών από τη ΒΑΣΗ που περιέχεται στο maalox (απ'ότι θυμάμαι, περιέχει Al(OH)3, υδροξείδιο του αργιλίου δηλαδή, βάση, η οποία ειναι φυσικά διαλυμένη σε νερό). Αφού λοιπόν η βάση είναι διαλυμένη στο νερό, μπορούμε άφοβα να τη ρίξουμε στο πρόσωπό μας χωρίς να χρειαστεί να τη διαλύσουμε σε περισσότερο νερό (στα φαρμακεία, όταν σου δώσουν το maalox, σου λένε ότι μπορείς να το πιείς άφοβα, αφού άλλωστε αυτός είναι και ο κύριος λόγος που πωλείται - να εξουδετερώνει τα οξέα του στομάχου στους "στομαχικούς"). Αφού λοιπόν μπορείς να το πιείς άφοβα (είναι αρκετά αραιωμένο από μόνο του, έτσι όπως πωλείται), πόσο μάλλον να το ρίξεις στο πρόσωπό σου... Δεν τίθεται θέμα αραίωσης λοιπόν.

3ον. Το νεράκι είναι καλό και για να το πίνουμε (άφοβα) και για γαργάρες και για να το ρίξουμε στο πρόσωπό μας - αφού έτσι αραιώνεται κάπως η συγκέντρωση των ΟΞΕΩΝ των χημικών που έχουν ψεκαστεί στο πρόσωπό μας. Το maalox φυσικά είναι καλύτερο, αφού όπως ανέφερα πριν, εξουδετερώνει τα ΟΞΕΑ των ψεκαζόμενων χημικών.

4ον. Αντί για το maalox, μπορεί επίσης ως βάση να χρησιμοποιηθει κάποιο σαπούνι (είτε σε στερεή είτε σε υγρή μορφή), αλλά φυσικά ΜΟΝΟ για να το βάλουμε (ρίξουμε αν είναι υγρό) στο πρόσωπό μας.

5ον. Οι μάσκες φυσικά είναι ό,τι το καλύτερο.

6ον. Για όσους όμως δε διαθέτουν μάσκα (και θα είναι φυσικά αρκετοί), ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ είναι ένα φουλάρι ή ένα κασκόλ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ, και αν γίνεται, και ένα άλλο φουλάρι ή ένας σκούφος να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλιού.

Προληπτικά:
Πριν από οποιοδήποτε άλλο μέσο προστασίας, ο λαιμός και το πρόσωπο πρέπει να πλένονται πολύ καλά (αφήνοντας πυκνό διάλυμα σαπουνιού πάνω στο δέρμα για ένα δίλεπτο) με ένα πολύ αλκαλικά στερεό σαπούνι. Το πλύσιμο πρέπει να γίνει πριν ξεκινήσουμε για την πορεία. Το πλύσιμο αυτά βοηθάει στην απομάκρυνση οποιουδήποτε ίχνους λιπαρότητας από το δέρμα του λαιμού και του προσώπου. Αυτά είναι απαραίτητο να γίνει γιατί τα λιπαρά συστατικά βοηθούν το δακρυγόνο να απορροφηθεί και να δράσει για τα καλά στο δέρμα. Για το λόγο αυτό δεν πρέπει να μπαίνει και οποιαδήποτε λιπαρή κρέμα στο δέρμα ή τα χείλη, όπως για παράδειγμα βαζελίνη, liposan ή μακιγιάζ. Η βαζελίνη μπορεί να χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν σαν άμυνα απέναντι στα δακρυγόνα, αλλά τότε ο τύπος των δακρυγόνων ήταν εντελώς διαφορετικός. Σήμερα η βαζελίνη και τα λεμόνια είναι καταστρεπτικά για το δέρμα.

Για να διατηρηθεί το δέρμα ξηρό, αναγκαίο είναι να χρησιμοποιηθεί στο πρόσωπο μια παιδική πούδρα μετά το πλύσιμο και το στέγνωμα του δέρματος. Επειδή oi παιδικές πούδρες είναι πολύ άσπρες και μπορεί να μοιάζουμε με ζόμπι, εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια πούδρα για μακιγιάζ (αυτές που κυκλοφορούν σε κουτί με καθρεφτάκι). Μια ποσότητα πούδρας ή το κουτάκι με το καθρευτάκι πρέπει να τα έχουμε μαζί μας για να τα χρησιμοποιούμε όποτε, στη διάρκεια της πορείας νιώθουμε το δέρμα μας στο πρόσωπο υγρά ή λιπαρό. Πρέπει δηλαδή να έχουμε μαζί μας είτε ένα σακουλάκι το οποίο Θα περιέχει πούδρα και ένα βαμβάκι εμποτισμένο στην πούδρα, είτε το κουτάκι των καλλυντικών. ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ. Στο πρόσωπο πρέπει να απλώνεται ομοιόμορφα μεγάλη ποσότητα πούδρας και να μένει για ένα δίλεπτο πριν σκουπιστεί ή να μην σκουπίζεται καθόλου. Πρέπει να απλώνεται και στα φρύδια ή τα γένια, αν και μάλλον οι περιοχές με τρίχες θα έχουν πρ6βλημα στο άπλωμα. Η ξηρότητα που δημιουργεί η πούδρα είναι σωτήρια για το πρόσωπο σε περίπτωση που φάμε δακρυγόνο από μικρή απόσταση.

Γενικά τα βαμβακερά υφάσματα βοηθούν στο να αποφεύγεται η άμεση επαφή του δέρματος με τα χημικά και να μειώνεται η αίσθηση του καψίματός. Για το λόγο αυτό καλά είναι ο λαιμός να είναι τυλιγμένος με ένα μεγάλο βαμβακερό μαντήλι ή ύφασμα με πυκνή ύφανση, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί πάνω στο πρόσωπο σε περίπτωση ρίψης δακρυγόνων. Αν συμβεί αυτό, το μαντήλι πρέπει να αλλαχθεί μια - δυο φορές (ανάλογα με την ώρα που θα τρώμε χημικά και ανάλογα με την ποσότητά τους) με ένα φρέσκο, γιατί αν απορροφήσει μεγάλη ποσότητα δακρυγόνων, το αποτέλεσμά του θα είναι πολύ άσχημο για το δέρμα και για την αναπνοή. Άρα πρέπει να έχουμε μαζί μας τρία μαντήλια, ένα στο λαιμό και δύο εφεδρικά. Τα μαντήλια αν βραχούν για κάποιο λόγο, πρέπει να αλλαχτούν αμέσως. Διαφορετικά απορροφούν χημικά και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να λιποθυμήσουμε απότομα.

Για τα μάτια τώρα πρέπει να έχουμε υπόψη μας τα εξής: Όσοι φορούν φακούς επαφής, καλά είναι στις πορείες να τους αντικαθιστούν με γυαλιά, τα οποία πρέπει να τα στηρίζουν με μια αθλητική κορδέλα (αυτό ισχύει γενικά για άσους φορούν γυαλιά, ανεξάρτητα από τα δακρυγόνα). Εάν φοράμε φακούς επαφής, μπορεί οι χημικές ουσίες να συσσωρευτούν στην περιφέρεια της επαφής του φακού με το μάτι, επειδή εκεί μαζεύονται περισσότερα υγρά και να προκληθεί σοβαρότατο έγκαυμα στο μάτι, που μπορεί να είναι και ανεπανόρθωτο.

Αν αποφασίσουμε οτι θέλουμε οπωσδήποτε να προφυλάξουμε τα μάτια μας, η μόνη λύση προς το παρόν είναι τα γυαλιά κολύμβησης. Αυτά πρέπει να είναι καλής ποιότητας, με μαλακό πλαστικό στα σημεία επαφής με το πρόσωπο ώστε να εφαρμόζουν αεροστεγώς. Γυαλιά πρέπει να χρησιμοποιούν έτσι και αλλιώς όσοι έχουν οποιουδήποτε είδους αλλεργία στα μάτια.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ: Μεταξύ των γυαλιών και των ματιών μπορεί να δημιουργηθεί κατάσταση υποπίεσης, ειδικά αν τα φοράμε πολλή ώρα ή αν για κάποιο λόγο δεχτούμε χτύπημα στα μάτια. Αυτό σημαίνει ότι αν προσπαθήσουμε να τα βγάλουμε ή αν νιώσουμε τα μάτια να πιέζονται και επιχειρήσουμε να τα διορθώσουμε για να μην μας ενοχλούν, η κίνηση αυτή δεν πρέπει να γίνει απότομα γιατί ΜΠΟΡΕ1 ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ!!! (ιατρικά λέγεται αποκόλληση). Τι κάνουμε λοιπόν: Πιάνουμε με δυο δάχτυλα μια ελαστική άκρη από τα γυαλιά κάτω από το μάτι και πάνω από το μάγουλο. Την ανασηκώνουμε ελαφρά, έτσι ώστε να καταλάβουμε ότι μπήκε λίγος αέρας. Μόνο μετά από αυτήν την κίνηση είμαστε έτοιμοι να αφαιρέσουμε ή να διορθώσουμε τα γυαλιά. Καλό είναι να γίνουν μερικές πρόβες πριν τα γυαλιά αυτά χρησιμοποιηθούν στην πράξη. Επειδή πάντα τα γυαλιά μετά από κάποια ώρα χρήσης θαμπώνουν, καλό είναι να προμηθευτούμε ένα ειδικό αντιθαμβωτικό σπρέυ σιλικόνης (από το μαγαζί με αθλητικά είδη που θα πάρουμε τα γυαλιά) και να ψεκάσουμε τα γυαλιά μας σύμφώνα με τις οδηγίες.

Συνταγή Σόδας για εξάλειψη συμπτωμάτων.

Στην περίπτωση τώρα που τα δακρυγόνα δρουν και νιώθουμε σε μεγάλο βαθμό τις επιδράσεις τους στο πρόσωπο και το λαιμό, ο σίγουρος τρόπος για να ανακουφιστούμε αμέσως είναι να ρίξουμε στο δέρμα που καίγεται διάλυμα σόδας από ένα ψεκαστήρι για λουλούδια που θα έχουμε μαζί μας. Το διάλυμα αυτό πρέπει να το έχουμε φτιάξει στο σπίτι από την προηγούμενη μέρα.
Η διαδικασία είναι η εξής:

-Ρίχνουμε μια μεγάλη κούπα νερό εντελώς γεμάτη (1/4 του λίτρου) σε μια μεγάλη κατσαρόλα.

-Τη βάζουμε στη φωτιά και όταν αρχίσει να ζεσταίνεται προσθέτουμε σιγά σιγά σόδα μαγειρική (υπάρχει στα σουπερμάρκετ). Προσέχουμε γιατί συχνά η σόδα θα φουσκώνει και μπορεί να χυθεί από την κατσαρόλα. Σ' αυτή την περίπτωση απλά θα βγάζουμε κάθε τόσο την κατσαρόλα από τη φωτιά. Ανακατεύουμε συνέχεια και δεν αφήνουμε το νερό να βράσει, αλλά σβήνουμε τη φωτιά και συνεχίζουμε να ρίχνουμε τη σόδα μέχρι να μπορεί να διαλυθεί. Όταν δεν μπορεί να διαλυθεί σταματάμε.

-Αφήνουμε το διάλυμα να κρυώσει, το βάζουμε (όσο χωράει) σε ένα μικρό ψεκαστήρι για λουλούδια προσέχοντας να μην μπει καθόλου στερεή σόδα που μπορεί να υπάρχει στον πάτο της κατσαρόλας, και το αφήνουμε στο ψυγείο. Καλό είναι πριν ξεκινήσουμε για την πορεία να το βάλουμε στην κατάψυξη για μισή ώρα, έτσι ώστε αν χρειαστεί να το χρησιμοποιήσουμε να είναι κρύο. 'Η μπορούμε πριν φύγουμε από το σπίτι να ρίξουμε στο ψεκαστήρι μερικά παγάκια.

Αυτό είναι απαραίτητο, γιατί η αντίδραση της σόδας με το δακρυγόνο παράγει επιπλέον θερμότητα. Επίσης το δροσερό διάλυμα ανακουφίζει τρομερά και σε πολύ μικρό χρόνο εξουδετερώνει το δακρυγόνο. Ψεκάζοντας τη σόδα στο πρόσωπο Θα συνέλθουμε αμέσως. Προσοχή! Αν δεν φοράμε τα γυαλιά κολύμβησης, τα μάτια πρέπει να είναι κλειστά όταν ψεκάσουμε τη σόδα στο πρόσωπο και δεν πρέπει να ανοίξουν πριν τα σκουπίσουμε εξωτερικά με ένα στεγνό μαντήλι που δεν έχει δεχτεί δακρυγόνο.

ΔΕΝ ΤΡΙΒΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ. ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΟΛΑΒΟΥΝ ΥΦΑΣΜΑΤΑ.

Όταν βρεθούμε στο σπίτι ή σε άλλο ασφαλές σημείο. πρώτα αλλάζουμε τα εξωτερικά ρούχα. Στη συνέχεια πλένουμε πρώτα τα χέρια με κρύο νερό και ένα στερεό αλκαλικό σαπούνι δύο φορές. 'Επειτα πλένουμε το πρόσωπο και το λαιμό δύο φορές με το ίδιο σαπούνι. 'Ετσι θα είμαστε σε λίγη ώρα απολύτως καλά.

Γ) Αναπνοή

'Εχουμε φροντίσει να εφοδιαστούμε απο μαγαζιά που πουλάνε βιομηχανικά είδη (τέτοια είναι γεμάτη η Αθηνάς και ο Πειραιάς) απλή άσπρη μάσκα που περιέχει
εσωτερικά ψήγματα ενεργού άνθρακα. Οι μάσκες αυτές είναι δύο ειδών:

- Οι απλές που είναι ίδιες εμφανισιακά με τις μάσκες των μπογιατζήδων, αλλά λίγο πιο σκούρες

- και οι άσπρες που έχουν μια μικρή βαλβίδα μπροστά για να διευκολύνεται η αναπνοή.

Οι πρώτες κοστίζουν γύρω στις 5€, και είναι μιας χρήσης αν φάμε δακρυγόνα (αλλιώς τις διατηρούμε σε κλειστή σακούλα).

Οι δεύτερες είναι προτιμότερες γιατί δεν μας δημιουργούν προβλήματα κόπωσης, καθώς διευκολύνεται η αναπνοή, είναι λίγο δυσκολότερο να βρεθούν και κοστίζουν γύρω στις 15€. Αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν περισσότερες φορές. Διατηρούνται επίσης σε σακουλάκι, είτε τις χρησιμοποιήσουμε είτε όχι.

Πρέπει να έχουμε τη μάσκα μαζί μας και να την έχουμε δοκιμάσει αρκετές φορές στο πρόσωπο για να μπορούμε να τη φορέσουμε αμέσως αν χρειαστεί και να εξασφαλίσουμε τη μέγιστη δυνατή εφαρμογή στο πρόσωπο.

'Εχουμε τη μάσκα στο λαιμό και τη φοράμε μόλις δούμε τους «ήρωες αστυνομικούλιδες» να φοράνε τις δικές τους. Αν μας ψεκάσουνε πριν βάλουν τις μάσκες τους και δεν προλάβουμε να βάλουμε τις μάσκες, το κάνουμε το συντομότερο δυνατό.

Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στις μάσκες μας.

Μάσκες με φίλτρα ενεργού άνθρακα χρησιμοποιούν και οι «ήρωες αστυνομικούλιδες». Οι δικές τους είναι full face, με μαλακό ελαστικό για να εφαρμόζουν καλά στο πρόσωπο, αλλά έχουν τα εξής μειονεκτήματα, που πρέπει να τα έχουμε υπόψη μας για να ξέρουμε ότι μπορούμε να βρεθούμε αρκετές φορές σε πλεονεκτικότερη Θέση:

1 ) Τα φίλτρα τους έχουν πάχος τουλάχιστον τρία εκατοστά. Αυτό σημαίνει ότι δυσκολεύονται ιδιαίτερα στην αναπνοή και την κίνησή τους, όσο καλό σύστημα αναπνοής κι αν έχει η μάσκα.

2) Εξαιτίας του μεγέθους και του σχήματος της μάσκας δεν έχουν καλή οπτική επαφή με την περιοχή και δυσκολεύονται ιδιαίτερα όταν υπάρχει καπνός (π.χ. καπνογόνα ή ο καπνός από τα ίδια τους τα δακρυγόνα).

3) Οι οδηγίες των μασκών τους αναφέρουν ότι δεν πρέπει να βρίσκονται σε περιοχή όπου η συγκέντρωση των δακρυγόνων είναι πολύ ψηλή.

4) Για λόγους οικονομίας δεν αλλάζουν συχνά τα φίλτρα τους και μπορεί να έχουν χειρότερα προβλήματα από τα δικά μας όταν βρίσκονται μέσα σε περιοχή πνιγμένη στα δακρυγόνα, καθώς δεν μπορούν να βγάλουν τη μάσκα ή να πάνε σε καθαρό αέρα.

Σαν τελικό συμπέρασμα, όταν μας έχουν λούσει με δακρυγόνα (βομβίδες), προσπαθούν να είναι μακριά μας. Αυτό δεν ισχύει γiα το ψεκαστήρι, που τους δίνει το πλεονέκτημα να μας ρίχνουν από μικρή απόσταση. Ακόμα και τότε το πιο πιθανό είναι να μην φορούν τις μάσκες τους και άρα να μην μπορούν να επιτεθούν αμέσως για ξύλο και συλλήψεις, αφού η πλευρά μας είναι γεμάτη χημικά.

Προσπαθούμε τότε να απομακρυνθούμε λίγο, για να τους αναγκάσουμε να μπουν στην ψεκασμένη περιοχή αν θέλουν να μας πλησιάσουν. Ο χρόνος που Θα μεσολαβήσει για να φορέσουν τις μάσκες τους μας αφήνει το περιθώριο να προετοιμαστούμε. H κατάλληλη προετοιμασία από την πλευρά μας, σε συνδυασμό με την απαιτούμενη ψυχραιμία, αφαιρεί από τους «ήρωες αστυνομικούλιδες» το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους, που είναι η αίσθηση της υπεροχής του επιτιθέμενου. Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, μας βοηθά να βρισκόμαστε κοντά τους ή να τους κάνουμε επιθέσεις. Ο βαρύς εξοπλισμός τους τούς κάνει δυσκίνητους, ιδρώνουν εύκολα και το δικό τους δέρμα σε πρόσωπο και λαιμό καίγεται το ίδιο, δεν βλέπουν καλά.

Επιτέλους! Κάποιος να συμμαζέψει το φαιδρό, γραφικό κήτος!

2011-06-18T14:30:00.001+03:00

Το γνωστό νούμερο, με την τεράστια ποσότητα λίπους να έχει κατακλύσει και τον εγκέφαλο, ξανακτυπά!
Αντιγράφω απο την ηλεκτρονική σελίδα τού "Βήματος":

«Κόμμα τραμπούκων» ο ΣΥΡΙΖΑ

Νέα, σφοδρή επίθεση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου στην Αριστερά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 10:41

Αθήνα

«Κόμμα τραμπούκων» χαρακτήρισε το ΣΥΡΙΖΑ ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλος, σήμερα Σάββατο, σε συνέντευξη του στη ΝΕΤ, συντηρώντας - μια ημέρα μετά τον ανασχηματισμό - τον πόλεμο της κυβέρνησης με το κόμμα της Αριστεράς για το ρόλο του σε προπηλακισμούς και αποδοκιμασίες κυβερνητικών στελεχών, που έχουν σημειωθεί το τελευταίο διάστημα.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τόνισε ότι οι αποδοκιμασίες εναντίον των πολιτικών αποτελούν πράξεις βίας και αθλιότητας και κατηγόρησε το ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν προχώρησε, όπως θα έπρεπε να κάνει ένα κοινοβουλευτικό κόμμα, στην καταγγελία των τραμπούκων. Αντίθετα, όπως είπε, «είναι το κόμμα που ενισχύει την τραμπούκικη λογική της πολιτικής».

Ο Α.ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

2011-06-15T18:21:00.000+03:00

Ο Αλ. Αλαβάνος παρευρέθηκε σήμερα στο μπλοκ του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής στην πλατεία Συντάγματος και έκανε την παρακάτω δήλωση :

«Η πλατεία Συντάγματος αποτελεί πλέον μεγάλο συμβάν στην πορεία του τόπου.

Εξελίσσεται σε πρωταγωνιστικό παράγοντα των εξελίξεων στην Ελλάδα, όπως είχε γίνει και με τις αραβικές πλατείες.

Ο λαός είναι πια ορμητικό ποτάμι.

Ελπίζουμε ότι οι μέρες της κυβέρνησης Παπανδρέου, της Τρόικα και του χρέους είναι μετρημένες.»

Αθήνα, 15/6/2011

Ο Α. Αλαβάνος στο Σύνταγμα

2011-05-29T23:15:00.001+03:00

Σήμερα, Κυριακή 23 Μάη, το απόγευμα ανάμεσα στους χιλιάδες διαδηλωτές της πλατείας Συντάγματος βρέθηκε ο Αλέκος Αλαβάνος μαζί με συντρόφους από το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής.

Έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Πολλοί με προειδοποιούσαν να μη βρεθώ στο Σύνταγμα, γιατί θα δεχθώ επίθεση από αυτούς που αντιτάσσονται στο πολιτικό σύστημα και είναι εκεί. Επίθεση δέχθηκα, και μάλιστα βάναυση, από όλο ανεξαίρετα το πολιτικό σύστημα, όταν πριν πέντε μήνες, εκ μέρους του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, διατύπωσα τη θέση ότι η πλατεία Συντάγματος θα γίνει πλατεία Ταχρίρ. Σήμερα το απόγευμα βρέθηκα μέσα σε δεκάδες χιλιάδες κόσμο, χαμογελαστό, με ελπίδα πάλι μετά τόσο καιρό, με αλληλεγγύη, με ανθρώπινα συναισθήματα, είτε χαμόγελο είτε ξάφνιασμα είτε φιλική κριτική. Ένα κόσμο αποφασισμένο να αφήσει το οχυρό του μόνο μετά τη νίκη: όταν φύγουν χρέος, τρόικα, κυβέρνηση».

ΨΗΦΙΣΜΑ ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

2011-05-28T14:27:00.001+03:00

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.

Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.

Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ:

Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

ΙΣΟΤΗΤΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

Stamos despiertos! Que hora es?

Ya es hora de que se vayan!

Είμαστε ξύπνιοι! Τι ώρα είναι;

Ώρα να φύγουν!

Σταθερά στους δρόμους οι «Αγανακτισμένοι» Έλληνες,

και πάλι συγκέντρωση σήμερα Σάββατο, το απόγευμα

Την Κυριακή Πανευρωπαϊκή κινητοποίηση σ’όλες τις ευρωπαϊκές πλατείες

ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΣΤΟ MEGA

2011-05-26T16:15:00.000+03:00

ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΤΑΣΟΣ ΒΑΡΟΥΝΗΣ, ΜΑΡΙΝΑ ΜΠΡΕΣΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ, ΜΙΛΟΥΝ ΣΤΟ MEGA ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ.

http://www.megatv.com/koinoniaoramega/default.asp?catid=20695&subid=20495&pubid=27349144