Αναγνώστες

ANAPARASTASIS (ΤΡΕΙΛΕΡ)

Άρχισαν οι καταλήψεις!

>> Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008

Τήν άποψη του για τις καταλήψεις των σχολείων μας καταθέτει ο Γιάννης:

Αρχίζει το ματς


Άρχισαν και φέτος οι μαθητές τις φθινοπωρινές τους συνήθειες. Περιέργως πολλοί δημοσιογράφοι, συνδικαλιστές και πολιτικοί μιλάνε για αγώνες! Έχω κάποιες επιφυλάξεις για τον αγωνιστικό χαρακτήρα των δρώμενων, γιατί ούτε διαιτητή βλέπω ούτε το προπολοτο περιέχει προβλέψεις για την έκβαση των μαθητικών αυτών «αγώνων». Πιθανόν θα μου πείτε να θεωρούν το κλείσιμο του σχολείου κοινωνικό αγώνα. Εδώ ήρθαμε πάμε να φύγουμε. Οι εργαζόμενοι που απέργησαν την 21/10 αγωνίστηκαν γιατί έχασαν το μεροκάματό τους, οι μαθητές που κλείνουν τα σχολεία δεν χάνουν τίποτα. Απλώς κάνουν διακοπές με το ζόρι.


Πιο αυθεντικοί και ακηδεμόνευτοι – πρέπει να τους το αναγνωρίσομε – είναι οι μαθητές του ΕΠΑ.Λ. Καρδαμύλων που πρώτοι έσυραν το χορό. Στο ολιγόλογο σημείωμά τους γράφουν: «Σήμερα 16/10/08 έγινε γενική συνέλευση για κατάληψη. Αποφασίστηκε μετά από ψηφοφορία να κλείσει (εννοούν το σχολείο) στις 17/10/08 Παρασκευή και να ανοίξει την Παρασκευή 24/10/08….». Η συνέλευση έγινε δηλαδή για να κλείσει το σχολείο, αν έγινε συζήτηση έγινε για τις ημερομηνίες. Αντίθετα οι ξενέρωτοι που παριστάνουν τους πολιτικοποιημένους των μεγάλων σχολείων της Χίου για να κλείσουν τα σχολεία χρειάστηκαν μια σελίδα ασυναρτησίες υπό μορφή αιτημάτων, άλλη μια σελίδα δασκαλίστικες λογοτεχνικές γαρνιτούρες που υπογράφονται από την ΚΝΕ και συνέλευση στο Δημαρχείο της Χίου. Είδες προθυμία ο κ. Δήμαρχος; Προφανώς θεωρεί τις καταλήψεις αγώνα που λέγαμε και στην αρχή.


Αν δεν πούμε την αλήθεια για όλη αυτή την ιστορία και δεν την πούμε και στα παιδιά, θα είμαστε συνυπεύθυνοι για τη ζημιά που γίνεται κάθε χρόνο στη δημόσια παιδεία. Αν τους χτυπάμε την πλάτη και τους κλείνουμε πονηρά το μάτι με το παραμύθι περί αγώνων, κάθε χρόνο θα έχουμε μια από τα ίδια.


Επιβεβλημένες μορφές αγώνα χωρίς εισαγωγικά, επί χούντας ή επί γερμανικής κατοχής, δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται από τα λαϊκά κινήματα σήμερα σε καιρό Δημοκρατίας. Θυμίζω ότι ο κ. Σημίτης επί χούντας συμμετείχε σε οργάνωση βομβιστών. Τότε πράγματι το να φτιάχνεις και να τοποθετείς βόμβες ήταν αγώνας για τη Δημοκρατία και ίσως αυτό βοήθησε τον κ. Σημίτη να γίνει και πρωθυπουργός. Σήμερα όποιος τοποθετεί βόμβες πάει στον Κορυδαλλό και σωστά, όσο δίκαια και αν είναι τα αιτήματά του. Ας αναγνωρίσομε επιτέλους, ότι να ζητά ένας ή πολλοί ή και όλοι οι μαθητές τα κλειδιά του σχολείου από τον Διευθυντή είναι εξωφρενική άσκηση βίας σε καιρό δημοκρατίας. Είναι τραμπουκισμός να αλυσοδένει η όποια πλειοψηφία τις πόρτες των σχολείων επειδή έχει δίκαια αιτήματα. Υπάρχει άραγε πλειοψηφία που μπορεί να ζητήσει και το κλειδί του σπιτιού μας; Κανείς δεν παραξενεύεται που ότι λέει ο κ. Τράμπας για τις καταλήψεις σήμερα επί κυβερνήσεως Ν.Δ. τα έλεγε ο κ. Καμπαουνάκης επί κυβερνήσεως ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ακριβώς αντιστρόφως ότι λέει ο κ. Καμπαουνάκης σήμερα τα έλεγε ο κ. Τράμπας επί ΠΑ.ΣΟ.Κ;

Για τυπικούς λόγους θα ασχοληθώ δειγματοληπτικά και με ορισμένα αιτήματα:


· Καθυστέρηση βιβλίων. Απίστευτο, αλλά απουσιάζει από τα αιτήματα του… συντονιστικού. Εμφανίζεται στα αιτήματα του ΕΠΑ.Λ. Καρδαμύλων και το συζητούν οι μαθητές του ΕΠΑ.Λ. Χίου, χωρίς να έχουν αρχίσει κατάληψη σήμερα 20/10. Δίκαιο αίτημα. Κάθε μέρα τηλεφωνώ στην αποθήκη των βιβλίων στην Αθήνα και παίρνω την απάντηση: Ίσως αύριο… Επ’ ουδενί σημαίνει όμως, ότι αν οι μαθητές κλείσουν και τα βιβλία που έχουν ήδη πάρει, θα πάμε καλύτερα.


· Το αίσχος που λέγεται ΠΑΙΔΕΙΑ. Να σταματήσει το παραμύθι και από τους καταληψίες και από όσους τους χαϊδεύουν, ότι έχομε ένα κακό σχολείο. Έχομε ένα καλό σχολείο, δίκαιο που δίνει ευκαιρίες σε όλους, με προβλήματα όμως και καθυστερήσεις. Η μαθήτρια που πέρασε πρώτη φέτος στη σχολή Διοίκηση Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, είχε έλθει στο γραφείο μου πριν 5~6 χρόνια χωρίς να γνωρίζει γρι ελληνικά, ζητώντας να εγγραφεί σε κάποιο Γυμνάσιο. Ένα δημόσιο σχολείο που παίρνει το παιδί του μετανάστη και το βάζει πρώτο στο Πανεπιστήμιο, δεν μπορεί να είναι τόσο χάλια όσο εννοούν οι «αγωνιστές». Το πρόβλημα του Γενικού Λυκείου βρίσκεται κυρίως στο ότι είναι ένα σχολείο προσανατολισμένο στην εισαγωγή στα Α.Ε.Ι. Το Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.) είναι πολύ καλύτερο σχολείο από το Τ.Ε.Ε. που αντικατέστησε. Ίσως για πρώτη φορά στην Επαγγελματική Εκπαίδευση γίνεται αλλαγή προς το καλύτερο.


· Να καταργηθούν τα φροντιστήρια. Απλούστατη η λύση: Φύγετε από τα φροντιστήρια και τι θα κάνουν χωρίς μαθητές; Θα κλείσουν. Και τα δυο μου παιδιά, πηγαίνουν στην Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη στο 2ο Λύκειο. Το ίδιο έκανε και η μεγαλύτερη που είναι τώρα φοιτήτρια. Μη στενοχωρηθείτε που θα μείνουν άνεργοι οι φροντιστές. Θα τους προσλάβουμε στην Πρόσθετη. Αν θέλετε κάποια πιο δυναμική λύση του αιτήματος κάντε κατάληψη στα φροντιστήρια και όχι στα δημόσια σχολεία.


Χαιρετίζω με ιδιαίτερη ικανοποίηση την εξαφάνιση του αιτήματος «Να καταργηθεί η βάση του 10 για εισαγωγή στα Α.Ε.Ι. –Τ.Ε.Ι.» από τα αιτήματα του… συντονιστικού. Μόνο η Ο.Λ.Μ.Ε. φαίνεται πια πιστεύει σ’ αυτό.



Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Γιάννης Καμενάκης

6 σχόλια:

Andriou 21 Οκτ 2008, 6:37:00 μ.μ.  
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Andriou 21 Οκτ 2008, 7:01:00 μ.μ.  

Αγαπητέ Γιάννη,
διαφωνώ κάθετα με την τοποθέτηση σου, παρά το γεγονός ότι στα περισσότερα από τα επί μέρους στοιχεία που παραθέτεις, έχεις δίκιο.
Όμως αυτά τα επί μέρους στοιχεία, θεωρώ ότι σε εμποδίζουν να δεις την συνολική πραγματικότητα.

Ποιά είναι αυτή; Μα το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η γενιά των παιδιών μας θα είναι η πρώτη γενιά (σε ολόκληρη ίσως την περίοδο της νεοτερικότητας) που θα περάσει χειρότερα από την προηγούμενη της! Από μάς δηλαδή!
Αυτό το μέλλον τους επιφυλάσσουμε.
Και αν νομίζεις ότι δεν βλέπουν το φάσμα της ανεργίας, της ανασφάλιστης εργασίας, της γενικότερης ανασφάλειας στις ζωές, τις σχέσεις τους κ.τ.λ, να τα πλησιάζει, νομίζω ότι κάνεις λάθος.

Τα παιδιά μας λοιπόν φίλε Γιάννη, διαβλέπουν ένα απάνθρωπο μέλλον.
Και το χειρότερο; Αυτό το μέλλον το βλέπουν να πλησιάζει βιώνοντας ήδη μέσα σε ένα ζοφερό παρόν.
Ποιό είναι αυτό; Μα το ίδιο το σχολείο, που αποτελεί και μέρος τού άμεσου περιβάλλοντος τους.

Όχι! Δεν συμφωνώ καθόλου ότι έχουμε ένα καλό δημόσιο σχολείο. Ή μάλλον για να το πω αλλιώς: Έχουμε ένα σχολείο που προετοιμάζει με ανάλγητο (αλλά και τεχνικά ορθό, πρέπει να παραδεχθούμε) τρόπο τους μελλοντικούς κοινωνικούς μέτοχους ενός βάρβαρου συστήματος.
Προσφέρει αντικειμενική και πλουραλιστική γνώση το «καλό» σχολείο; Αστείο πράγμα! Εξειδίκευση στην ειδικότητα του Μοναχικού Μονομάχου Εξολοθρευτή των Πανελληνίων εξετάσεων προσφέρει. Και μάλιστα με πολύ βαρύ τίμημα. Αφού η συγκεκριμένη ειδικότητα προαπαιτεί:
• Άκρατο ατομικισμό
• Αντιμετώπιση του συμμαθητή σαν εν δυνάμει εχθρού που μπορεί να μας φάει τη θέση στις Πανελλήνιες.
• Παντελή έλλειψη ελεύθερου χρόνου (απαραίτητος όσο και το οξυγόνο σ’ αυτές τις ηλικίες)
Και αυτά είναι μερικά μόνο από τα τιμήματα τα οποία καλούνται να πληρώσουν.
Μήπως όμως έχουμε όμως ένα «δίκαιο σχολείο που δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους»; Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεις; Λυπάμαι αλλά ούτε εδώ θα συμφωνήσω! Μεγαλύτερη ανισότητα από το να δίνεις «ίσες» ευκαιρίες σε άνισους ανθρώπους, δεν υπάρχει! Θα σου δώσω ένα παράδειγμα: Το 1990, σύμφωνα με μία έρευνα, το 60% των επιτυχόντων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ήταν παιδιά πτυχιούχων γονέων. Πιστεύεις αλήθεια ότι αυτός είναι και ο αριθμητικός κοινωνικός συσχετισμός (60% πτυχιούχοι – 40% μη πτυχιούχοι); Ποιος νομίζεις – αν όχι το σημερινό σχολείο – δημιουργεί τέτοιου είδους διακρίσεις; Κοίταξε γύρω σου. Βλέπεις να αντικατοπτρίζεται η κοινωνική διαφορετικότητα μέσα στην τριτοβάθμια (ακόμη και στην Β’βάθμια πολλές φορές) εκπαίδευση;
Ας παραδεχθούμε την αλήθεια λοιπόν (τα παιδιά μας την γνωρίζουν πολύ καλά). Το ανάλγητο σχολείο, οδηγεί τα παιδιά στην (ηθική και βιολογική) εξόντωση και μάλιστα στην πιο κρίσιμη τους (εφηβική) ηλικία. Δημιουργεί και εντείνει ακόμη περισσότερο τις ταξικές, φυλετικές κ.λ.π, κοινωνικές ανισότητες με το πρόσχημα της παροχής ίσων ευκαιριών σε άνισα άτομα. Τα αποτελέσματα είναι άμεσα ορατά. Η συμμετοχή των παιδιών από «ασθενείς» κοινωνικές ομάδες, στην Γ’ βάθμια κυρίως εκπαίδευση , είναι ελάχιστη (ειδικότερα στις «καλές» σχολές…Σφαγή). Και ας προσπαθούν να μας προβάλουν κάθε φορά από τα ΜΜΕ την περίπτωση του «Φτωχού και ορφανού, αλβανού μαθητή» που πέρασε πρώτος στο τάδε πανεπιστήμιο. Θα ξέρουμε πάντα ότι είναι μια φωτεινή εξαίρεση, όπως και αυτή που αναφέρεις στο κείμενο σου.
Γιαυτό λοιπόν, αγαπητέ Γιάννη, ας μην μας φαίνεται περίεργο που τα παιδιά μπορεί να μην έχουν συγκεκριμένα αιτήματα. Ας μην μας φαίνεται περίεργο που μπορεί να αναμασούν κνίτικες σαχλαμάρες. Τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν. Δεν έχουν «κάποια» αιτήματα! Θέλουν να τα αλλάξουν όλα! Όπως άλλωστε και μείς στην ηλικία τους. Μόνο που εμείς δεν τα καταφέραμε. Και όχι μόνο αυτό. Τους παραδώσαμε και έναν κόσμο πολύ χειρότερο από αυτόν που παραλάβαμε. Μην τους ζητάμε τώρα και τα ρέστα!!!
Πρέπει να αντιληφθούμε ότι μέσα από το σχολείο τους τα παιδιά βλέπουν, σαν μέσα από καθρέπτη, την κοινωνία που φτιάξαμε εμείς γιαυτά. Αυτός είναι και ο λόγος που κλείνουν, σπάνε ή καίνε. Τόση είναι η εκτίμηση που μας έχουν. Και πολύ καλά κάνουν!!!
Γιάννη, πρέπει να το παραδεχθούμε! Η γενιά μας απέτυχε! Όμως είναι από τις τυχερές εκείνες γενιές που έχουν μια δεύτερη ευκαιρία. Ας μην την σπαταλήσουμε και αυτήν. Ας προσπαθήσουμε να την αξιοποιήσουμε ξεκινώντας από τα παιδιά μας. Ας ταχθούμε στο πλευρό τους. Ας αφουγκραστούμε την αγωνία τους για τον άγονο χρόνο που περνάει σαν την άμμο από τα δάκτυλα τους. Που τους στερεί το δικαίωμα στην ανάπαυση, στην δημιουργία, στον έρωτα…Άς τους δώσουμε το δικαίωμα να προσπαθήσουν ότι δεν καταφέραμε εμείς. Ίσως έτσι καταφέρουμε να σώσουμε την χαμένη τιμή της γενιάς μας!

Με αγάπη και εκτίμηση.
Παντελής.

Ανώνυμος 21 Οκτ 2008, 8:10:00 μ.μ.  

Φίλε μου πιθανότατα δεν ξέρεις τι συμβαίνει μέσα στα σχολεία αφού λες οτι έχουμε ένα καλό σχολείο. Επίσης θα ήθελα να τονίσω οτι αυτός ο τόνος ειρωνίας που διακρίνει το άρθρο σου και αναφέρεται στα μαθητικά συμβούλια και πιο συγκεκριμένα στο Συντονιστικό δεν σε τιμά καθόλου. Επιπλέον ειρωνεύεσε και γελάς με τους υποτιθέμενους αγώνες μας. Δεν θα μπω στον κόπο να σου απαντήσω σε αυτό απλά θα ήθελα να σου πω να κοιτάξεις την συμμετοχή των μαθητών στην πορεία του Συντονιστικού σήμερα Τρίτη 21/10. Ακόμα θα ήθελα να σου απαντήσω, σε αυτό που έμεσα αναφέρεις στο οτι δηλαδή οι καταλήψεις και οι πορείες είναι υποκινούμενες απο την ΚΝΕ και το ΚΚΕ, οτι στην πορεία που πραγματοποιήθηκε απο τους 650-700 μαθητές που βρέθηκαν εκεί το πολύ οι 10 ήταν Κνίτες. Αλλά και αυτοί οι 10 είχαν την ιδιότητα του μαθητή και καμία άλλη....Απλά και εσύ είσαι ένα μέρος του συστήματος το οποίο πρέπει να εξαφανισθεί ώστε να καλυτερεύσει αυτό το σύστημα και να πάει επιτέλους αυτή η χώρα μπροστά. Για αυτό παλεύουμε με κάθε μορφή αγώνα και πιο συγγεκριμένα με το πιο ακραίο μέσο αυτό της κατάληψης διότι το μόνο που μπορείτε να κάνετε 'εσείς' είναι να δυσφημήτε και να κατακρίνετε τους αγώνες μας αλλά όχι να το σταματήσε ακόμα και με εισαγγελέα και αστυνομία δεν θα μπείτε μεσα στα σχολεία. Πολύ πιθανόν με αυτά που γράφω να νομίζεις οτι είμαι οργανομένος σε κάποιο κόμμα αλλά θα κάνεις λάθος γιατί το μόνο που ζητάω είναι να καλυτερεύσει και να ορθοποδήσει το ισχύον σύστημα και όχι να αλλάξει και αυτό μ΄μο εμείς η νέα γενιά μπορούμε να τα καταφέρουμε γι' αυτό κάντε στην άκρη και αφήστε εμάς να πάρουμε στα χέρια μας το μέλλον που μας ανήκει.

Ανώνυμος 21 Οκτ 2008, 9:49:00 μ.μ.  

Φίλε Γιάννη ίσως βλέπεις τα πράγματα από την πλευρά του διευθυντή.
Δεν είναι βία να ζητούν οι μαθητές τα κλειδιά του σχολείου στο κάτω κάτω δικό τους είναι
Βία είναι φίλε Γιάννη το κυνήγι των βαθμων,οι πανελλαδικές και το αβέβαιο μέλλον των παιδιών
Βία είναι το να μην έχουν χρόνο να παίξουν χρόνο να μιλήσουν χρόνο να ερωτευτούν.Και μην ξεχνάς ότι οι μαθητές δεν έχουν τίποτα άλλο για να μας τρομάξουν, παρά να μας πάρουν τα κλειδιά
Φιλικά Στέλιος

Ανώνυμος 22 Οκτ 2008, 10:59:00 μ.μ.  

Διάβασα και ξαναδιάβασα το κείμενο του Γιάννη.
Οι προτάσεις λοιπόν που θα μου λύσουν το πρόβλημα με την παιδεία του παιδιού μου είναι: αν αυτό πάει στο Γενικό Λύκειο να το στείλω στην Πρόσθετη Διδακτική ή να το πάω στο ΕΠΑΛ που όπως αναφέρεται στο σημείωμα του Γιάννη είναι καλύτερο έτσι γενικά και αόριστα από εκείνο το ΤΕΕ των ημερών μου.
Με τη συνταγή αυτή το παιδί μου δεν θα είναι αποδέκτης μιας στείρας μάθησης,δεν θα ζει μέσα σε σκληρό βαθμοθηρικό ανταγωνισμό και ατομισμό και δεν θα βιώνει το σχολείο ως εξεταστικό κέντρο.
Ακόμα όμως έχω απορίες:
1.Επειδή το παιδί μου λατρεύει τον χορό σε ποιο δημόσιο σχολείο να το πάω έτσι να ασχοληθεί με αυτό που του αρεσει δωρεάν;
2.Επειδή θέλω να διακόψω το φροντιστήριο για εκμάθηση ξένης γλώσσας σε ποιο δημόσιο σχολείο να στείλω το παιδί μου για να πάρει ένα πτυχίο ξένης γλώσσας δωρεάν;
3. Επειδή στα 40 μου χρόνια, αποφάσισα να κάνω μεταπτυχιακό πείτε μου σε πιο δημόσιο Πανεπιστήμιο θα πάω χωρίς να πληρώνω δίδακτρα;
4.Αν ο αγώνας και η λύση των λειτουργικών προβλημάτων της παιδείας (πχ έλλειψη βιβλίων, έλλειψη εκπαιδευτικών κ.α) είναι μια τηλεφωνική συσκευή μήπως να δοθεί σε γονείς και μαθητές το μαγικό νούμερο έτσι ώστε να αγωνιστούμε από το κινητό μας;
..................................

Εμείς λοιπόν που έχουμε βολευτεί, εμείς που νομίζουμε ότι το κλειδί του σπιτιού μας το έχουμε στη τσέπη μας, εμείς που δεν κάνουμε τίποτε για την υγεία τη δική μας και των παιδιών μας χρησιμοποιώντας νερό δηλητήριο, αφήνοντας δολοφονικές κεραίες δίπλα στα σπίτια μας ας αφήσουμε τους νέους να πάρουν το κλειδί του σχολείου μπας και αργοτέρα πάρουν και το κλειδί της κοινωνίας και την ανατρέψουν.
Στέλλα -Γιάννης

Ανώνυμος 25 Οκτ 2008, 8:47:00 π.μ.  

Φίλε Γιάννη ,Αυτές οι απόψεις δεν ειναι για σένα .Αστες για τα σκουριασμένα μυαλά που δυστυχως με αυτη την αναπάντεχη τοποθέτηση σου,καλύπτεις καιτους προφυλάσεις απο το εκτεθούν οι ιδιοι

  © Blogger template Romantico by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP