Οι κρεατομηχανές στην αριστερά έχουν τελειώσει !
>> Πέμπτη, 03 Δεκεμβρίου 2009
Απο τη "ΑΥΓΗ"
Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/12/2009
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ*
Θόρυβο επικοινωνιακό και μάλιστα μεγάλο, αλλά με μικρό πολιτικό αντίκρισμα έχουν ξεσηκώσει τα στελέχη του ΣΥΝ, μετά την ομιλία του σ. Αλέκου Αλαβάνου στην 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Όσα αναφέρω είναι αυστηρά προσωπικές απόψεις και θα παρακαλέσω τους διάφορους καλοθελητές -που θα υπάρξουν εντός του κόμματος- να μην προσπαθήσουν να τα ερμηνεύσουν ως συλλογική έκφραση του ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος στο οποίο ανήκω. Να ξεκαθαρίσω ότι θεωρώ πως ο σ. Αλέκος Αλαβάνος δεν έχει ανάγκη από υπερασπιστές. Μπορεί από μόνος του να υπερασπίσει τον εαυτό του ή και να τον αδικήσει, όπως έχει δείξει η διαδρομή του στην αριστερά.
Από κει και πέρα το τρέμουλο και η ομόθυμη καταγγελία της παρουσίας του στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ από τη συντριπτική πλειοψηφία των κεντρικών στελεχών του ΣΥΝ, έδειξε ότι η αναφορά του στους μηχανισμούς έπιασε τόπο. Γιατί ήξερε ότι όταν αναφερόταν σε αυτό το ζήτημα θα έπιανε τον παλμό της βάσης. Είναι τεράστιες οι ευθύνες του γιατί δεν άλλαξε τίποτα όταν ήταν πρόεδρος του κόμματος, αλλά αυτό δεν του απαγορεύει να αναφέρεται στο μείζον πρόβλημα του ΣΥΝ που είναι η Κουμουνδούρου. Άλλωστε όλα τα στελέχη του ΣΥΝ ήξεραν ακριβώς τις θέσεις του σ. Αλέκου Αλαβάνου. Μόνο δύο ενδεικτικά παραδείγματα:
1. Σε συνέντευξή του στην "Αυγή" στις 25 Φλεβάρη του 2007 είχε πει: «Ο Συνασπισμός μπορεί, νομίζω, να κάνει το μεγάλο άλμα. Φτάνει να νικήσει τον μεγάλο αντίπαλό του. Και ο μεγάλος αντίπαλος του Συνασπισμού είναι η Κουμουνδούρου, η παγίδα μιας αντιπαράθεσης στελεχών, μακριά από τα μέλη του κόμματος και την κοινωνία» και είχε ξεσηκώσει και τότε τη μήνη των στελεχών.
2. Από την τοποθέτησή του στο οργανωτικό - καταστατικό συνέδριο τον Απρίλη του 2005. Είχε πει τότε ο σ. Αλαβάνος: «Ζούμε σε μια εποχή η οποία δεν μπορεί να κινηματογραφηθεί με μία μηχανή, έχει διαφορετικές γωνίες λήψης. Και αυτές θα υπάρχουν στο κόμμα. Και τα ρεύματα ιδεών θα υπάρχουν μέσα στο κόμμα, και μπορεί να είναι πλούτος. Όμως, εδώ δεν είναι μόνο αυτό. Εδώ είναι μηχανισμοί, συσπειρώσεις, πέρα από τα ρεύματα ιδεών, προσώπων στο ηγετικό επίπεδο που δημιουργούν ένα τεράστιο βάρος στη λειτουργία του κόμματος».
Προς τι λοιπόν τώρα όλος αυτός ο κλαυθμός και οδυρμός των κεντρικών στελεχών; Ο σ. Αλαβάνος δεν άλλαξε απόψεις, το κόμμα δεν μπόρεσε να αλλάξει και γι’ αυτό έχει βαριές ευθύνες. Όλα τα άλλα που σήμερα ψιθυρίζουν ή ψελλίζουν τα στελέχη του κόμματός περί «διχαστικής ομιλίας» είναι για εσωκομματική κατανάλωση. Και θα πω και κάτι ακόμα. Ας απαντήσουν πολιτικά στην ομιλία του σ. Αλαβάνου όλοι αυτοί που σήμερα ξεσηκώθηκαν στον ΣΥΝ. Ο σ. Αλαβάνος μέσα από τις παραλείψεις του, τα λάθη του, τα ζικ ζακ του έδωσε τουλάχιστον αυτοπεποίθηση στα μέλη και τους ψηφοφόρους του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Έδειξε ότι η δική μας αριστερά μπορεί να ξεπεράσει τα μίζερα όρια του 3% και 4%. Ως επικεφαλής της μάχης για την υπεράσπιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου, για την υπεράσπιση του άρθρου 16, ο σ. Αλαβάνος έδωσε την πρώτη νίκη στο κίνημα της νεολαίας μέσα σε συνθήκες υποχώρησης και κρίσης της αριστεράς. Ως επικεφαλής πέρασε το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία, άνοιγε τις πόρτες του απλού κόσμου. Έφτασε τη δική μας αριστερά να γνωρίσει τη μεγαλύτερη έκρηξη πρόθεσης ψήφου την περίοδο 2007-2008, η οποία και πάλι υπονομεύτηκε από τη διαμάχη των κεντρικών στελεχών του ΣΥΝ. Ας μας παρουσιάσουν όλα αυτά τα στελέχη που σήμερα του επιτίθενται ένα επίτευγμα, εκτός από τα μαγειρέματα στα συνέδρια, στην ΚΠΕ και την Π.Γ.
Και κάτι ακόμα. Όσον αφορά την Ευρώπη. Ο σ. Αλέκος Αλαβάνος δεν έθεσε θέμα ευρωπαϊκού προσανατολισμού του ΣΥΝ ή της αριστεράς, όπως πολλοί έσπευσαν να προβοκάρουν την συγκεκριμένη τοποθέτηση του. Είπε κάτι απλό. Ότι αυτά τα φληναφήματα, κληρονομιά της δεκαετίας του ’80, που έχει ως «ευρωπαϊκές» θέσεις ο ΣΥΝ είναι παρωχημένα. Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει καμιά σχέση με την τότε ΕΟΚ. Γι’ αυτό συμφωνώ απολύτως και με τον σ. Αλέκο στην κριτική του για τον «ευρωπαϊσμό» του ΣΥΝ, αλλά και με τον Νίκο Φίλη που έγραψε στην «Αυγή» της Τρίτης ότι: «Η κρίση του κυρίαρχου ευρωπαϊσμού επιβάλλει στην αριστερά να αποκρούσει χωρίς περιστροφές τις πολιτικές των Βρυξελλών και ταυτόχρονα να δώσει προοπτική στους κοινωνικούς αγώνες, με πολιτικό σχέδιο».
* Ο Γιώργος Ματθαίου είναι μέλος της Π.Κ. Γέρακα και συμμετέχει στην Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση του ΣΥΝ
Η μουγκαμάρα των πολιτικών μας…
>> Τετάρτη, 02 Δεκεμβρίου 2009
Read more...
ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!
>> Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝ
Ως μέλη του ΣΥΝ έχουμε την κάρτα μέλους του κόμματός μας και δεν είμαστε ούτε προτιθέμεθα να γίνουμε μέλη άλλου κόμματος
30/11/2009
Το '87 είχαν την κάρτα του ΚΚΕ εσ. Και όμως έγιναν μέλη της ΕΑΡ!
Το '91 είχαν την κάρτα της ΕΑΡ. Και όμως έγιναν μέλη του Συνασπισμού!
Τώρα ξαφνικά τούς έπιασε ο κομματικός πατριωτισμός; Περίεργα πράγματα! Read more...
Τρελοί για δέσιμο!!!
>> Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009
Το κλείσιμο της ομιλίας του σ. Αλέκου Αλαβάνου στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ!
ή μάθημα οικονομίας λόγου και πολιτικής ευφυίας!
Ίσως έχουν δίκιο.
Αν δεν είμαστε τρελοί, ίσως να μην είμαστε στην αριστερά.
Τρελοί από πόνο σε ένα σύστημα όπου χιλιάδες νέοι και νέες χάνονται κάθε χρόνο από ναρκωτικά, αυτοκτονίες, εργατικά ατυχήματα, θάνατο στην άσφαλτο.
Τρελοί από παραισθήσεις , γιατί όταν βρίσκουμε φοιτητές και φοιτήτριες να διαδηλώνουν στους δρόμους βλέπουμε από πάνω τους να υπερίπτανται με φτερά οι παρέες των ΕΠΟΝιτών, των Λαμπράκηδων, των αντιδικτατορικών οργανώσεων.
Τρελοί από προσδοκία για μια νέα γενιά που σωστά γυρνά την πλάτη στον κομματισμό χωρίς ορίζοντες. Που πονάει, που κλαίει, που αποτυχαίνει, που αποκλείεται κι είναι έτοιμη για ένα ειρηνικό Αντάρτικο πόλεων, που θα αμφισβητήσει , θα αφυπνίσει, θα εμπνεύσει όλη την κοινωνία.
Τρελοί, για δέσιμο, από το όνειρο: Όπως μπόρεσε μια φούχτα αριστερών φοιτητών και φοιτητριών μέσα στη δικτατορία να εμπνεύσει όλη τη χώρα, μπορούμε και τώρα.
Όπως η ΕΔΑ, δύναμη συνεργασίας, μέσα στην αμερικανοκρατία, εξέφρασε όλο το δημοκρατικό ρεύμα, μπορούμε και τώρα.
Και κυρίως όπως το ΕΑΜ. Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο έχει αφήσει μια αδυσώπητη και ανεξίτηλη ευχή και κατάρα στην ελληνική αριστερά. Να πετύχει αυτό που επέτυχε το ίδιο, να κερδίσει την ψυχή του ελληνικού λαού. Και να πετύχει εκεί που το ίδιο απέτυχε: τη νίκη μέχρι το τέρμα.
Ας ακούσουμε την ιστορία μας. Ας ανοίξουμε πάλι τους ορίζοντές μας.
Μπορούμε. Μέσα από δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από σας, να αναδειχθεί αυτό το Μέτωπο Αλλαγής, για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αδελφοσύνης, για τον σοσιαλισμό, που θα κερδίσει πάλι την ψυχή της πατρίδας μας.
Ευχαριστώ.
Ολόκληρη η τοποθέτηση απο το μπλογκ της Π.ΑΣ.Α
Ο ΚΟΡΑΚΑΡΗΣ ΣΩΘΗΚΕ!
>> Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009
Κόντρα σε τεράστια επενδυτικά και πολιτικά συμφέροντα, δύο σύλλογοι πολιτών και μία εφημερίδα, κατάφεραν αυτό που φαίνονταν αδύνατον. Να αποτρέψουν την οικοπεδοποίηση του Κορακάρη. Μιάς πολύ σημαντικής για την εύθραυστη ισσοροπία τού περιβάλοντος στο νησί μας.
Την είδηση μου στέλνει ο φίλος Αντώνης Τσατσαρώνης.
Και βέβαια δεν μπορούμε να αρνηθούμε την αφιέρωση στον αείμνηστο Γιώργο Καλουτά!
Read more...


