Απο την ΑΥΓΗ
Η προσφυγή της ελληνικής κυβέρνησης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η εμπλοκή του τελευταίου στον ευρωπαϊκό "μηχανισμό στήριξης" δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα για την κοινωνία, την οικονομία και το πολιτικό μας σύστημα. Δημιουργούν, ωστόσο, και μια νέα πραγματικότητα για την ίδια την Ευρώπη. Το «ελληνικό υπόδειγμα» φαίνεται ότι καταλήγει στη διαμόρφωση ενός εξωοικονομικού μηχανισμού μακράς πνοής για τη διαχείριση των αποκλίσεων ανάμεσα στις ευρωπαϊκές οικονομίες, στην κατεύθυνση επιβολής του νεοφιλελεύθερου μοντέλου.
Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις αναδεικνύεται δυστυχώς η απουσία προγραμματικού λόγου και κινηματικής παρέμβασης της ευρωπαϊκής αριστεράς στα ευρωπαϊκά δρώμενα. Η Ευρώπη δεν υπάρχει, παρά μόνο στα λόγια, ως πεδίο ταξικών αντιθέσεων και συγκρούσεων. Σε αντίθεση με τις εργοδοτικές ενώσεις, τους οίκους αξιολόγησης ή τους κεντρικούς και περιφερειακούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, τα συνδικάτα και τα κινήματα παραμένουν προσκολλημένα σε έναν τύπο «εθνικού κορπορατισμού», που καταλήγει να αδυνατίζει δραματικά την ισχύ τους τόσο στο επίπεδο της Ευρώπης όσο και στο εσωτερικό των εθνικών κοινωνιών και οικονομιών.
Έτσι, για την αριστερά, η έννοια της «ευρωπαϊκότητας» συρρικνώνεται σε μια ιδεολογική εμμονή που δεν έχει τρόπους να γειωθεί στις κοινωνίες και να συγκροτήσει ένα διευρυμένο πεδίο διεκδικήσεων που θα αναφέρεται στις ταξικές αντιθέσεις, στις ιδεολογικές συγκρούσεις και στην προοπτική του σοσιαλισμού. Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν δυσοίωνα δεδομένα για το μέλλον τόσο των ευρωπαϊκών κοινωνιών όσο και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Χωρίς την αριστερά και με εξορισμένες τις κοινωνίες από το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, το πρόταγμα της Ενωμένης Ευρώπης θολώνει και η προοπτική της Ένωσης συρρικνώνεται σε υπόθεση περιφερειακής διαχείρισης των πιέσεων που συνεπάγεται για τις εθνικές οικονομίες το μοντέλο της νεοφιλελεύθερης «ανάπτυξης». Η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία μετατρέπεται, δηλαδή, όλο και περισσότερο σε ανεξέλεγκτο μηχανισμό επιβολής των όρων του νεοφιλελεύθερου μοντέλου και πειθάρχησης των κοινωνιών στα προτάγματα μείωσης των μισθών, υπονόμευσης των εργασιακών σχέσεων και μετατροπής των ασφαλιστικών δικαιωμάτων σε εμπορικά προϊόντα. Παιδεία, υγεία, ενέργεια, επικοινωνίες «απελευθερώνονται» από το πεδίο της κρατικής αρμοδιότητας και περνούν στον χώρο του «ελεύθερου ανταγωνισμού».
Στη χώρα μας, ο κυρίαρχος σχηματισμός εξουσίας δεν μπορεί να απορροφήσει ως έχει τις εντάσεις που παράγονται. Η νέα ηγεσία της Ν.Δ., υπό την εκλογική πίεση του ΛΑΟΣ, γλυστράει όλο και βαθύτερα στην ξενοφοβία και στον ανέξοδο καταγγελτικό λαϊκισμό. Κι αυτό γεννά δυσφορία. Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ όμως, για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση, διχάζεται πραγματικά ανάμεσα στη διαμαρτυρία ενός βουβού ακόμη σοσιαλδημοκρατικού ριζοσπαστικού ρεύματος και στον ηγεμονισμό της νεοφιλελεύθερης μετάλλαξης του ανδρεϊκού λαϊκισμού. Κι αυτό το τελευταίο θέτει επί τάπητος τη ριζική αλλαγή του πολιτικού κλίματος και ανοίγει νέα πεδία για τη δράση, τις πρωτοβουλίες και τον τεκμηριωμένο προγραμματικό λόγο της Αριστεράς. Το πρώτο ρήγμα χρονολογείται ήδη από την εποχή του άρθρου 16 και αποτυπώθηκε στις δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν.
Την ώρα που κάποιοι οικολόγοι (με τούς οποίους κάποιοι αριστεροί (;) επιδιώκουν συνεργασίες) έσπευσαν να καταλάβουν θέσεις γραμματέων στα υπουργεία της κυβέρνησης - ορντινάτσας των ΕΕ και ΔΝΤ, την ίδια ακριβώς στιγμή υπάρχουν και οι "άλλοι" ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ! Αυτοί που είναι ταγμένοι στον αγώνα για το περιβάλον και όχι στον αγώνα για μιά θέση στην "πράσινη κυβέρνηση". Αυτοί που με τούς αγώνες τους τιμούν και την αριστερά που γέννησε το οικολογικό κίνημα!
Αντιγράφω απο το blog http://oikonikipragmatikotita.blogspot.com/
Αντιγραφή την ιστοσελίδα http://www.olympia.gr/
- Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά, δε γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ. Το μόνο που θυμάμαι (και μ’ έχει σημαδέψει), είναι ένα πλάνο από κάπου ψηλά, που έδειχνε μία “αδέσποτη” αγελάδα να τρέχει και κόσμο, πολύ κόσμο να την κομματιάζει ενώ ήταν ζωντανή (!) όπως έλεγε ο σπίκερ, για να εξασφαλίσει κρέας για το σπίτι του.
-Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν… Ντρέπομαι για τον εαυτό μου γιατί ήμουν ένα κομμάτι αυτών των αδίστακτων ανθρώπων. Ο Θεός να σας βοηθήσει, να μην πέσετε στα νύχια τους.
Του Γιώργου Αγγελόπουλου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 20 Απριλίου 2010
Στη Χίο είναι αφιερωμένη η στήλη "Πολιτείες και Κοινωνία", της εφημερίδας "Δρόμος της Αριστεράς" που κυκλοφορεί σήμερα Σάββατο. Την στήλη έχει επιμεληθεί ο Κώστας Στοφόρος.
Ένα άλλο θέμα με Χιώτικο ενδιαφέρον είναι η συνέντευξη του συμπατριώτη μας Σταύρου Κουμπιά, πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών.
Η είδηση απο το ethnos.gr:
Μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση κατέθεσε αργά χθες το βράδυ η "καλλιτέχνις" Τζούλια Αλεξανδράτου κατά του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη.
Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή το τηλεοπτικό σωου που έχει στηθεί γύρω απο την "τρομοκρατία", με πρωταγωνιστές τίς "διωκτικές" (τρομάρα τους) αρχές, τα τηλεοπτικά τους παπαγαλάκια (Σομπολοκαραϊβαζιδες) και μερικούς εκ των γνωστών εδω και χρόνια, στελεχών του αντιεξουσιαστικού χώρου, μας έχει αφήσει άφωνους.
Και αν επρόκειτο για "μεμονομένα" περιστατικα δημοσιογραφικής αλητείας, θα το διασκεδάζαμε κιόλας. Η θυμηδία που προκαλούν οι τηλεοπτικές αναλύσεις της αστυνομικής διάνοιας που λέγεται Σόμπολος (έχει βάλει όλη την Ελλάδα να ξηλώνει τις καλαμωτές απ' τα μπαλκόνια της), θα μπορούσαν να αποτελούν βάλσαμο ευθυμίας για την ψυχή του δοκιμαζόμενου έλληνα.
Όμως το ύφος και η αυτοπεποίθηση με την οποία όλα αυτά τα νούμερα εκτοξεύουν στα μούτρα μας, την παπαριά που τούς "αποκαλύπτει" ο κάθε μπαρόβιος ασφαλίτης, δείχνει άλλο πράγμα. Δείχνει το πόσο υποτιμούν όλους αυτούς τούς οποίους υποτίθεται οτι πρέπει να ενημερώνουν (και οι οποίοι πληρώνουν σε τελευταία ανάλυση, τούς παχυλούς μισθούς τους).
Δικαιολογημένη λοιπόν η αγανάκτηση που αισθάνεται τις τελευταίες μέρες ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης απέναντι στο δημοσιογραφικό λειτούργημα. Είναι όμως όλοι ίδιοι; Όχι βέβαια! Το λειτούργημα του δημοσιογράφου ζεί! Ζεί στις ψυχές όλων αυτών των ανθρώπων που το τιμούν!
Απο το TVXS
"«Να κάνουμε πράσινο το ΣΥΝ», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Τσούκαλη, στο πλαίσιο εκδήλωσης της Ανανεωτικής Πτέρυγας με κεντρικό ομιλητή τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλη Τρεμόπουλο. Τις εκατέρωθεν προτροπές για ενίσχυση της συνεργασίας ανάμεσα στην Αριστερά και τους Πράσινους ακολούθησε η πρόταση Παπαδημούλη: Συνεργασία στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη και προτεινόμενο υποψήφιο τον κ. Μιχάλη Τρεμόπουλο. Συγχρόνως, οι Ανανεωτικοί επαναλαμβάνουν την αξίωση για απεμπλοκή του ΣΥΝ από το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ."
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ BLOG ΤΗΣ Ε.Ο.Σ
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ "ΠΡΙΝ" ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ:
Νομίζατε οτι το εθνικιστικό βαρέλι στο οποίο έχει χωθεί εδώ και χρόνια το ΚΚΕ, είχε πιάσει πάτο μετά τις γνωστές δηλώσεις Παπαρήγα, κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων του Δεκέμβρη και την ταύτιση του με το Λάος του Καρατζαφύρερ;
Νομίζατε οτι αυτό το εθνικιστικό ντελίριο εξαντλείται μόνο στα άρθρα του "Νέμεσης" της αγίας - Λιάνας;
ΛΑΘΟΣ!!!
Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι! Θαυμάστε στην παρακάτω φωτό, το τοπικό άγημα της ΚΝΕ, να ανοίγει την πρόσφατη παρέλαση της 25ης Μαρτίου, με μπροστάρη την ελληνική σημαία!!!
Οσονούπω αναμένουμε την επόμενη παρέλαση όπου σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι Κνίτες θα είναι ντυμένοι με παραδοσιακές στολές, ενω αριστερά και δεξιά της σημαίας, παπάδες (απόγονοι ανταρτοπαπάδων) θα ραίνουν τα πλήθη με αγιασμό!
Μπράβο παιδιά! Τώρα που σταμάτησαν να παρελαύνουν τα τανκς, είστε η μεγαλύτερη ατραξιόν των εθνικών επετείων!!!
Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ!
Το αίμα σου θα χυσουμε, γουρούνι Αλβανε!
Μαυτά και με άλλα άναρθρα μουγκανητα, παρήλαυναν χθές στην Αθήνα οι "ένδοξες" "ειδικές" μας δυνάμεις!
Για του λόγου το αληθές, παρακολουθήστε το βίντεο!
(όλα τα λεφτά πάντως, στο τέλος! Με τον παπά - ιδιοκτήτη του...Αιγαίου!)
Την ώρα που η μία "αριστερά", χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφάρες, βρίσκεται στη Βολισσό (η όπου αλλού) για να συμπαρασταθεί τούς μετανάστες. Ενωμένη και δυναμική
Χωρίς μάλιστα κομματικές ταμπέλες ή λαμπερά λάιφ στάιλ ονόματα.
Την ώρα που αυτή η ίδια Αριστερά δίνει αγώνα για την δημιουργία επιτροπών κατά του Συμφώνου Σταθερότητας και των κυβερνητικών επιλογών, βρίσκεται καθημερινά στο δρόμο προσπαθώντας να βγάλει την κοινωνία απο τον λήθαργο που την έχουν βυθίσει τα Οργουελικά ΜΜΕ...
Την ίδια στιγμή υπάρχει και η "άλλη" Αριστερά. Αυτή της ενεργοποίησης των μελών της μόνο για κοσμικές συνεστιάσεις σε ταβέρνες.
Αυτή της περιφοράς διαφόρων TV περσόνων, απο υπηρεσίας εις υπηρεσία!
Αυτή των τραπεζωμάτων των Μίχαλων, τελικά.
Σε μας μένει να διαλέξουμε...
Και πιστεύω οτι έχουμε διαλέξει οι περισσότεροι!!!
(Το σχόλιο αφορά τη Χίο. Τώρα αν διαπιστώνετε ομοιότητες και σε άλλα μέρη...Τόσο το καλύτερο για την αλήθεια)
© Blogger template Romantico by Ourblogtemplates.com 2008
Back to TOP
